งานจิตอาสาเยียวยาผู้ป่วยโรคไต งานนี้สุขใจเเละได้บุญ คุ้มเกินคุ้ม

เช้าวันเสาร์ที่ 8 พฤษภาคม ที่ผ่านมาเราแม่ลูกตื่นแต่เช้าเพราะต้องเตรียมตัวที่จะเดินทางไปร่วมกิจกรรม จิตอาสา gotoknow go to  หนองคายที่รับปากเป็นมั่นเหมาะกับทีมพี่น้อง gotoknow  ว่าจะไปให้ได้ นัดหมายกับน้องมะเดี่ยวเป็นที่เรียบร้อย เพราะน้องจะขับรถมาจากร้อยเอ็ดเพื่อที่จะมารับฉัน น้องแคน พี่ไก่กัญญา น้องฝน  พี่ลดา ที่ขอนแก่น ประมาณสิบนาฬิกา เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นต้นสายคือมะเดี่ยวนั่นเอง "พี่กุ้งครับผมมาถึงขอนเเก่นเเล้ว" เมื่อทราบดังนั้นจึงไม่รอช้าเราจึงออกมารอมะเดี่ยวที่หน้าปั๊มบางจาก

ผมเเละเเม่กุ้งพร้อมเเล้วครับสำหรับการเดินทาง

 เมื่อครบทีมแล้วเราจึงเดินทางมุ่งหน้าสู่จังหวัดหนองคาย มะเดี่ยวขับรถพาเรามาถึงอุดรฯเที่ยงกว่าๆ เราแวะทานอาหารกลางวันที่ร้านอาหารเวียดนามที่ขึ้นชื่อในตัวเมืองอุดรธานี คือร้าน วีทีแหนมเนือง เมื่ออาหารที่เราสั่งลำเลียงมาเต็มโต๊ะก็ได้เวลาอร่อยมื้อเที่ยงกันแล้ว น้องแคนดูจะมีความสุขมากเพราะได้ทานอาหารเมนูโปรด

เเหนมเนืองอร่อยคือเก่า

จากนั้นประมาณบ่ายโมงครึ่งมะเดี่ยวก็ขับรถพาทุกคนมุ่งหน้าสู่สนามบินอุดรธานีเพื่อที่จะรอรับน้องพอลล่า บ่ายสองโมงครึ่งพอลล่าก็มาถึง เมื่อครบทีมแล้วจุดหมายของเราก็คือหนองคาย

ถ่ายภาพกับเเม่กุ้งรอพี่พอลล่าครับกับ

ถ่ายภาพรอพี่พอลล่าครับกับพี่ฝนเพื่อนต่างวัยที่พึ่งรู้จักกัน

เมื่อไปถึงหนองคายมะเดี่ยวพาทุกคนไปแวะเยี่ยมแม่ที่มาดูแลการจัดแจงแต่งบ้านให้น้องสาวที่พึ่งจะซื้อบ้านหลังใหม่ สักพักป้าแดง พี่นางก็โทรหา เพื่อถามไถ่ว่ามาถึงกันหรือยัง เราขอแวะ Shopping ที่ท่าเสด็จประมาณ 1 ชั่วโมง แล้วจึงแวะไปเจอพี่นางที่พรรณทวีรีสอร์ท ที่พักสำหรับเราทุกคนคืนนี้ ขอบคุณพี่นางเเละทีมจากโรงพยาบาลหนองคาย ที่ดูแลที่พักเเละอาหารให้พวกเราเป็นอย่างดี ประทับใจอีหลีเด้อ

 

                       คนสวยๆคนนี้เเหละค่ะอิอิ พี่นางใครไม่รู้จักยกมือขึ้น

หัวหน้าผู้ก่อการดี 

          ที่นี่ฉันได้เจอพี่ครูคิม พี่สุ ซึ่งเดินทางมาถึงและเที่ยวหนองคายล่วงหน้าไปก่อนเราแล้วโดยเฉพาะพี่ครูคิม ได้กำไรกว่าใครใคร ที่มีโอกาสข้ามฟากไปไกลถึงเวียงจันทร์แล้ว

 

กอดเเรกของฉันกับพี่ครูคิมค่ะ หนึ่งปีที่รู้จักเเละได้รับความห่วงใย

เเละกำลังใจในการทำงานจากพี่สาวคนนี้เสมอมา

เเละนี่ เป็นกอดเเรกเเละครั้งเเรกที่ได้พบกัน

 

 สองสาว(น้อย)เเห่ง go to know

โรงเเรมที่พัก ใช้ได้ทีเดียวค่ะ ได้ชมบรรยากาศริมโขงด้วย

มองเห็นสะพานไทย-ลาวลิบ ลิบ เเต่ที่น่าเเปลกใจคือเมื่อประมาณ 10 ปีที่เเล้ว

ได้มีโอกาสมาที่นี่ อาจเป็นเพราะกฎของเเรงดึงดูด

จึงได้กลับมาอีก

คราวนั้นมากับพ่อ เเต่คราวนี้มากับลูก

 

ผมพักที่ห้องหมายเลขที่ 17 ครับสองคนกับคุณเเม่กุ้ง

ห้องสวยน่านอนมั๊ยครับ

ขอบคุณ HONDA CIVIC คันนี้ที่นำพาเรามาถึงหนองคายด้วยความปลอดภัย

( เพราะว่าคนขับน้องมะเดี่ยวถือคติว่าขับช้าช้าอย่าให้ใครเเซง อิ อิ)