องค์กรอาจจะได้ใบรับรองคุณภาพ ISO แต่องค์กรอาจจะไม่ได้คุณภาพก็เป็นได้

องค์กรหนึ่งได้ ISO อีกองค์กรไม่ได้ ISO แต่มีคุณภาพ

นักศึกษาจะเลือกองค์กรไหน ...?

การได้รับการรับรองมาตรฐาน ISO (International Organization for Standardization) สำหรับมหาวิทยาลัยนั้น ไม่ได้หมายความว่า เมื่อเรามีใบรับรองมาตรฐาน ISO 9000 แล้ว เราจะสามารถสิ่งที่เรียกว่าใบรับรองมาตรฐานนี้ออกไปโฆษณา ประชาสัมพันธ์ติดในแผ่นป้ายใบปลิว “เราได้ ISO แล้วนะ องค์กรของเรามี ISO” แล้วจะทำให้นักศึกษารู้สึกว่า มหาวิทยาลัยนี้มี ISO เราไปเรียนกันเถอะ

การศึกษาคือชีวิตนะ ไม่ใช่ Shopping Goods ไม่ใช่สบู่ ยาสีฟันที่เพียงแต่ดูโฆษณาแล้วเดินออกไปซื้อที่ 7-11 หน้าหมู่บ้าน แต่นั่นคือการตัดสินใจในการเลือกลงทุนกับผู้ผลิตใดผู้ผลิตหนึ่งทั้งชีวิต ไม่ว่าจะเป็น ม.รัฐ ม.เอกชน ม.เปิด ม.ปิด แต่แก่นแท้ของการได้ ISO ที่จะทำให้นักศึกษามาเรียนที่คณะหรือมหาวิทยาลัยของเรานั้น เพราะองค์กรของเรามีคุณภาพ มีการบริหารงานตามหลักของ “การประกันคุณภาพ” (Quality Assurance) ประกันและรับรองได้ว่าถ้าคุณมาเรียนที่นี่ คุณจะได้รับการบริการอย่างไม่เกิดข้อผิดพลาดและบกพร่องขึ้นเลย (Zero defect)

ความบกพร่องคืออะไร...?

ความบกพร่องของการบริการก็คือ สิ่งที่ทำให้นักศึกษาเกิดความไม่พอใจในทุก ๆ ย่างก้าวเมื่ออยู่ในกระบวนการศึกษาทั้งในและนอกมหาวิทยาลัย และสิ่งที่สำคัญที่สุดที่เราต้องประกันให้นักศึกษาอย่างเต็มที่นั่นก็คือ เมื่อเขาเรียนจบ เขาจะต้องมีชีวิตที่ดีขึ้นกว่าตอนแรกที่เขาเดินเข้ามาเรียน เขาต้องมีงานที่ดีกว่า มีชีวิตที่ดีกว่า สามารถช่วยเหลือครอบครัวได้ดีกว่าเดิม

ในขณะที่เรียนนั้นคุณจะได้รับการดูแลจากฝ่ายบริหารอย่างดีที่สุด ทำให้ทุก ๆ ย่างก้าวของคุณมีความพึงพอใจตามหลักการสูงสุดของการบริการ “เพราะเราทำการสร้างระบบที่ดีที่สุดสำหรับคุณแล้ว”

และรับประกันได้อีกว่า ระบบที่เราสร้างขึ้นมาจนได้รับการรับรองนั้น เมื่อคุณเรียนจบสำเร็จการศึกษา คุณจะเป็นบัณฑิตที่เชื่อว่า “มีคุณภาพ” เพราะถูกผลิตจากองค์กรที่มีการบริหารจัดการที่มีคุณภาพและมาตรฐาน สามารถนำความรู้ที่ได้จากกระบวนการผลิตนั้นออกไปแข่งขันสร้างมูลค่าเพิ่มให้กับตัวเองได้อย่างสูงสุด และผลย้อนกลับ (Feed Back) ก็นำมาซึ่งชื่อเสียงของผู้ผลิตนั่นก็คือ “มหาวิทยาลัย”

เมื่อผลผลิตมีคุณภาพ นักศึกษาที่จบออกมาได้งานที่ดี ๆ ทำ ทั้งงานประจำ เป็นพนักงานตามองค์กรต่าง ๆ โดยเฉพาะที่สำคัญมากในปัจจุบัน ก็คือ การออกไปเป็นผู้ประกอบธุรกิจส่วนตัว ตามสาขาวิชาที่ตนเองเรียนว่า ไม่ว่าจะเป็นเทคโนโลยี การเกษตร การบริหาร หรือทางด้านการศึกษา นั่นแหละหลักประกันคุณภาพที่แท้จริงของมหาวิทยาลัย เพราะสิ่งเหล่านั้นถูกยอมรับและการันตีโดยลูกค้าทั้งปวง ไม่ว่าจะเป็นนักศึกษาเอง ผู้ปกครอง ผู้ประกอบการ รัฐบาล ประชาชน ลูกน้อง หัวหน้างาน ฯลฯ บัณฑิตที่ผลิตออกไปเป็นที่พึงพอใจของทุก ๆ ฝ่าย นอกจากบัณฑิตจะพึงพอใจในมหาวิทยาลัยแล้ว ผู้ใช้บัณฑิตก็จะต้องพึงพอใจในตัวบัณฑิต...