วันแรกกระบวนการในห้องประชุมผ่านไป ก่อนแยกย้ายกันกลับวิทยากรกระบวนการ "คุณชายขอบ" ขอคุยกับคุณอำนวยของกลุ่มและทีมผู้จัดก่อน เพราะกึ่งเป็นการมองตนในวันนี้เพื่อเตรียมการให้พร้อมในวันพรุ่ง ทุกคนยิ้มอย่างเหนื่อย และยังดูงงกับบทบาทของตนและความไม่แน่ใจ ที่ทำไปในวันนี้เป็นอย่างไรบ้าง เพราะทุกอย่างดูเหมือนจะเป็นเรื่องที่แปลกใหม่ในความรู้สึกตน "คุณเบญ" ทบทวนบทบาทคุณอำนวยอีกครั้งว่าที่ "ตน" ดำเนินไปนั้นใช่หรือไม่ ตลอดอยู่ในกลุ่มตนพยายามคิดเสมอว่าจะดึง Tacit Knowledge ของคนออกมาอย่างไร จนท่านวิทยากรกระบวนการ "คุณชายขอบ" บอกว่าดำเนินไปอย่างเป็นธรรมชาติ เพียงเราไม่ครอบงำหรือคิดแทนกลุ่ม จากนั้นคุณเบญเล่าต่อว่าแลกกลุ่มดูเหมือนจะขัดแย้งเพราะพูดกันคนละเรื่อง แต่ตนพยายามดึงกลับมาที่ประเด็นจนได้เรื่องและช่วยกันในกลุ่ม วันนี้วันแรกกลุ่มก็มีการแบ่งงานไปทำเป็นการบ้าน ดูแล้ว work มาก

  

       "พี่นารี" คุณอำนวยกลุ่ม CVA เล่าว่าได้ยายามชี้เป้าให้ทางกลุ่มเห็นว่าคืออะไร และเรากำลังทำอะไร และทำอย่างไร พยายามไม่ให้กลุ่มออกนอกประเด็น และเข้าเรื่องมากที่สุด คิดว่าวันนี้ตนเองและกลุ่มก็พอผ่านไปได้ จากนั้นพี่ตู่(คุณอำนวยกลุ่ม DM)เล่าต่อว่า มักเจอคุณกิจโยนคำถามให้ตอบตลอด แต่ตนก็ได้พยายามให้กลุ่มคิดเองและเดินเรื่องเอง ในความรู้สึกตนมองว่ากลุ่มมีการ ลปรร. กันน้อย มักจับกันเป็นกลุ่มย่อยๆ คุยกัน แต่พอมาช่วงบ่ายที่วิทยากรกระบวนการมาช่วยก็พอที่จะสลาย Sub-Group ได้บ้างและเริ่มคุยกันแบบเป็นกลุ่มใหญ่ ซึ่งดูท่าจะดีกว่าช่วงเช้ามาก

  

       พี่นาถเล่าแทนคุณวีระวัฒน์เกี่ยวกับการอำนวยกลุ่มศัลย์ว่า กลุ่มค่อนข้างขาดอิสระ เพราะในกลุ่มมีหมอร่วมด้วยและมักใช้บทบาทคิดแทนกลุ่ม ก็ทำให้คุณอำนวยหนักใจพอสมควรเพราะคุณกิจคนอื่นๆ ไม่ค่อยได้พูดเลย รอรับฟังอย่างเดียว แต่ก็อยากจะลองดูว่าพรุ่งนี้จะเดินเรื่องอย่างไร เราๆ ช่วยกันคิดว่าเราแยกกลุ่มศัลย์ออกเป็นสองกลุ่ม กลุ่มหนึ่งทำเรื่องตามที่หมอเสนอ และอีกกลุ่มเดินเรื่องเองตามแบบกลุ่มอื่นๆ...แต่สิ่งหนึ่งที่ทุกคนพอใจคือ ไม่มีใครหนีหายออกไปก่อนทุกคนอยู่กันจนเลิก และไม่มีเสียงบ่นว่าน่าเบื่อ...แตกต่างกับการเข้าประชุมอื่นๆ มาก แค่นี้ดิฉันคิดว่าผู้จัดคงดีใจ..ยิ้มไม่หุบเลยทีเดียว