การแลกเปลี่ยนนอกจอแต่ละครั้ง  ทำให้เกิดประกายไฟขึ้นในความคิดตลอดเวลา  วันนี้เราคุยกันเรื่องเพลงหลายครั้งเราไม่รู้จักชื่อเพลงหรือลืมชื่อเพลง  จำได้แต่เนื้อร้อง  วันนี้น้อง อิงจันทร์ ถ้ามว่า "น้ำหยดลงหินทุกวันหินมันยังกร่อน แต่หัวใจอ่อน ๆ ของเธอทำด้วยสิ่งใด...คือเพลงอะไรหรือพี่คิม"  แล้วการสนทนาเรื่องเพลงของเราสองคนก็ได้อรรถรสเข้มข้นขึ้น  เนื่องจากหลายเพลงที่น้องอิงจันทร์บอกนั้นล้วนเป็นเพลงที่คุณพ่อเคยโปรดมาก ๆ

          ณ บรรยากาศงานเลี้ยง  ฉันเป็นเด็กคนหนึ่งที่มีโอกาสไปร่วมโต๊ะกับผู้ใหญ่  บางครั้งก็เบื่อที่งานเลิกดึกเกินไป  บางครั้งก็ชอบหากอาหารถูกใจ  ก่อนไปออกงานคุณพ่อและคุณแม่จะซ้อมเต้นรำ ซ้อมร้องเพลง  เมื่อโตขึ้นอยู่มหาวิทยาลัยเพื่อน ๆถามว่า "ทำไมเธอจึงร้องเพลงแบบนี้ได้ ทำไมเธอเต้นรำเป็น" ได้แต่บอกกับเพื่อน ๆว่า "เลียนแบบคุณพ่อคุณแม่ค่ะ" 

          คุณพ่อจะถูกเชิญขึ้นเวทีเสมอ ๆ ครั้งนั้นก็เช่นเดียวกันเมื่อถูกเชิญ  คุณพ่อเดินขึ้นบนเวทีไปพร้อมกับเสียงโห่เฮ..ดังลั่น .. ปรบมือกันเกรียวกราว

        "สวัสดีครับแขกผู้มีเกียรติที่เคารพรักทุกท่าน  เมื่อเชิญผมขึ้นมา  วันนี้ขออนุญาตร้องเพลงคู่นะครับ"  ทำให้เรียกเสียงเฮฮาได้อีกยก  สายตาทุกคู่หันมาจับจ้องที่คุณแม่เป็นจุดเดียวกัน 

         ส่วนคุณแม่คงจะตื่นเต้นไม่น้อย รีบเช็ดปาก เช็ดมือ ขยับนั่งตัวตรงไม่กระดิก เก็บสายรองเท้าให้เข้าที่ เพราะสวมใส่รองเท้ามีสายรัดส้น จับผมเผ้าให้อยู่ทรง  พร้อมกับบ่นอิดออดว่า "ต๊าย ตาย ไม่เห็นบอกเราซักคำว่าให้เตรียมตัวมาร้องเพลง  อีตาคนนี้จะบ้าแล้วรึไงพ่อแก...แล้วฉันจะต้องเพลงอะไรนี่ ไม่ได้ซ้อมมาเลย ขายหน้าตายละทีนี้"  เนื่องจากกติกาของครอบครัวมีอยู่ว่า "เมื่อถูกเชิญขึ้นเวที ให้ร้องเพลงหรือให้ร่วมกิจกรรมอะไรไม่ควรอิดออดให้ขึ้นไปทันที" 

         คุณพ่อร้องเพลงแรกคือเพลงฝากเพลงลอยลม และเพลงคนใจหิน และบอกกับแขกมาในงานว่า "เพลงคู่ของผมจบลงแล้วคร๊าบ ๒ เพลง " ชูนิ้วขึ้น ๒ นิ้วประกอบด้วย  เสียงเฮปนเสียงแก้วกระทบกันรื่นหูดีออก 

          ฉันนึกขำคุณแม่ "หน้าแตกรอบค่ำ"  ตอนกลับบ้านก็เปิดศึกกู้คืนด้วยวาจาเนียนหูตลอดทาง  ฉันรักคุณพ่อมากเพราะคุณพ่อใจดีกับภรรยาและลูก แม้ว่าจะถูกคุณแม่โจมตีอย่างไร คุณพ่อก็จะมีถ้อยคำพูดที่แกมขบขันชวนหัวเราะ  ไม่ว่าจะผิดหรือถูกคุณพ่อยอมยกธงขาวประกาศตนว่าเป็นผู้แพ้เสมอ  ขอขอบคุณน้องอิงจันทร์ ที่จุดประกายค่ะ

...ฝาก เพลงลอยลม

ฝากเพลงนี้มากับสายลม..

บอกความระทม ทุกข์ แน่นในหัวใจ

ถึงใครคนหนึ่ง ที่อยู่ แดนไกล

จำเสียงนี้ได้หรือไม่ ก็ใครเล่าเคยร้องคลอ

ป่าน นี้ แก้วตาหลับหรือยัง

ห่วงคนอยู่หลัง เขา บ้างหรือเปล่า หนอ

หรือลืมว่าใคร คนนี้ คอยรอ

รอด้วยหัวใจที่ฝ่อ สุด ท้อและ น้อยใจ

วัน ไหน ถ้ามีเวลาว่าง

จดหมายมาบ้าง อย่าทำ เงียบไป

กลัวความว้าเหว่ จะหันเหดวงใจ

ลืมเพื่อนคนอยู่ไกล ทิ้งให้นั่งกินน้ำตา

ฝาก เพลง นี้มาช่วย ย้ำ เตือน

อย่าลืม อย่าเลือน น้ำ คำเคยสัญ-ญา

เห็นใบไม้ร่วง กิ่งเฉา โรยรา

อกรัวร้าวใจเจียนบ้า หวั่นรักจะ ลับ ลอย

.วัน ไหน ถ้ามีเวลาว่าง

จดหมายมาบ้าง อย่าทำ เงียบไป

กลัวความว้าเหว่ จะหันเหดวงใจ

ลืมเพื่อนคนอยู่ไกล ทิ้งให้นั่งกินน้ำตา

ฝาก เพลง นี้มาช่วย ย้ำเตือน

อย่าลืม อย่าเลือน น้ำ คำเคยสัญ-ญา

เห็นใบไม้ร่วง กิ่งเฉา โรยรา

อกรัวร้าวใจเจียนบ้า หวั่นรักจะ ลับ ลอย..