เดินทางด้วยกันหนึ่งก้าว กินข้าวด้วนกันหนึ่งมื้อ สร้างมิตรภาพ

หยอกล้อพี่น้องผองเพื่อน

ชาวไทยรัฐวิทยา

คราไปดูงาน

 

      เดินทางไกล  ไปมาเลย์  สิงคโปร์
คนใหญ่โต  ออกจากบ้าน  นานอักโข

แต่การไป  เที่ยวนี้  ต้องผอมโซ

เพราะไม่โก้ เหมือนไปลาว  สาวเวียดนาม

ด้วยเพราะกฎ  ศาสนา  พาเคร่งครัด

กฎบัญญัติ  ศาสนา  เขาพาห้าม

แม้เงินมี  ก็ต้องอด  ต้องทำตาม

เมื่อถึงยาม  กลับไป  ได้ทบทวน

ชื่อว่าตั้ม  ลำพอง  น้องคนเก่ง

เป็นนักเลง  ใจถึง  จึงป่วนป่วน

มีเพื่อนชี้  กิตติ  เพื่อนร่วมก๊วน

ทั้งชักชวน  ท่องราตรี  ที่ถูกคอ

เป็นพี่น้อง  สองศรี  ที่หวานจ๋อย

อนันต์จอย  คู่ไพรัช  คุยอี๋อ๋อ

 

พี่เดชา  ตาถึง  จึงเออออ

อนิจจาหนอ  สาวสิงคโปร  โชว์เลิฟซีน

คนอุ่นใจ  ในทีม  คือสุภาพ

เต็มใจหาบ  ซ้อของฝาก  จากทุกถิ่น

เร็วกว่าเสียง  ใครใคร  ที่ได้ยิน

ใจเลิศดิ้น  แทรกไป  ไวกว่าลม

ได้พบกับ  ยอดกวี  ที่ล่ำลือ

สมเดชคือ  มือกลอน  ที่เหมาะสม

คนเจ้าบท  เจ้ากลอน  น่าชื่นชม

เขาระดม  เก็บข้อมูล  พอกพูนดี

ดูสุภาพ  จอมเก๋  เท่ห์มาดมั่น

ทรงกลดนั้น  เข้าท่า  นะน้องพี่

  

เป็นแบบอย่าง  บุคลิก  ผู้นำมี

สมควรที่  นำไป  ใช้ทุกกาล

อัมโร  เงียบไป  ใช่เหงาเหงา

มีเรื่องเศร้า  เสียใจ  ให้ประสาน

พี่จรูญ  จากไป  ชั่วกัปกาล

ขอให้ท่าน  มีสุข  ทุกภพไป

พี่สถล  คนพูดเพราะ  นครศรี

น้ำใจดี  มีสุภาพ  ที่ยิ่งใหญ่

ผู้เรียกร้อง  เกลัง  พี่พิชัย

หวังจะไป  ปลดปล่อย  ค่อยโล่งใจ

สาวสวิส  ใจถึง  จึงริ่วใส

ท่านสมชาย  ขอถ่ายภาพ  ไว้สะสม

แต่เจ้ามือ  มันไว  ใจอยากดม

ได้แต่ก้ม  ชำเลืองมอง  ต้องจากลา

พี่เกษม  มีพลัง  ภายในตน

ทั้งเป็นคน  นำทาง  สว่างจ้า

  

พยนต์ชัย  จอมพรีเซนต์  ไม่เห็นหน้า

หรืออาจเป็น  เพราะว่า  ยังไม่ถึง

ท่านวิวัฒน์   มือกล้อง  มองตัวช่วย

ต้องเดินด้วย  ดูแอ๊คชั่น  พลันต้องอึ้ง

ดูตื่นเต้น  ตื่นตา  และตราตรึง

ว่าครั้งหนึ่ง  ได้เห็น  เป็นบุญตา

พี่สำเริง  จอมกร่าง  อย่างเด็กชล

ดูไม่สน  ใครใคร  ได้มองหน้า

อัดบุหรี่  ปุ๋ยปุ๋ย  เต็มปอดนา

คนอย่างข้า  เป็นแบบนี้  ที่เจ๋งจริง

พี่สุนทร  คนมองว่า  พี่สั้น

ขอยืนยัน  ว่ายาว  ทุกทุกสิ่ง

ถ้าไม่แน่  สาวคง  ไม่หลงจริง

จะไม่ทิ้ง  เสือเมืองน่าน  ท่านขุนพล

สนอง  แก้วอำไพ  ไม่ห่างเพื่อน

กลัวลืมเลือน  หลงทาง  ทั้งสับสน

มีไมตรี  มีสัมพันธ์  เพื่อนทุกคน

ที่มากล้น  มีน้ำใจ  ให้แก่กัน

  

อนุชา  เมืองขุนแผน  แสนหล่อเหลา

หุ่นของเจ้า  พระเอกจีน  นะครับท่าน

คู่พี่แจ่ม  พระเอกแขก  หล่อเช่นกัน

ช่างสุขสันต์  เพลินใจ ได้ร่วมทาง

อุทิศ  ลพบุรี  เพื่อนซี้ตั้ม

เป็นผู้นำ ช่วยเพื่อน  ไม่เลือนห่าง

ยังไม่มี่  โอกาส  ให้เปิดทาง

บริการอย่าง  ราชา  ถ้าต้องการ

พี่สวัสดิ์  ไทยรัฐ  สามสิบห้า

ใช้เวลา  ถ่ายหนัง  ส่งทางบ้าน

ที่ทุกคน  ร่วมทาง  ร่วมตำนาน

และร่วมสาน  ความสุข  สนุกใจ

ประเทือง  รูขจี  ศรีโคราช

ผู้บังอาจ  เปลี่ยนสกุล  ตนเองใหม่

อยากเปลี่ยน  คอบคิด  คงติดใจ

หวังจะใช้  ปูทาง  สร้างการเมือง

สวาสดิ์  ขนานใต้  ก็ใช่ย่อย

ผู้ซึ่งถอย  เบ๊นท์ใหม่  ให้ลือเลื่อง

ขับถูกใจ  ปลอดภัยสูง  คนชำเลือง

ทั้งอยู่เมือง  กระบี่  ที่งดงาม

ชำนาญ  นครสวรรค์  นั้นช่างภาพ

ที่ซึมซาบ  กล้องใหม่  ใครไถ่ถาม

ลูกน้องดี  ให้กล้องถ่าย  ภาพงามงาม

เมื่อถึงยาม  กลับไป  จะได้โชว์

บุญฤทธิ์  ภู่ไพศาล  อุปนายก

ที่พาพก  รอยยิ้ม  ฝากโก้โก้

สาวมาเลย์  ถอยห่าง  อย่าเลโล

เดี๋ยวผอมโซ  ซมซาน  กลับบ้านเรา

อุดร  ประสาน  ลุ่มน้ำมูล 

มองอบอุ่น  สูงใหญ่  กว่าใครเขา

เก็บของฝาก  จากใจ  ไปบ้านเรา

หวังจะเอา  ไปแลก  แจกใจคืน

ท่านดนตรี  อำนาจเจริญ  เพลินใจสุข

ดูสนุก  สุขใจ  ไม่ฝืดฝืน

ท่านประเวศน์  โพนน้อย  ค่อยหยัดยืน

แต่ดูฝืน  ขาดเสียงเพลง  บรรเลงใจ

วิทยา  ประชากูล  มาอุ่นอุ่น

มาสืบทุน  ไทยรัฐหนึ่ง  ยังใหม่ใหม่

พี่ทองอินทร์  ศรีทอง  มากน้ำใจ

จากเชียงใหม่  สิงคโปร์  ดูโก้ดี

พี่ศรีมา  กีพงษ์  จากพะเยา

พี่ของเรา  เป็นผู้ใหญ่  ในน้องพี่

ท่านปัญญา  เมืองตราด  มาดดูดี

เขาคนนี้  ดูจริงจัง  ทั้งสร้างงาน

พี่พายัพ  พงษ์เจริญ  เมืองแปดริ้ว

เรื่องชิวชิว  เจนจัด  ทุกทุกด้าน

ไพฑูรย์  เกตุศรีแก้ว  ก็เชี่ยวชาญ

ยิ้มหวานหวาน  สาวตะลึง  ซาบซึ้งใจ

ท่านธงชัย  ไทยรัฐสี่  นครปฐม

ผู้นิยม  เมียงมอง  ของใหม่ใหม่

ชาวไทยรัฐ  วิทยา  มาร่วมใจ

สร้างเด็กไทย  ก้าวสู่ฝัน  นั้นงานเรา

ร่วมเดินทาง  หนึ่งก้าว  ข้าวหนึ่งมือ

ความรักคือ  เพื่อนพ้อง  สมปองเจ้า

ต่างร่วมใจ  ร่วมจิต  ของพวกเรา

รวมกันเข้า  สร้างเกียรติยศ  ปรากฏนาม

 

             จากพรชัย  ภาพันธ์

โรงเรียนไทยรัฐวิทยา ๖๓ (ชุมชนบ้านคำแดง) อำเภอเมือง  จังหวัดยโสธร ๓๕๐๐๐