เมื่อวานนี้ขับรถไปสอนที่ศูนย์ร้อยเอ็ดด้วยตนเอง ไม่ไปกับรถมหาวิทยาลัยที่จัดให้เพราะมีภารกิจที่ต้องกลับมาทำก่อน 4 ทุ่มครับ ระหว่างที่เดินทางไปนั้น จึงเตรียมการสอนพิจารณาบทเรียน เกิด ปิ๊งแว็บ! ขึ้นมาว่า...

เอ! ทำไมเราเขียนบันทึกใน Gotoknow ได้มากขนาดนี้ และดีกว่างานเขียนที่เคยเขียนอื่น ๆ ของตนเองที่เคยเขียนมา เช่น เมื่อเทียบกับตอนเขียนงานวิทยานิพนธ์ทำไมเขียนไม่ค่อยออก เป็นต้น

 

 

      พิจารณาไปมาพบว่า ที่เขียน Gotoknow ได้อย่างดีกว่า และมีความสุขมากกว่านั้น น่าจะเป็นเพราะ ผมเขียนด้วยความสนุก ๆ เบาสบาย ๆ ค่อย ๆ เขียนไปวันละนิดวันละหน่อย ส่วนการเขียนหนังสือหรืองานวิทยานิพนธ์นั้นเป็นการเร่ง บีบคั้นงานให้ออกมาดี จึงทำให้ความสนุกลดน้อยถอยลง... ประมาณนั้นครับ

      เหมือนกับปราชญ์ท่านว่า ...เดินทีละก้าว กินข้าวทีละคำ...