ยอมือสา วันตากราบแล้ว ไตรรัตน์ผ่านแผ้ว แก้วสามประก๋าร
แลก้มกราบไท้ ไหว้ครูอาจ๋ารย์ ขอพระดวงมาลย์ ประสาทหื้อข้า
ได้มีผะหญา ปัญญาแก่กล้า ล่ำดับล่ำดา ค่าวจ๊อย
แต่งได้ลื่นไหล ได้ความบ่น้อย เสนาะในถ้อย วัจจนา
เครือออนม่อนนี้ จักจี๊ไขจ๋า เถิงพระกุณา มาต๋าแม่เจ้า
นับแต่มาต๋า ปามานลูกเต้า ยามเมื่อเฮาเนา ในต๊อง
แม่อยากกิ๋นสัง ใจ๋ยังห่วงน้อง แม่จ๋ำใจ๋ต้อง อดเอา
ลุกนั่งย่างย้าย ช่วยได้เกาะเสา เกาะฮั้วเกาะฮาว สาวไปเทื่อหน้อย
อุ้มต๊องปุ๋มหลวง หน่วงหนักหน่องห้อย ฮ้าวหลังแอวยอย ปวดพึก
แม่กึ๊ดไปไหน ตัดใจ๋หยุดกึ๊ก นึกห่วงลูกหน้อย ในครรภ์
เวลาเลื่อนลับ นับโดยผะหมาน สิบเดือนปามาน ครบก๋าลผ่านเข้า
ผะสูติก๋าล วันนั้นแม่เจ้า เจ็บปวดบ่เบา เนาตุ๊กข์
ฉีกขาดก๋ายา ขาชาขนลุก ลูกลอดออกได้ เลือดแดง
วันเกิดลูกไซร้ ความหมายมันแฝง วันแม่จ๋อมแปง เกือบต๋ายเน่อเจ้า
เกิดลูกปลอดภัย อยู่ไฟแบบเบ้า อยู่เดือนบ้านเฮา ยากนัก
ก๋ารกิ๋นใส่ใจ๋ ก๋ารไปต้องพัก ดักอยู่เฮือนห้อง สองยา
กิ๋นผิดสาบผิด ฤทธิ์แฮงแต๊หนา หากบ่ตันยา เป๋นบ้าลมขึ้น
ตุ๊กข์ยากเปียงไหน แต่ใจ๋แม่ตื้น ค่ำเจ๊าวันคืน แม่ฮัก
ขวบเดือนเมื่อใด ปอจะได้พัก จักกิ๋นข้าวได้ ลำมา
แต่ยังห่วงฮัก ลูกดั่งดวงต๋า จักกิ๋นสังจา กึ๊ดหาลูกหน้อย
ส้มเผ็ดเก็มคาว ป๊าวหวานต๋าลอ้อย แม่กึ๊ดผ่อกอย จึ่งงับ
ลางเทื่อเกี๊ยวกิ๋น ลำลิ้นจั๊บจั๊บ หลับต๋ากึ๊ดได้ คายอม
กลั๋วน้ำนมนั้น จักฝาดเผ็ดขม เมื่อลูกกิ๋นนม จักขมฝาดอั้น
เปื้อลูกจ๋ำเป๋น แม่เว้นแม่กลั้น หลายเดือนเมินนาน จ่องจั๊ง
เมื่อปิดนมถัน อดกลั้นจึ่งยั้ง ได้กิ๋นจิ๊นหย้าง ปล๋ามัน
ตุ๊กข์ยากแต๊แล้ แม่แก้วจ๋อมขวัญ สอนลูกตึงวัน เหลิดกานไข่ตั้ง
ยืนย่างถ่างเตียว ล่นเหลียวเกิ้งกั้ง วิดวิ่งเซซัง จั๊กยู้
สอนอู้กำจ๋า ฮ้องมาไปฮู้ แม่สอนหื้ออู้ เป๋นกำ
ครูคนแรกไซร้ หื้อใส่ใจ๋จ๋ำ แม่คือครูนำ ทำจ๋าเอ่ยถ้อย
เจ็บไข้เป๋นสัง ห่วงยังลูกหน้อย แม่เฮานั้นคอย ฟูมฟัก
หาหยุกหายา มาษามาฮัก เสี้ยงนักเสี้ยงหน้อย แม่ยอม
อดย้อนลูกไซร้ เจ็บไข้ก๋ายผอม ต๋ายแม่ก็ยอม เพื่อตอมลูกตุ้ย
อุ้มหอบลากจูง ผ้าถุงหลุดหลุ้ย แม่ก็ยอมลุย ย้อนฮัก
ใหญ่เป๋นบ่าวสาว แม่หวาวเป๋นพัก ลูกฮักคบเปื้อน เถื่อนไพร
แม่เป๋นตุ๊กข์ย้อน สอนหื้อหนีไกล๋ ลูกฮ้ายเปียงใด แม่บ่ได้หย้าน
เปื้อลูกนี้หนา แม่หาเสี้ยงถ้าน เยียะเวียกก๋ารงาน สัปป๊ะ
สอนหื้ออ่านเขียน ส่งเฮียนวิชชะ อนุบาลฮอด อุดม
ค่าเทอมนั้นเล้า ค่าข้าวขนม หอแอร์พัดลม นุ่งห่มผมเผ้า
ฮิหาสองมือ ส่งหื้อลูกเต้า หื้อเจ้าได้เฮียน จบจั๊น
เป๋นหน้าเป๋นต๋า จบมาแล้วนั้น เยียะก๋ารแล้วหั้น ใจ๋ดี
มีเงินพ่องแล้ว ลูกแก้วอิตถี ลูกบ่าวคนดี อยากมีคู่ห้อง
แม่ก็จัดก๋าร งานบ่ขัดข้อง ต๋ามใจ๋ใฝ่ปอง ลูกฮัก
อยู่กับแม่เฮา เนาอยู่สักพัก ก็จั้กแยกบ้าน ออกเฮือน
บัดนี้แม่นั้น อยู่บ้านเสมือน รอลูกตั๋วเยือน เหมือนลูกเหนือใต้
สิบสองสิงหา เวียนมาไจ้ไจ้ วันแม่ของไทย เฮานี้
สองห้าห้าสาม วันงามบอกจี๊ ปี๋นี้ตั๊ดหั้น วันครู
พฤหัสนั้น ครุวารหรู วันแม่วันครู มาจูฮอดต้อม
ขอลูกตังหลาย ไปไหว้แวดอ้อม ไปน้อมวันตา แม่ไท้
อาหารก๋ารกิ๋น ทรัพย์สินเครื่องใจ๊ ผ้านุ่งห่มได้ เตตาน
หื้อแม่เฮานั้น หันหน้าลูกหลาน ในวันสำคัญ วันแม่หื้อได้
ลูกจักอยู่ไหน อยู่ไกล๋หรือใกล้ ต้องหาวันไป เหมือนนัด
เครือออนบรรยาย มาหลายบรรทัด ขอตัดค่าวสร้อย วางลง
ม่อนเจตน์จง ส่งหื้อลูกเต้า วอนเว้าหื้อลูกไป กราบไท้แม่ตั๋ว.
สวัสดีเจ้าปี้หนาน....
มาฮ่วมอ่านค่าววันแม่ตวยคนเจ้า
วันแม่ของ krugui มีตึงวัน บ่าใจ้วันตี้สิบสองวันเดียวเจ้า...
มาอ่านค่าว พ่อครูทนันบรรยายเห็นภาพเลย หนูกลัวเลือด ;)
วันพุธนี้จะได้กลับบ้านไปใช้เวลากับแม่พ่อไปทำบุญโตยเจ้า
ได้ทั้งภาษา ได้ทั้งความหมาย
ขอบคุณหลายๆ บ่าวชายชื่อทนัน
สวัสดีค่ะอ้ายทนัน
*** แวะมาร่วมรำลึกถึงแม่กับบันทึกของ ผอ.ด้วยคนค่ะ
*** ขอให้สุขสบายในวันหยุดนะคะ
*** นำดอกไม้มาฝากค่ะ
คนล้านนาไทย ดีใจ๋บ่หน้อย ที่พลอยมีคน อ่านแวะ
ยินดีเหลือหลาย ในคำชี้แนะ และข้อคิดอั้น แหลงมา
ยังฝากดอกไม้ ไหว้แม่มาต๋า มะลิมาลา วันทาแม่เจ้า.
เกิดลูกนั้นนา ก๋ายาฉีกบั้น เลือดไหลเนืองนัน อาบพื้น
ชีวิตเกือบหาย แต่ใจ๋แม่ชื้น ได้ลูกสุดตื้น อุรา
ยินดีโตยครับ กลับไปไหว้สาธุ์ คุณแม่มาตา ปิต๋าพ่อเจ้า.
ว่าได้ภาษา ได้อรรถาถ้อย ผมนะเหมือนลอย เสียดฟ้า
ผมแสนสุขใจ๋ หายเหนื่อยเมื่อยล้า ใจ๋ฮึกเหิมกล้า แต่งลุย
วันทาน้อมนบ วัลลภครูหยุย เชิญแวะมาคุย บ่อยบ่อยเน่อเจ้า.
ว่ารำลึกหา มาต๋ายอดสร้อย และร้อยเรียงคำ ฝากไว้
และส่งบุปผา มาลาดอกไม้ มาฝากน้อมไหว้ มารดา
เตชะวรรณวุฒิ รุดหน้าเต๊อะหนา คุณกิติยา ผาสุกเน่อเจ้า.
กำเมืองเฮานั้น ม่วนแต้ดีหลี ยามเอ่ยวจี กล่าวถ้อย
ยิ่งเป๋นค่าวฮ่ำ กะม่วนบ่น้อย ผมกะถ้ากอย คอยฟัง (ม่วนแต้ ๆครับ)
สตรีใด…….ไหนเล่า………..เท่าเธอนี้
เป็นผู้ที่ …………..ลูกทุกคน………บ่นรู้จัก
เป็นผู้ที่ ……………มีพระคุณ………การุณนัก
เป็นผู้ที่ …………..สร้างความรัก…..สอนความดี
เป็นผู้ที่……………คอยสั่งสอน…….เอาใจใส่
คอยห่วงใย….……เราทุกคน………จนวันนี้
เปรียบแสงทอง……สว่างล้ำ……….นำชีวี
เธอคนนี้…………..คือ ” แม่ ”……..ของเราเอง
มาแต้มเขียนจ๋าร เป๋นสาส์นค่าวสร้อย ต๋ามบาทฮีตฮอย เก่าไท้
ลำนำขับขาน ชำนาญฝากไว้ อ่านแล้วก็ได้ ใจ๋โดน
หากชำนาญนั้น ได้หมั่นฝึกฝน ต๋ามกลค่าวมี เมธีแม่นหมั้น.
รูปลูกปุตต๋า มารดาเกี่ยวก้อย สิบนิ้วแม่คอย ฟูมฟัก
มันอบอุ่นใจ๋ ในความแม่รัก ลูกดั่งดวงแก้ว นัยนา
แถมดอกมะลิ สีขาวบุปผา กราบไหว้บูชา มาต๋าแม่เจ้า.
ยังระลึกถึงเสมอค่ะ
บรรยายได้ละเีอียดจนเห็นภาพ
ยินดีจ้าดหลาย เน่อนายน้องเหน้า คนเฒ่าสบาย ดีครับ
ขอหื้อมีสุข ความตุ๊กข์ระงับ เนอครับธรรมเจ้า คุณครู
ขอเสียงธรรมทิพย์ กระซิบโสตหู อวยพรหื้อครู อยู่สุขเน่อเจ้า.
บ่ ได้ป๊ะกันเมิน
ยังคิดเติงหาเน้อเจ้า
ว่ากึ๊ดเติงหา ข้าก็ไจ้ไจ้ อยู่ห่างกั๋นไป หลายลี้
เมื่อวันที่ซาว สิงหาเดือนนี้ ก็ไปที่นี่ อนามัย
ผะซุมวันนั้น นัญญ์หายไปไหน มีก๋ารงานใด ใกล้ไกล๋ฤๅเขี้ยว.
สวัสดีเจ้าพ่อครูทนัน
แม่ลูกผูกพัน ทางสายสะดือ หรืออะไรอื่น หนอนะ
แม่เสียสละ ได้ทุกสิ่งอย่าง ทุกลมหายใจ ไขขาน
รักลูกปลูกฝัง ดั่งดวงฤทัย ใกล้ไกลแค่ไหน คงมั่น
ช่วงนี้ฝนฟ้าตกบ่อย รักษาสุขภาพโตยเจ้า
ลูกอยู่ในครรภ์ แม่นั้นเนอหล้า สายสะดือนา ชีวิต
รักลูกปลูกฝัง เหมือนดั่งดวงจิต ชีวิตแม่ฮัก มั่นคง
แม่ของpooนั้น หมายมั่นประสงค์ หื้อpooดำรง ชีวิตคงมั่น.