. . นั่นคือเหตุผลที่ทำให้พวกเขาเริ่มต้น KM ไม่ได้ซะที !!
          ที่ผมหยิบยกเรื่องนี้ขึ้นมาก็เพราะมีผู้ตั้งคำถามว่า “อยากจะทำ KM แต่ไม่รู้ว่าจะเริ่มต้นจากตรงไหน?” ผมจึงต้องอธิบายโดยใช้ “โมเดลปลาทู” (อีกแล้ว) ว่าให้เริ่มจาก “หัวปลา” คือต้องตรวจสอบดูก่อนว่า อะไรคือความรู้ที่สำคัญ ต้องหาให้ได้ว่าอะไรคือความรู้ที่จะไปตอบโจทย์พันธกิจหรือยุทธศาสตร์ขององค์กร หลังจากนั้นก็ให้มองหาว่าความรู้ (ประสบการณ์) ที่ว่านี้มีอยู่ที่ไหน จะได้เชิญ “คุณกิจ” (ผู้ที่ทำกิจกรรมนั้นๆ) มาร่วมกระบวนการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ (ลปรร.) ได้ถูกคน กระบวนการ ลปรร. ที่ว่านี้ก็คือสิ่งผมเรียกว่า “ตัวปลา” นั่นเอง
           สำหรับส่วนสุดท้ายในโมเดลนี้ก็คือการที่เรารวบรวมเรื่องเล่าหรือเทคนิคดีๆ ที่ได้จากการ ลปรร. นี้มาจัดเก็บไว้ในคลังความรู้หรือที่ผมเรียกว่าเป็นส่วน “หางปลา” นั่นเอง . . เพียงแค่ทำได้ตามนี้ ผมว่านี่ก็เป็นการเริ่มต้น KM ที่เป็นรูปธรรมแล้วครับ แต่สำหรับหลายๆ ท่านกลับมองว่านี่มันธรรมดา (Simple) เกินไป พวกเขาคุ้นชินกับสิ่งที่ยุ่งยากกว่า (More Complex) ก็เลยต้องมองหาไปเรื่อยๆ ไม่ได้เริ่มลงมือทำซะที หรือไม่ก็รีรออยู่ เพราะรู้สึกว่ายังไม่พร้อม เช่น ยังไม่มี “คุณอำนวย” หรือ “คุณเอื้อ” ยังไม่ให้การสนับสนุน พูดง่ายๆ ก็คือไปอ้างคนอื่นว่านั่นคือเหตุผลที่ทำให้พวกเขาเริ่มต้น KM ไม่ได้ซะที !!