ลูกเล่น ลูกชนแต่ละคนที่จับมาฝึกอ่านภาษาไทย

ในฐานะที่เป็นภาษาพ่อแม่ของเรา

เพราะคาดหวังมากเกินไปหรือเปล่า

หรือเข้มงวดมากไป หรือยัดเยียดมากไปหรือเปล่า

เมื่อทบทวนการสอนเด็กน้อยทั้ง สี่คนให้อ่านหนังสือได้

เห็นว่าบทเรียนของฉันมันไม่สามารถทำให้เด็กน้อยยิ้มได้

นอกจากภาพ เกาหัวของเกียรติ

ภาพก้มหน้าบ่นอึมอำเพราะสะกดแล้วออกเสียงคำที่สะกดไม่ได้

ภาพน้องรมิตวิ่งมาบอกว่า ม่ามี๊ขาวันนี้แม่ไม่ให้เรียนค่ะ

ต้องไปช่วยแม่แกะกุ้งที่ล๊ง

น้องนนท์หลุดออกไปจากวงโคจร

ด้วยคำพูดสั้นๆว่าผมไม่มีรถมาโรงเรียนครับ

จะมียิ้มแย้มและดูว่าการเรียนจะก้าวหน้าเร็วก็น้องอักษร

นักเรียนคนล่าสุดที่ผู้ปกครองบอกว่าคุณครูช่วยที

ลูกทำงานช้า เบลอๆ ไม่มีสมาธิที่จะอ่าน เขียน

ฉันปรับกิจกรรมการอ่านทันที

ปรับเปลี่ยนวิธีการ และพากันออกมาอ่านใต้ร่มเงาต้นไม้ข้างห้องเรียน

 

ด้วยการให้จับคู่กันอ่าน ๆไปด้วยกันระหว่างน้องเกียรติ

และน้องดุลย์

ไม่น่าเชื่อว่าเปลี่ยนการฝึกอ่านคนเดียว

มาเป็นจับคู่อ่านกลับทำให้เด็กทั้งสองสนุกสนานในการอ่าน

ผิดบ้างถูกบ้างโดยฉันคอยแก้ไขแล้วเสริม

กลับสร้างความสนุกให้เด็กทั้งสองได้

ทั้งสองคนนี้จึงอ่านวันนี้ 5 หน้ารวด

แล้วยังให้สัญญาอีกว่าพรุ่งนี้จะอ่านอีกให้ได้ 10 หน้า

นี่แหละใจมันเป็นอย่างนี้ มันลิงโลดได้เช่นกัน เมื่อพบกับความหวัง แม้เพียงเล็กน้อย 

ฉันมอบเงาะให้เด็กทั้งสองเป็นรางวัล

ฉันให้คนไปตามแม่ของน้องรมิตมาพบ และเธอก็มาพบโดยไม่ลังเล

และพบว่าที่น้องรมิตพูดว่าต้องไปช่วยแม่รับจ้างแกะกุ้งนั้น

กลับไม่เป็นความจริงหมด

เรื่องกลายเป็นว่าน้องรมิตต้องการไปช่วยแม่เอง

และไม่อยากฝึกอ่านหนังสือแล้ว

เมื่อเธอได้รับคำชมจากแม่ของเธอว่าอ่านเก่งขึ้นแล้ว

เธอจึงตัดสินใจไม่มาฝึกอ่านแต่กลับไปช่วยแม่แกะกุ้งแทน

วันนี้ก่อนกลับบ้านได้อธิบายลักษณะการอ่านที่เรียกว่า

อ่านเก่งให้แม่ของรมิตทราบ

แม่น้องรมิตสัญญาว่าจะให้ลูกมาฝึกอ่านทุกวัน

ฉันเตรียมกิจกรรมแข่งขันการสะกดคำเสร็จแล้ว

พรุ่งนี้จะให้เด็กได้เล่นกัน แล้วจะให้เอาคำที่สะกด

มาแต่งประโยคร่วมกัน

หวังว่าพรุ่งนี้น้องนนท์จะมาโรงเรียน

ส่วนน้องรมิตก็จะฝึกอ่านไปพร้อมๆกับเพื่อนๆ

ดีเหมือนกัน หากทุกอย่างดีขึ้นตามที่หวัง

เด็กๆมีพลังใจเพิ่มขึ้นหลายเท่าตัว

วันนี้น้องนนท์ไม่ได้มาร่วมพิธีไหว้ครู และวันนี้น้องนนท์ก็เป็น

คนหนึ่งที่ได้รับทุนค่าเดินทางที่ทางโรงเรียนมอบให้นักเรียนที่อยู่

ห่างไกลมาก รวมทั้งนักเรียนที่มีความลำบากในการเดินทาง

ทุนค่าเดินทาง สำหรับน้องนนท์ดูว่าจะไม่เพียงพอกับการ

เดินทางมาโรงเรียน..

ระยะทางจากบ้านน้องนนท์มาถึงโรงเรียน

ไกลมากสำหรับเด็กประถมศึกษา

 ฉันประมาณระยะทางว่า ไม่ต่ำกว่า 10 กิโล

ทางไม่สะดวกที่จะเดินเท้าและอยู่ระหว่างปรับปรุง

หน้าฝนนี้หากเจอฝนไม่มีที่พักหลบฝน นานๆจะเจอบ้านสักหลัง

บางช่วงทีบ้านเรือนอยู่ใกล้ๆกัน แต่ก็มีรั้วกั้นไม่ให้เข้าไปพัก

บ้านน้องนนท์อยู่ริมทะเลที่  ..บ้านชายทะเลบ้านรางโคกขาม..

ไม่พบน้องนนท์ คลาดกันไม่ถึง20 นาที

ในขณะที่ฉันกำลังจะไปตามหาน้องนนท์ที่บ้านริมเล

แต่ได้พบกับป้าน้องนนท์แทน ได้สนทนาถึงปัญหา

และความจำเป็นของการส่งลูกหลานไปโรงเรียน

ผู้ปกครองรับปาก แต่ฉันอยากเจอแม่ของน้องนนท์มากกว่า

ชาวบ้านบอกว่าน้องนนท์ไปช่วยงานแต่งคนข้างบน

(คนข้างบนหมายถึงคนที่อาศัยอยู่ริมคลองที่อยู่ห่างจากริมทะเล

ประมาณ 1 กิโลเมตร )

ฉันดูนาฬิกาแล้วเห็นสมควรกลับ หากช้าฝนอาจตก และมืด

ฉันไม่คิดจะไปตามน้องนนท์ ที่ข้างบนแล้ว

แต่ตั้งใจกลับบ้าน และค้นหาหนังสือที่บ้าน และร้านหนังสือ

ที่มีเนื้อหาครอบคลุม เป็นแนวทาง สำหรับฉัน

ที่จะนำมาจัดกิจกรรมการอ่านให้เด็กน้อย

หากพรุ่งนี้น้องนนท์ยังขาดเรียนอีก ฉันจะลงมาที่ทะเลอีกครั้ง

ขอบคุณความรู้นำทางในการจัดกิจกรรมการอ่านให้เด็ก

http://www.thailandbabybestbuy.com/news_detail.php?news_id=69&query=&page=20&limit=10

 http://campus.sanook.com/teen_zone/senior_03172.php

http://www.kan2.go.th/index.php?option=com_content&view=article&id=516:2010-05-24-16-39-26&catid=1:2010-03-09-15-05-13&Itemid=7

ขอบคุณค่ะ