(ต่อจากบันทึกที่แล้ว) 

ผู้เขียนได้รับทาบทามจาก อาจารย์ ดร. ธัญลักษณ์  บรรลิขิตกุล อาจารย์พยาบาล วิทยาลัยพยาบาลสภากาชาดไทย ว่าให้ช่วยร่วมอภิปราย เรื่อง “Gap analysis : ความแตกต่างสู่การเรียนรู้” เนื่องจากอาจารย์เคยอ่านในบันทึกของผู้เขียน แล้วบอกว่า “สิ่งที่พี่ติ๋วทำเป็นรูปธรรมของการใช้ gap analysis ที่จับต้องได้”

พอรู้ว่าช่วงนั้นว่างผู้เขียนรับปากทันทีด้วยความรู้สึกยินดีที่ได้กลับถิ่นเก่าทั้งๆที่ยังไม่ทราบเลยว่าอะไรหนอ ที่อาจารย์เห็น แล้วบอกได้ว่า มันใช่

 

ผู้เขียนรบกวนให้อาจารย์ส่งสังเขปการอภิปรายมาให้ เลยพอคาดเดาได้ว่าน่าจะมีที่มาจากบันทึกนี้  Gap Analysis (Safe Anesthesia in Patient Safety Goals : SIMPLE) ผู้เขียนพยายามศึกษา วิเคราะห์ว่าผู้จัดต้องการอะไรบ้าง มาผ่อนคลายตอนที่อาจารย์บอกว่าให้เป็นลักษณะของการพูดคุยแลกเปลี่ยนเรียนรู้ซึ่งแบบนี้ผู้เขียนถนัด

ผู้เขียนขอนำเนื้อหาที่ตีพิมพ์ในหนังสือมาบอกเล่า เพื่อให้เพื่อนๆได้อ่านและวิเคราะห์ตามซึ่งอาจจะใช่หรือไม่ได้ เพียงแต่ในบริบทของผู้เขียนมันได้ผลในระดับหนึ่ง ผู้เขียนเพียงแต่พยายามศึกษาเรื่องธรรมชาติของคนแล้วบูรณาการสู่งาน... แบบเป็ด จึงอาจดูไม่สวยงามนัก ..แต่มันคือหนึ่งในความสำเร็จ

ประสบการณ์ “Gap analysis : ความแตกต่างสู่การเรียนรู้”

ในการทำงานคุณภาพบริการวิสัญญี

กฤษณา สำเร็จ

APN : Nurse Anesthetist

 

ผู้เขียนได้รับมอบหมายให้ดูแลงาน HAในภาควิชาฯมาตั้งแต่ปี 2543  ย่างเข้าปีนี้เป็นปีที่ 10 ของการทำงาน ในจุดเริ่มต้นเป็นงานที่ไม่มีใครอยากทำ  สมัยนั้นในทีมวิสัญญีพยาบาลซึ่งมีอยู่ราว 20 คนแบ่งกลุ่มงานกัน มีกลุ่มอะไรบ้างผู้เขียนจำไม่ค่อยได้แล้ว แต่ที่จำแม่นมีกลุ่มภาษาอังกฤษ กลุ่มสันทนาการ กลุ่มสวัสดิการและกลุ่ม HA  กลุ่มงานที่เต็มก่อนคือกลุ่มสันทนาการ กลุ่มที่ว่างไม่มีสมาชิกสนใจคือ กลุ่มHA พยาบาลท่านที่เคยอบรม HA ของโรงพยาบาลท่านก็ปฏิเสธ บอกว่า “มันยาก” 

ตกมาถึงผู้เขียนด้วยตำแหน่งขณะนั้นเป็นรองหัวหน้าวิสัญญีพยาบาลฝ่ายบริการจึงปฏิเสธไม่ได้  สมาชิกที่ได้มาคือผู้ที่ช้ากว่าผู้อื่น แย่งลงชื่อสมัครกลุ่มงานอื่นไม่ทัน บางคนลาพักร้อนจึงไม่มีโอกาสเลือก ผู้เขียนได้สมาชิกมาราว 7 คนกระมัง... จึงได้แต่บอกน้องๆว่า “เฮ้!...ไม่เป็นไร พี่ก็ไม่รู้ เรามาเรียนรู้ด้วยกัน...” 

ที่ยากในขณะนั้นคือโรงพยาบาลมีการตั้งเป้าหมายว่าจะต้องผ่าน HA ให้ได้ภายในปี 2545 เพราะโรงเรียนแพทย์อื่นๆเขาผ่านกันหมดแล้ว ตอนนั้นผู้เขียนไม่รู้ด้วยซ้ำว่า “HA คืออะไร?” แล้วผู้เขียนก็จับงานนี้มาตลอด มีการวางมือในช่วงสั้นๆช่วงหนึ่งในปี 48-49  ในช่วงนั้นผู้เขียนหาโอกาสเติมเต็มความรู้ที่ไม่เคยรู้ด้วยการเปิดบันทึกใน blog GotoKnow : คนทำงานแลกเปลี่ยนเรียนรู้  ราวปีกว่าผู้เขียนก็กลับมาทำงานคุณภาพอีกเพราะหัวหน้าภาคฯคนใหม่ร้องขอให้กลับมาช่วยกันเพราะเกิดการ(ฉวยโอกาส)ปลดเกียร์ว่าง(ตาม)

เหตุที่เล่าถึงที่มาให้ทราบมากมายเพราะต้องการจะบอกว่า gap analysis นั้น ผู้เขียนใช้ในการพัฒนางานและพัฒนาตนโดยบังเอิญทั้งๆที่ไม่รู้จัก... เพียงบอกกับตนเองในขณะนั้นว่า อยากทำให้ทุกอย่างดีขึ้นตามเป้าหมายที่วาง จึงขอนำประสบการณ์แบบผู้ปฏิบัติที่ไม่รู้ในรูปแบบเชิงทฤษฎีมาแลกเปลี่ยนเรียนรู้ ท่านสามารถนำประสบการณ์นี้วิเคราะห์เข้าสู่ทฤษฎีของ gap analysis ซึ่งสามารถศึกษาเพิ่มเติมได้ไม่ยากจากผู้รู้หลายท่าน

(ติดตามต่อในบันทึกถัดไป)