แม่ลูกคุยกัน

นานเท่าไหร่จำไม่ได้  ที่ลูกสาวคนโตไม่ได้มาซบที่ไหล่ของฉัน  และเล่าเรื่องนั้นเรื่องนี้ให้ฉันฟัง...

..วันอาทิตย์ที่ผ่านมา  ได้พาเพื่อนของคุณตาที่มาจากต่างจังหวัด ไปเที่ยวที่ทุ่งดอกกระเจียว...

...ก็เลยจัดที่นั่งในรถให้ผู้ใหญ่ทั้งหลายนั่ง แถว1 และแถว2 ส่วนแถว3 เป็นฉันและลูก2คนคือ พี่ฝ้าย  และน้องปอ

...ในระหว่างที่นั่งไปทั้งขาไปและกลับ พี่ฝ้ายลูกสาวคนโตจะเอนหัวมาอิงที่ไหล่ของฉัน แล้วฟังเพลงจากโทรศัพท์ของเธอด้วยหูฟัง...อีกข้างก็จะเป็นน้องปอ ซึ่งตั้งแต่มีน้องปอ พี่ฝ้ายจะโดนทิ้งให้นั่งเบาะหลังคนเดียวอย่างโดดเดี่ยวมาโดยตลอด ไม่ว่าเราจะไปที่ไหนไกลหรือใกล้...

..เพราะอายุเธอ ห่างกับน้อง6ปี ซึ่งก็มากเหมือนกันนะ 

...และบางครั้งก็จะได้ยินพี่ฝ้ายพูดกับแม่ว่า  "แม่หน่ะหอมแต่น้อง" รักแต่น้อง  สารพัดที่เธอจะสรรหามาพูด อารมณ์น้อยใจ(ประมาณนั้น)

...แต่พอวันนั้นที่เราได้มีโอกาสได้นั่งรถเบาะเดียวกันและฉันได้โอบกอดลูกสาวทั้ง2คนแล้วมันมีความรู้สึกดีมากๆ 3ชั่วโมงที่อยู่บนรถพี่ฝ้ายก็จะเล่าเรื่องนั้นเรื่องนี้เป็นฉากๆ เหมือนกับว่าอยู่บ้าน ฉันไม่มีเวลาฟังลูกเล่าอะไรต่อมิอะไรที่มันมากมายขนาดนั้นเชียวหรือ

...เช่น  แม่รู้ไหมหนูได้เป็นสารวัตรนักเรียนนะ

...แม่รู้ไหม หนูได้เรียนทองแดงแข่งขันโปรแกรมเพ้นท์นะ

...แม่รู้ไหม หนูได้เป็นรองนายหมู่เนตรนารีนะ

...แม่รู้ไหมวันที่หนูปวดท้องมากๆ เข้าแถวก็นานหนูเกือบเป็นลม ต้องขอครูนั่งพัก

...แม่รู้ไหม  ครูเรียกหนูว่าไอ้หมวยใหญ่ แล้วเรียกมาย ว่าไอ้หมวยเล็ก

...แม่รู้ไหม วันนี้ครูให้เดินทางไกล ตั้งหลายกิโล  เหนื่อยมากเลยแม่

...แม่รู้ไหม ครูชอบให้หนูซื้อน้ำที่โรงอาหารให้ ทุ้กก วันเลย แม่ถามว่าแล้วหนูเบื่อหรือเปล่าที่ครูใช้ทุกวัน เธอก็ตอบว่า ไม่เบื่อหรอกแม่ ครูว่าหนูใช้ง่าย เผื่อหนูจะได้คะแนนพฤติกรรมเพิ่มขึ้นมาบ้าง(ว่าไปนั้น)

...และอีกหลายๆประโยคบอกเล่าที่ลูกพรั่งพรูออกมา เหมือนกับว่าเขาพูดย้อนหลังไป3ปี  เพราะฉันส่งเขาไปเรียนที่ตัวเมืองตั้งแต่อยู่ ป.4...ต้องตื่นแต่เช้า กลับบ้านค่ำ..ทำการบ้านกว่าจะเสร็จก็ดึก รีบให้เข้านอน แล้วก็ตื่นแต่เช้า วนเวียนอยู่อย่างนี้...

...สิ้นเทอมก็มีผลการเรียนมาให้ผู้ปกครองอ่าน

...ต้องขอบคุณการเดินทางไปเที่ยวทุ่งดอกกระเจียวในวันนั้น ที่ทำให้ฉันได้รู้ว่าลูกสาวที่เริ่มเป็นวัยรุ่น นั้นเราต้องไม่มองข้ามสิ่งเล็กๆน้อยๆ ที่ควรจะเติมให้เขาและเข้าใจเขาให้มากที่สุด....

.............ถึงอย่างไรก็รักนะเจ้าเด็กหมวย.......จุ๊บ..จุ๊บ.....

...ไม่ได้เข้าบันทึกนานแล้ว วันนี้ขอเม้าท์ลูกสาวตัวเองก็แล้วกันค่ะ....