ในการประชุมสภามหาวิทยาลัยแต่ละครั้ง มีวาระเสนอขออนุมัติเปิดหลักสูตรใหม่ หรือขออนุมัติปรับปรุงหลักสูตรเก่าหลายหลักสูตร


          ผมมีคำถามเกิดขึ้นในใจเสมอว่า กรรมการสภามั่นใจได้อย่างไรว่า


          -หลักสูตรนั้นเป็นหลักสูตรที่มี value add จริงๆ สำหรับมหาวิทยาลัยและประเทศไทย  คือไม่ใช่แค่เพราะมีอาจารย์อยากเปิดสอนหรือคณะอยากเปิดสอน  และไม่ใช่เป็นหลักสูตรตามแห่ คือที่อื่นเขาเปิดสอน เราก็เปิดบ้าง
                            เป็นคำถามเชิงคุณค่า     และเชิงคุ้มค่า


           -กลไกของการพิจารณาก่อนมาถึงสภามหาวิทยาลัย มีความเหมาะสม  พิจารณาประเด็นต่างๆ ได้ครอบคลุมรอบด้าน และแม่นยำหรือไม่      คือต้องไม่พิจารณาแค่ประเด็นเชิงเทคนิคหรือสาระวิชาการ  แต่ต้องพิจารณาประเด็นด้านการจัดการ และด้านการสร้างสรรค์วิชาการด้วย                   ผมมองว่าหลักสูตร & นักศึกษา  คือกลไกสร้างสรรค์ทางวิชาการของมหาวิทยาลัย ไม่ใช่แค่ "เปิดสอน" และ "สอนนักศึกษา"
          ตามที่ปรากฏในเอกสารและการชี้แจง เราเห็นคณะ/หน่วยงานเจ้าของหลักสูตร บัณฑิตวิทยาลัย(ถ้าเป็นหลักสูตรระดับบัณฑิตศึกษา)           คณะกรรมการพิจารณากลั่นกรองหลักสูตร แต่กรรมการสภาไม่เข้าใจว่าเขาทำงานกันอย่างไร


          -หลักสูตรที่นำเสนอ กับหลักสูตรอื่นๆ ที่มีอยู่แล้ว จะทำให้เกิด synergy ทางวิชาการระหว่างกัน หรือเกิด dis-synergy อย่างไร
          ประเด็นคือเรามักจะตกหลุมพราง พิจารณาหลักสูตรแยกเฉพาะรายการเดียว  ไม่สามารถมอง "ป่า" ของหลักสูตรทั้งป่าได้     ทำอย่างไร สภามหาวิทยาลัยจะสามารถให้ wisdom เชิงระบบของหลักสูตรได้           

 

                                                                                       วิจารณ์   พานิช
                                                                                            18 ก.ค. 49