สิ่งเหล่านี้ไม่สามารถซื้อขายได้ด้วยเงินทอง เพราะเป็นของไม่มีราคาขายนั้นแล.

สวัสดีครับเพื่อน ๆ ยามเช้าวันนี้อากาศสดใสออกจากเมืองหาดใหญ่มุ่งไปยังเมืองสงขลาไปทำงานที่ ม. ทักษิณตามปกติ  พอเข้าไปภายในเห็นบรรดานิสิตตีกลองร้องเพลงเต้นรำกันสนุกสนานเหมือนกับโยนความทุกข์ใจออกไปนอกรั้ว  ความสนุกสนานเหล่านี้เกิดจากการต้อนรับน้องใหม่ที่หลั่งไหลกันมาเข้าเรียนในมหาวิทยาลัย ม. ทักษิณ  เป็นชื่อที่เหมาะสมตั้งอยู่ในภาคใต้ของประเทศไทย 

 มหาวิทยาลัยนี้บางคนที่ไม่รู้ประวัติมักจะลากชื่อเข้าไปพัวพันทางการบ้านการเมือง  วันก่อนผู้บริหารไปกรุงเทพ ฯคุยกันแล้วถูกถามว่าเกี่ยวข้องกับอดีตนายกอย่างไร  ไม่เกี่ยวกันเลยละ...เขานึกว่ามหาวิทยาลัยชื่ออยู่ทางใต้แต่ไปโผล่นามสกุลอยู่แถวกรุงเทพนั้นมันเกี่ยวข้องกัน...ต้องปฏิเสธกันพลันเลยละ...

      การที่ลูกหลานแห่เข้ามาอยู่ในร่มเงาปาริชาตอย่างน่าชื่นชมเช่นนี้เอง  วันนี้นิสิตรุ่นพี่จึงออกมาต้อนรับในวันแรกของบรรดานิสิตใหม่เพื่อหลอมรวมความเป็นพี่เป็นน้องกันและอยู่กันไปอีกจนจบการศึกษา...

ก็ขอแสดงความยินดีที่นิสิตในรั้วปาริชาตมาพบกันใหม่ ๆ และแสดงความมีมิตรไมตรีที่ดีต่อกันระหว่างนิสิตร่นพี่กับรุ่นน้องปรองดองกันเหมือนญาติในครอบครัวเดียวกัน...

แง่คิดวันนี้คือว่า...การจะเป็นเพื่อนเป็นพี่เป็นน้องกันนั้นเป็นด้วยการซื้อขายด้วยเงินทองวัตถุของไม่ค่าไม่ได้ดอก  มันต้องเป็นกันที่จิตใจให้ความเอื้อเฟื้อจุนเจือช่วยเหลือด้วยความมีน้ำใจไมตรีเมตตาปรารถดีต่อกันอย่างจริงใจและจริงจัง  สิ่งเหล่านี้ไม่สามารถซื้อขายได้ด้วยเงินทอง  เพราะเป็นของไม่มีราคาขายนั้นแล.