เราเกิดมา ทั้งชีวี  มีเท่านี้    ผ่านนาที เรื่อยมา จักทนไหว 

  คงต้องมี สักวัน จำจากไป    เหลืออะไร เอาได้บ้าง ลองนึกดู

 มองท้องฟ้า แล้วพา ให้ข้อคิด   ด้วยชีวิต คนหลากหลาย หาได้หรู 

แต่พากเพียร  เรียนร่ำ เพื่อเชิดชู    ให้ตัวกู  สูงค่า  นับอนันต์

คนบางคนขออยู่สบายใจ     ต่างกับใครแล้วแต่จะสร้างสรรค์  

หากินตามประสาคนสามัญ  ไม่ต้องฝันมากล้ำ ลำบากใจ

พี่สุมอบกลอนนี้ให้เช่นกันคะ  ในบทจิตอาสารำพัน ของพี่สุเขียนคะ

ไปเยี่ยมอ่าน บทกลอน คิดดีทำดี ของน้องมาแล้วคะ เนื้อความเหมือนบท จิตอาสารำพัน ของพี่สุคะ ความหมายเหมือนของน้องถาวรคิดเหมือนกันคะ

ขอบคุณมากนะคะ ที่คิดถึงกัน