244.กษัตริย์ยอดกระตัญญู บรรยายโดย พันเอก(พิเศษ) ทองคำ ศรีโยธิน

ลูกๆทุกคนย่อมรู้กันอยู่แล้วว่าความหวังของพ่อแม่ที่มีต่อลูกนั้น มี  ๓ ความหวัง และเป็นความหวังที่พ่อแม่รอคอยอยู่เสมอ แต่จักไม่ค่อยพูดให้ลูกฟังเพราะเป็นความหวังอย่างลึกๆ ที่อยู่ในใจของพ่อแม่ อยู่ตลอดเวลา ๓ ความหวัง นั้นคือ

ยามแก่เฒ่า         หวังเจ้า      เฝ้ารับใช้

ยามป่วยไข้         หวังเจ้า      เฝ้ารักษา

เมื่อถึงยาม         ต้องตาย     วายชีวา 

หวังลูกช่วย        ปิดตา         เมื่อสิ้นใจ

 

                     

                               

               ความหวังที่ ๑ 

        ยามแก่เฒ่า หวังเจ้า เฝ้ารับใช้

 

       ใครเคยเห็นภาพที่สมเด็จย่าเสด็จไปที่ต่างๆแล้วมีในหลวงประคองเดินไปตลอดทางเคยเห็นไหม? ใครเคยเห็นกรุณายกมือให้ดูหน่อยขอบคุณ ...เอามือลง ตอนสมเด็จย่าเสด็จไปที่ไหนเนี่ยมีคนเยอะแยะ ที่คอยประคองสมเด็จย่าอยู่แล้ว แต่ในหลวงบอกว่า..." ไม่ต้อง ...คนนี้..เป็นแม่ของเรา..เราประคองเอง"

                         

      ตอนเด็กๆ..แม่ประคองเรา สอนเราเดิน หัดให้เราเดิน ..เพราะฉะนั้น ตอนนี้แม่แก่แล้ว เราต้องประคองแม่เดิน เพื่อเทิดพระคุณท่าน..ไม่ต้องอายใคร.. เป็นภาพน่าประทับใจมาก เจ้าฟ้าเจ้าแผ่นดิน ท่านกตัญญูต่อแม่ประคองแม่เดิน ประชาชนที่มาเฝ้ารับเสด็จ สองข้างทาง ฝั่งนี้ ๕ พันคน  ฝั่งนู้น ๘ พันคน ยกมือขึ้น.... สาธุ 

    แซ่ซ้อง...สรรเสริญ "กษัตริย์ยอดกตัญญู"

               

      ลองหันมาดูพวกเราส่วนใหญ่..เวลาออกไปไหน แต่งตัวโก้ ลูกชายแต่งตัวโก้..ลูกสาวแต่งตัวสวย แต่เวลาเดิน..ไม่มีใครประคองแม่ กลัวไม่โก้ กลัวไม่สวย ข้าราชการ ..แต่งเครื่องแบบเต็มยศ ติดเหรียญตรา เหรียญกล้าหาญ เต็มหน้าอก ..แต่เวลาเดิน..ไม่กล้าประคองแม่...กลัวไม่สง่า..กลัวเสียศักด์ศรี ประคองแม่..เป็นเรื่องของคนใช้

       เวลาทำดี..ไม่กล้าทำ..อาย..เวลาทำชั่ว...กล้า...ไม่อายใครเห็นภาพนี้ที่ไหน..กรุณาซึ้อใส่กรอบแล้วเอาไปแขวนไว้ที่บ้านเอาไว้สอนลูกเห็นภาพชัดเจนไหมครับ?

                    

      เท่านั้นยังน้อยๆไป มาดูภาพที่ชัดเจนกว่านั้นหลังงานพระบรมศพสมเด็จย่า..เสร็จสิ้นลงแล้วราชเลขา ของสมเด็จย่า มาแถลงในที่ประชุมต่อหน้ามวลชนว่า..ก่อนสมเด็จย่าจะสิ้นพระชนม์ปีเศษตอนนั้นอายุ ๙๓  ในหลวงเสด็จจากวังสวนจิตรไปวังสระปทุม ตอนเย็นทุกวัน ไปทำไมครับ?   ไปกินข้าวกับแม่ ...ไปคุยกับแม่...ไปทำให้แม่ชุ่มชื่นหัวใจ 

     พอเขาแถลงถึงตรงนี้ อาจารย์ตกตะลึงโอ้โห...ขนาดนี้เชียวหรือในหลวงของเรา เสด็จไปกินข้าวมื้อเย็นกับแม่..สัปดาห์ละกี่วัน...ทราบไหมครับ? พวกเราทราบไหมครับ...สัปดาห์ละกี่วัน ....๕ วัน มีใครบ้างครับ?ที่อยู่คนละบ้านกับแม่แล้วไปกินข้าวกับแม่สัปดาห์ละ ๕ วัน...หายาก...

        ในหลวงมีโครงการเป็นร้อย เป็นพันโครงการมีเวลาไปกินข้าวพวกเราซี ๗ ซี ๘ ซี ๙ ร้อยเอก พันเอก  อธิบดี ปลัดกระทรวง ไม่เคยไปกินข้าวกับแม่ บอกว่า..งานยุ่ง แม่บอกให้พาไปกินข้าวหน่อยบอกว่าไม่มีเวลา จะไปตีกอล์ฟ ไม่มีเวลาพาแม่ไปกินข้าวแต่มีเวลาไปตีกอล์ฟ เห็นตัวเองหรือยัง? พ่อแม่พอแก่แล้วก็เหมือนไม้ใกล้ฝั่ง ฝนตก น้ำเซาะ อีกไม่นานโค่น พอถึงวันนั้น เราก็ไม่มีแม่ให้กราบแล้ว..

       ในหลวงจึงตัดสินพระทัย...ไปนั่งกินข้าวกับแม่สัปดาห์ละ ๕ วันเมื่อตอนสมเด็จย่าอายุ ๙๓ สัปดาห์หนึ่งมี ๗ วัน ในหลวงไปกินข้าวกับแม่ ๕ วัน อีก ๒ วัน ไปไหนครับ?  ดร.เชาว์ ณ ศีลวันต์  องคมนตรี บอกว่า ในหลวงถือศีล ๘ วันพระ ถือศีล ๘ นี่ยังไง? ต้องงดข้าวเย็น เลยไม่ได้ไปหาแม่วันนี้เพราะถือศีล อีกวันที่เหลือ อาจกินข้าวกับพระราชินี..กับคนใกล้ชิด แต่ ๕ วัน..ให้แม่ เห็นภาพชัดแล้วใช่ไหม?

     ตอนนี้เราขยับเข้าใกล้หน่อยไปดูตอนกินข้าว ทุกครั้งที่ในหลวงไปหาสมเด็จย่า ในหลวงต้องเข้าไปกราบที่ตักแล้วสมเด็จย่า..ก็จะดึงตัวในหลวงเข้ามากกอด..กอดเสร็จก็หอมแก้ม

                     

        ใครเคยเห็นภาพ..สมเด็จย่าหอมแก้มในหลวงบ้าง?ภาพนี้ถ้าใครมีต้องเอาไปใส่กรอบเป็นความรักของแม่ที่มีต่อลูกอย่างยอดเยี่ยม ตอนสมเด็จย่าหอมแก้มในหลวงอาจารย์คิดว่า...แก้มในหลวงคงไม่หอมเท่าไหร่..เพราะไม่ได้ใส่น้ำหอม แต่ทำไมสมเด็จย่าหอมแล้วชื่นใจ..เพราะท่านได้กลิ่นหอมจากหัวใจในหลวง..หอมกลิ่นกตัญญู.....ฯลฯ (มีอีก๖หน้า)

 

            

 

                       ความหวังที่ ๒

          ยามป่วยไข้ ..หวังเจ้า..เฝ้ารักษา 

 

        ดูว่าในหลวงกับสมเด็จย่ายังไง? สมเด็จย่าประชวรอยู่ที่โรงพยาบาลศิริราชในหลวงไปเยี่ยมตอนไหนครับ? ไปเยี่ยมตอน ตี๑ ตี๒ ตี๓ เศษๆ จึงกลับ ไปเฝ้าแม่วันละหลายชั่วโมง แม่...พอเห็นลูกมาเยี่ยมก็หายป่วยไปครึ่งหนึ่งแล้วคราวหนึ่งในหลวงป่วย..สมเด็จย่าก็ป่วยไปอยู่ศิริราชด้วยกัน อยู่คนละมุมตึก ตอนเช้า...ในหลวงเปิดประตู...แอ๊ด...ออกมาพยาบาลกำลังเข็นรถสมเด็จย่าออกมารับลม...ผ่านหน้าห้องพอดี ในหลวงพอเห็นแม่...รึบออกจากห้องมาแย่งพยาบาลเข็น รถมหาดเล็กกราบทูลว่า ไม่เป็นไร..ไม่ต้องเข็นมีพยาบาลเข็นให้อยู่แล้ว ในหลวงมีรับสั่งว่า ...แม่ของเรา ทำไมต้องให้คนอื่นเข็นเราเข็นเองได้...นี่ขนาดพระเจ้าแผ่นดิน..เป็นกษัตริย์ ยังมาเข็นรถให้แม่ ยังมาป้อนข้าว ป้อนน้ำให้แม่ ป้อนยาให้แม่  ยอดเยี่ยมจริงๆ เห็นภาพนี้ไหม... ทราบซึ้ง

 

      

 

                       ความหวังที่ ๓

            เมื่อถึงยาม...ต้องตาย..วายชีวา

           หวังลูกช่วย...ปิดตา....เมื่อสิ้นใจ 

     

      วันนั้น...ในหลวงเฝ้าสมเด็จย่าอยู่จนถึงตี ๔ ตี ๕ เฝ้าแม่อยู่ทั้งคืน จับมือแม่ กอดแม่ ปรนนิบัติแม่ จนกระทั่ง..แม่หลับ จึงเสด็จกลับ พอไปถึงวัง....เขาโทรศัพท์มาแจ้งว่า สมเด็จย่าสิ้นพระชนม์ ในหลวงรีบเสด็จกลับไปศิริราช เห็นสมเด็จย่านอนหลับตาอยู่บนเตียง ..ในหลวงทำอย่างไรครับ?

     ในหลวงตรงเข้าไป..คุกเข่ากราบลงที่หน้าอกแม่ พระพักตร์ในหลวงตรงกับหัวใจแม่.."ขอหอมหัวใจแม่เป็นครั้งสุดท้าย.." ซบหน้านิ่งอยู่นาน...แล้วค่อยๆเงยพระพักตร์ขึ้น..น้ำพระเนตรไหลนองต่อไปนี้จะไม่มีแม่ให้หอมอีกแล้ว เอามือกุมมือแม่ไว้...มือนิ่มๆที่ไกวเปลนี้แหละ ที่ปั้นลูกจนได้เป็นกษัตริย์เป็นที่รักของคนทั้งบ้านทั้งเมืองชีวิตลูก...แม่ปั้น 

      มองเห็น หวีปักอยู่ที่ผมแม่..ในหลวงจับหวีค่อยๆ...หวีผมให้แม่หวี...หวี..หวี..หวี ให้แม่สวยที่สุดแต่งตัวให้แม่สวยที่สุด..ในวันสุดท้ายของแม่....เป็นภาพที่ประทับใจอาจารย์ที่สุดเป็นสุดยอดของลูกกตัญญูหาที่เปรียบไม่ได้อีกแล้ว   

         

                   "กษัตริย์ยอดกตัญญู"

               ขอพระองค์ทรงพระเจริญ

     

                     

 

*****ขอบคุณ  คำบรรยาย จากหนังสือ

พระมหากษัตริย์ ยอดกตัญญู King Bhumibol

โดยพันเอก(พิเศษ)ทองคำ  ศรีโยธิน 

 ขอบคุณภาพ จากอินเตอร์เน็ต