วงเวียนชีวิตที่ไม่คิดว่าจะเจอ

    สวัสดีค่ะพี่ๆน้องๆทุกท่าน  วันนี้มาดึกค่ะเพราะตอนแรกว่าจะไม่เขียนแต่เมื่อกี๊ดูทีวีเห็นข่าวลูกทำร้ายแม่ก็สะท้อนใจ เพราะวันนี้ดิฉันออกเยี่ยมบ้านพร้อมกับน้องๆงานกายภาพบำบัดเช่นเคย ปกติก็จะออกไปสัปดาห์ละ 1-2 วัน เพราะมีงานประจำที่ต้องทำเยอะมาก สัปดาห์นี้ก็ไปมาแล้ว 2 วัน ก็เหมือนเดิมๆที่ไปมา วันนี้ตั้งใจว่าจะงดออกก็เลยใส่กระโปรงมาทำงาน คิดว่าแต่งตัวสบายๆซักวันเพราะจะเตรียมการอบรมครูให้เสร็จ ยังเหลืออีกหลายงานที่ยังค้าง แต่พอน้องเค๊ามาชวน ก็ใจง่ายตามเค๊าไปซะงั้น ลำบากกว่าทุกวันเพราะเจอฝนตกมาอย่างหนัก ลังเลว่าจะกลับดีมั๊ย แต่เสียดายเวลาลุยเลยดีกว่า ที่ต้องนำมาเล่าเพราะเจอหลากหลายอารมณ์ในวันเดียว ทั้งสะเทือนใจ เศร้าใจ และให้แง่คิดมากมาย เอาเป็นว่าเริ่มเลยแล้วกันค่ะ   

               

  บ้านแรกลุ้นว่าจะตกบันไดหรือเปล่าเพราะลื่นมากแต่ขึ้นไปแล้วหัวเราะไม่ออกค่ะเพราะภาพที่เจอ คือคุณยายแก่ๆท่านหนึ่งนอนอยู่ในห้องมืดๆข้างๆมีขันน้ำและขนมวางอยู่ case นี้ตกเลือดหลังคลอดและอยู่ในสภาพนี้มา 38 ปี กลางวันอยู่บ้านคนเดียวเพราะลูกสาวออกไปทำนา ถ้าหิวก็หยิบขนมที่วางอยู่ข้างๆกิน พอพวกเราไปเยี่ยมคุณยายถึงกับปล่อยโฮออกมาเลยค่ะ เศร้ามากๆ

        

   

             ที่วางข้างๆคือขันน้ำดื่มค่ะ                                                                         

หนุ่มคนนี้พิการแต่กำเนิด ไปเจอกำลังนั่งเล่นอยู่ที่พื้น พอให้เดินให้ดูก็เคลื่อนไหวอย่างคล่องแคล่ว เราปรบมือให้ก็หัวเราะชอบใจ ก่อนมาก็สวัสดีอย่างอารมณ์ดี น่ารักมากค่ะ 

                   

   คนไข้รายนี้พิการขาขาด ตอนนี้ไปคุยกับเพื่อนบ้าน พยาบาลนั่งรอก็ถ่ายรูปเก๊กไปก่อน   

             

มาถึงก็เดินให้ดู ใส่ขาเทียมแล้ว ไม่มีปัญหาอะไร การเงินไม่เดือดร้อน อารมณ์ดีด้วย

                                  

                             

คุณยายอายุ 80 กว่าๆ ขาอ่อนแรง ใจสู้มากกำลังสาธิตการช่วยเหลือตัวเองเพราะลูกหลานไปทำนา

                  

     

   คุณพี่คนนี้หกล้มก้นกระแทกพื้น ทำให้ขาอ่อนแรง เป็นมา 3 ปี คนนี้สามีไม่ยอมถ่ายรูปเพราะงอนที่ภรรยาไม่ยอมกินข้าว ยืนกอดอกอยู่ห่างๆ บอกว่า"ขาพิการแต่พูดมาก" ภรรยาก็ตอบโต้ว่า "ก็ปากไม่ได้พิการนี่" ก็ขำกันเพราะท่าทางรักและเป็นห่วงภรรยามาก

          

   สาวคนนี้พิการแต่กำเนิด แขนด้วนทั้งสองข้างช่วยเหลือตัวเองได้ดี กำลังสาธิตวิธีกินข้าวให้ดู ลุ้นมาก ครอบครัวก็ดูแลดีไม่มีปัญหาอะไร

    

      คุณพี่คนนี้พิการแต่กำเนิด ช่วยเหลือตัวเองได้พอควร เข้าห้องน้ำเองได้ ก่อนกลับให้พี่สาวสอยมะพร้าวน้ำหอมฝากคุณหมอด้วย

            

     หนุ่มโสดวัย 40 กว่าๆ ปืนลั่นใส่ขากระดูกหัก ช่วยเหลือตัวเองได้ ซึมเศร้านิดๆ

 

     แต่ละชีวิตก็ต่างกันออกไปทุกข์มากทุกข์น้อยก็อยู่ที่ใจนะคะถ้ายอมรับได้ก็มีความสุขตามอัตภาพ ดิฉันไม่ชอบดูรายการ "วงเวียนชีวิต"เพราะเศร้าเกินไปไม่น่าเชื่อว่าจะได้ดูจากของจริง ไม่ใช่ทางทีวี ขณะนี้ 5 โมงเย็นแล้วค่ะ คุณหมอหิวแล้วก็เลยเก็บผลไม้(ตะขบ)ข้างทางรองท้องไปก่อน กลับมาถึงบ้านรู้สึกเหมือนจะอาเจียนเพราะรถวนไปวนมาจนเวียนหัว ทำกับข้าวเสร็จก็นึกถึงเซเว่น อยากกินของเปรี้ยวๆก็เลยไปอุดหนุนโดยการซื้อมะขามคลุก ไอศกรีมฟรุตทาเร่ แล้วก็มาอาบน้ำกินข้าวรอดูบอลค่ะ ตอนนี้เวลา02.32น.กำลังลุ้นเยอรมันอยู่ต้องกู้ดไนด์(หรืว่าอรุณสวัสดีล่ะ)พี่น้องทุกท่านตอนนี้เลยนะคะ คาดว่าวันนี้จะทำงานได้ปกติค่ะ บาย.......ค่ะ