เด็กเอ๋ยเด็กน้อย      
        เจ้าละห้อย คิดใน เรื่องใดหรือ
เจ้าคอยบุญ วาสนา มาถึงมือ  
 เจ้าคอยชื่อ เสียงเด่นดัง หรืออย่างไร

สู้ไปเถิด อย่าท้อถอย เด็กน้อยเอ๋ย  

 อย่าละเลยวันเวลาอย่าหวั่นไหว

โชคชัยมี ทั่วแดน อันแสนไกล   

     ย่อมมี สิทธิ์หาได้ใ นทุกคน

ถึงต่างเชื้อ ต่างชาติ ศาสนา     

     ต่างภาษา หลักแหล่ง หลายแห่งหน

จงมานะ กำหนด ความอดทน     

  ให้จงเป็น ปํญญาชน ชั้นคนดี

ฟ้าดิน เทวา นั้นย่อมเห็น        

       ในความเป็น ความไป ในวิถี

ผู้สร้างสม คุณธรรม นำไมตรี 

       ฟ้าดินย่อม ปรานี มีเมตตา

ชีวิตเจ้า เหมือนเรือน้อย ที่ลอยเร่ 

 ล่องทะเล โต้คลื่นโครมคืนหา

ความฉลาด กล้าหาญ มีปัญญา  

   จักนำพา  ให้เจ้ารอด ตลอดไป

การดำเนินชีวิต เหมือนการเดินทาง ท่องทะเล บางครั้งก็เจอโขดหิน พายุ ต้องฝ่าฟัน ฝ่ามรสุมชีวิต เพื่อที่จะถึงฝั่งให้ได้

เส้นทางแห่ง ชีวิต ลิขิตเจ้า        

    มีโศกเศร้า สุขศานต์ ผ่านสมัย

เด็กน้อยเอย จงตั้ง พลังใจ   

          สู้จนถึง หลักชัย ณ ปลายทาง  

เด็กน้อยเอ๋ย เจ้าจงสู้ต่อการใช้ชีวิตไป แม้เจ้าจะยากไร้หรือกำพร้า พ่อแม่  ไร้ที่พักพิง ไม่มีแม้แต่อาหารจะยาไส้  ก็ยังมี ฉันคนหนึ่งที่พอจะ ประคองใจเจ้าได้บ้าง  ในบางครา  ด้วยกำลังใจ  ที่เหลืออยู่  ซักวันเจ้าจะมีงานทำ และเป็นคนดีของชาติ ขอให้เจ้าเดินทางแห่งชีวิต  ไปด้วยความปลอดภัย ปราศจากสิ่งเลวร้ายทั้งปวง  อย่าได้เป็นเด็กที่มีปัญหาต่อสังคมเลย 

                        

การเจริญเติบโตของเด็กบางคน กว่าจะเจริญเติบโตเป็นผู้ใหญ่  เขาหาได้มีความสุข สมหวัง เหมือนกับคนอื่น เกิดมา ต้องผ่านสงคราม แผ่นดินไหว น้ำท่วม  การต่อสู้ชีวิตที่แสนทรหด  กำพร้าพ่อกำพร้าแม่  มีแต่ตายายที่แก่เฒ่าเจ็บป่วยดูแล ไร้ที่พักพิง  ผู้เขียน ก็ได้มีแต่ความสงสาร ไม่สามารถที่จะเยียวยา หรือดูแลเขาได้ ฉะนั้น ผู้เขียน จึงพากเพียร ทำกล่องนมUHT เพื่อทำโต๊ะให้เด็กยากไร้   ช่วย เลี้ยงเด็กกำพร้า เด็กมีปัญหา ได้เพียงความสามารถแค่นี้  และคิดเสมอว่า จะช่วยเสมอ แต่ช่วยเท่าที่แรงตนมี เพราะตนก็ใช่ว่า จะมีแรงกาย แรงเงินมากมาย  มีแค่แรงใจเท่านั้น ที่พอจะหาให้ได้  เป็นเพียงกำลังใจคะ ที่จะมอบให้คนที่น่าสงสาร เด็กกำพร้า เด็กขอทาน และคอยปลอบใจให้เพื่อให้เขามีใจสู้ชีวิตต่อไปคะ

หวังว่าบทกลอนบทความนี้ คงจะให้ข้อคิดได้ว่า บางครั้ง ถ้าเรามีแรง มีโอกาส ที่จะช่วยคนที่ด้อยกว่าได้  ก็อย่าทิ้งโอกาสนั้น  เผื่อแผ่คนอื่นบ้าง โดยเฉพาะคนที่ขาดการดูแล จากสังคม