แม่จำเป็นต้องเลือกงาน

เมื่อวานนี้4สิงหา ลูกๆจำได้ว่าเป็นวันเกิดของฉัน

ตอนเช้า เราใส่บาตรที่หน้าบ้านด้วยกัน กับคุณยาย...

ส่งพี่ฝ้ายขึ้นรถรับส่ง เรียบร้อย อากาศดี มีฝนตกปรอยๆ... สูดอากาศเข้าปอดลึกๆ คิดในใจว่า วันนี้จะไม่ดุเด็ก(ถ้าไม่จำเป็น) อิอิ..  เดินไปยืนเวรที่หน้าประตูโรงเรียน ผู้บริหารกวักมือเรียก พร้อมยื่นหนังสือสั่งการ ให้ทำภารกิจบางอย่างให้เสร็จภายในวันนี้ พร้อมทีมงาน4คน

...เอาหล่ะสิ ทีนี้ ยาวแน่ เพราะดูปริมาณงานแล้ว น่าจะยาวเลยเวลาเลิกเรียน ของวันนี้ ฉันและทีมงานก็ ช่วยกันอย่างเต็มที่ โทรศัพท์ของแต่ละบ้านเริ่มดัง เรียกหาแม่ ว่าเมื่อไหร่จะกลับเพราะจะ

เข้าสองทุ่มแล้ว เร่งมือกันใหญ่ มันก็ยังไม่เสร็จอีก...น้องปอโทรเข้าหาฉัน ฉันไม่พูดมาก บอกว่า  เดี๋ยวกลับลูก..แป๊บนึง... น้องปอบอกว่า แม่อย่าเพิ่งวางหูนะ ฟังอะไรนิดนึง แล้วก็เปิดเพลง สุขสันต์วันเกิดของฝรั่ง ใส่มาตามสาย ตะโกนมาตามสายว่า แม่หนูซื้อเค้กให้แม่จากเซเว่นนะ หนูเลือกเอง ตอนนี้อยู่ในตู็เย็น

หนูขึ้นนอนก่อนนะ....

...ไม่มีคำพูด ใดออกจากปากฉัน  แต่ได้เปิดเสียงโทรศัพท์ ให้เพื่อนไดด้ยินด้วย เพื่อนๆ บอก  เธอกลับบ้านไปเดี๋ยวนี้เลย

ต่างไล่ให้กลับกันใหญ่...ไม่เป็นไรหรอกน่า วันเกิดก็เท่านั้นแหละ แก่ไปอีกปีเท่านั้นเอง เมื่อเช้าก็ไหว้แม่ขอพรแล้ว เท่านี้ก็สุขใจไปได้ตั้งนาน...

...ทำงานต่อเร็ว อีกนิดเดียวก็เสร็จแล้ว..

...............สวัสดีค่ะ.........