ส้มโอหวาน ข้าวสารขาว ลูกสาวสวย เลิศล้ำวัฒนธรรม

                               

 

                         

มโนรมย์ส้มหวานถิ่นฐานนี้...เป็นแหล่งที่ก่อกำเนิดเกิดส้มหวาน

เป็นส้มดีมีราคามาช้านาน...แต่โบราณท่านผู้เฒ่าเล่าให้ฟัง

เมื่อครั้งหนึ่งองค์กษัตริย์รัชที่ห้า...เสด็จโดยเภตรามาเต็มฝั่ง

ทั้งเรือน้อยเรือใหญ่วิ่งรายทาง...เรือแซงข้างลอยลำวิ่งนำธง

วิ่งเลาะเกาะตาลัดแล้วตัดคุ้ง...ท่านหมายมุ่งคุ้งสำเภาเจ้าประสงค์

ถึงแพข้างหน้าตลาดแล้ววาดลง      ...เรือนำธงวิ่งมาหน้าอำเภอ

ถึงที่ว่าการเสร็จงานถ่อ...ทอดสมอเรียงลำสม่ำเสมอ

บนตลิ่งวิ่งกันกราวชาวอำเภอ...อยากจะเจอพักตราชมบารมี

ทั้งแก่เฒ่าชาวบ้านร้านตลาด...ดูแออัดเหยียบส้นกันป้นปี้

จีนไทยหลายคณะทั้งพระชี...เจ้าหน้าที่จัดระเบียบกลัวเหยียบกัน

มีหญิงหนึ่งชาวสวนควรยกย่อง...ชื่อยายทองอดทนคนขยัน

แกมีไร่สวนส้มอยู่นมนาน...ต่างๆ กัน ขาวแก้ว ขาวแตงกวา

พอทราบข่าวเจ้าเสด็จประทับที่...แกรีบปรี่คว้ากระจาดแล้วจัดหา

ส้มงามสามผลต้นชายคา...ขาวแตงกวาที่แกคัดจัดเอาไป

พอถึงที่ว่าขานการอำเภอ...ไม่พลั้งเผลอคลานเข่าเข้าถวาย

พระเลยยิ้มแย้มกระแอมออกแล้วหยอกยาย...เอามาขายหรือมาให้ใครเล่ายาย

แกตอบอย่างอ่อนน้อมว่าหม่อมฉัน...มากำนัลด้วยใจซื่อใช่ซื้อขาย

ส้มที่สวนสงวนพันธุ์ไว้จวนวาย ...นำถวายขอได้โปรดทดลองฉลองศรัทธา

รับสั่งปอกส้มออกแล้วผ่าซีก...เสวยอีกสองเสี้ยวเหลียวมาหา

แล้วชมเชยเอ่ยโอษฐ์ว่ารสโอชา...บุญที่มามโนรมย์พบส้มดี

แต่นั้นมาเหมือนวาจาประกาศิต...ใครที่เคยผลิตผลส้มอันขมปี๋

กลับหวานฉ่ำน้ำเฉิ่มเริ่มกินดี...จึงเป็นที่ลือชามาช้านาน

***นายประจวบ  ฉายประทีปคชา ผู้ประพันธ์***