ความงดงามในจินตนาการอย่างไร้การสิ้นสุด...

สวัสดีครับเพื่อน ๆ ช่วงบ่ายแก่ ๆ วันนี้อากาศในเมืองหาดใหญ่ก็ถีบตัวขึ้นมาร้อน ๆ ไม่แพ้ที่อื่น ๆ ในเมืองไทยเหมือนกันละมีสายเข้ามาขอลายเซ็นของนิสิต ป. โท ที่ยูมิเป็นกรรมการสอบปากเปล่าไปแล้วและเธอไปแก้ไขตามที่คณะกรรมการแนะนำพร้อมที่จะจัดทำเป็นเล่มสมบูรณ์และตามหาลายเซ็นดังกล่าวบันทึกลงในใบรับรองด้านในของวิทยานิพนธ์ 

ภาพลายเส้นเขียนด้วยปากกาจากรูปปั้น...

 ยูมิอยู่หาดใหญ่เลยนัดมาใน มอ. หาดใหญ่หาที่เซ็น...อิ อิ อิ

หลับลงในจินตนาการ...

แนะนำนิสิตว่าจะไปหาครูบาอาจารย์นั้นต้องโทรนัดหมายล่วงหน้าเป็นการดี 

มองไกลไปสู่ความหวัง...

 การที่นิสิตจู่ ๆ ก็โผล่ไปพบนั้นบางทีอาจไม่ได้พบเพราะอาจารย์เขามีเหตุผลนานาประการนั้นแล...อิ อิ อิ

โดดเดี่ยวเดียวดาย...

เรื่องการเรียนนึกถึงตอนที่ยูมิเรียนอยู่เมืองนอกคือเมืองอินเดียนั้น...ยามว่างในแต่ละวันจะหาอะไรทำ...อย่างมีกระดาษกับปากกาใกล้มือก็เอามาเขียนขีดภาพดังที่เห็นเป็นภาพเขียนนานมาแล้ว...

อิ่มเอมใจ...

เป็นสื่อมุมคิดในยุคนั้นที่สร้างสรรค์ออกมาดังที่เห็น...เป็นความงดงามในจินตนาการอย่างไร้การสิ้นสุด...