ความเก่งของคนไทย

การเปิดรับความรู้จากภายนอกจนลืมเปิดรับและยอมรับความรู้จากภายในประเทศ, คนไทยเปิดรับความรู้จากทุกสาขา ทุกประเทศ ทุกสาย มีอะไรพี่ไทยรับหมด,เราเรียนรู้และเอาของเขามาใช้ได้หมด ที่ไหนดี เอามา แล้วก็ปรับปรุงจากสิ่งโน้นนิด สิ่งนี้หน่อย ประเทศโน้นนิดประเทศนี้หน่อย จนได้ออกมาเป็นเทคโนโลยีแบบผสมผสาน

ในปัจจุบันนี้เราได้เห็นคนไทยเก่ง ๆ กันหลายด้านครับ

วันก่อนก็ได้เห็นเด็กไทยไปได้แชมป์หุ่นยนต์กู้ภัยในระดับก็ยินดีกับสิ่งต่าง ๆ เหล่านี้มากครับ

แต่ผมก็วิเคราะห์นึกย้อนกลับไปดูถึงสาเหตุของความเก่งว่าทำไมเด็กไทยเราถึงได้คิดค้นเทคโนโลยีทางด้านหุ่นยนต์แล้วไปแข่งขันจนสามารถชนะประเทศที่พัฒนาแล้วอย่างสหรัฐอเมริกา อังกฤษและโดยเฉพาะญี่ปุ่นได้

ผมก็ลองวิเคราะห์ในมิติหนึ่งก็พบว่า ผมเคยเขียนบทความชิ้นหนึ่งที่เกี่ยวข้องการเปิดรับเทคโนโลยีของประเทศไทย เป็นบทความท้วงติงเล็กน้อยเกี่ยวกับการเปิดรับความรู้จากภายนอกจนลืมเปิดรับและยอมรับความรู้จากภายในประเทศหรือความรู้ของประเทศไทยจริง ๆ แต่ในทางกลับกัน ผมก็พบว่า เนี่ยแหละ เป็นปัจจัยสำคัญที่ทำให้ประเทศไทยของเราสามารถแข่งขันชนะด้านเทคโนโลยีจากประเทศอื่นจากได้รับรางวัลชนะเลิศกลับมาหลายต่อหลายครั้ง เพราะคนไทยเปิดรับความรู้จากทุกสาขา ทุกประเทศ ทุกสาย มีอะไรพี่ไทยรับหมด

ไม่เหมือนกับฝรั่งหรือญี่ปุ่น เขาจะคิดค้นและศึกษาค้นคว้าจากภายใน ไม่เชื่อและไม่ศรัทธาความคิดความรู้ของประเทศอื่น เพราะเขากำลังแข่งขันกัน เขาจะไม่ยอมรับว่าคนอื่นเก่งกว่า ความคิดคนอื่นดีกว่า ดังนั้นเขาจึงไม่เปิดยอมเปิดรับความคิดจากภายนอกเท่าใดนัก

แต่เด็กไทย นักศึกษาไทย ได้เรียนรู้จากศาสตร์ทุกแขนงที่มีอยู่ในโลก ที่ไหนที่ว่าดี ไม่ว่าค่ายไหน คอมมิวนิสต์ ประชาธิปไตย สังคมนิยม ทุนนิยม เราเรียนรู้และเอาของเขามาใช้ได้หมด ที่ไหนดี เอามา แล้วก็ปรับปรุงจากสิ่งโน้นนิด สิ่งนี้หน่อย ประเทศโน้นนิดประเทศนี้หน่อย จนได้ออกมาเป็นเทคโนโลยีแบบผสมผสานจนสามารถทำสิ่งประดิษฐ์ต่าง ๆ มากมายที่น่าทึ่ง

รวมถึงการเป็นฐานการผลิตของบริษัทยักษ์ใหญ่ต่า งๆ ในโลกได้ธุรกิจต่าง ๆ เข้ามาวางฐานการผลิตในไทย คนไทยทำได้ เรียนรู้ได้ครูพักลักจำคำสุภาษิตนี้ยังใช้ได้อยู่จนถึงปัจจุบัน เพียงแต่เพิ่ม คนไทยคิดได้ พยายามคิดให้ได้ และทำให้ได้ เพียงเท่านี้ ประเทศของเราก็จะมีการพัฒนามากขึ้น ๆ “ขอเพียงแค่คิดเองบ้าง”

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน การศึกษาและวิจัยไทย

คำสำคัญ (Tags)#เทคโนโลยี#คนไทย#ไทย#ครูพักลักจำ#ขอเพียงแค่คิดบ้าง

หมายเลขบันทึก: 35567, เขียน: 25 Jun 2006 @ 21:30 (), แก้ไข: 16 Jun 2012 @ 15:00 (), สัญญาอนุญาต: ไม่สงวนสิทธิ์ใดๆ, ความเห็น: 6, อ่าน: คลิก


ความเห็น (6)

"คนไทย..ถ้าส่งเสริมให้ถูกจุด ถูกต้อง ส่งเสริมคุณค่าของความเป้นคนไทย ภายใต้แบรนต์เนม " ไทยแลนด์" เชื่อว่า คนไทยจะมีความรักชาติมากขึ้น  ความเก่ง คนเก่ง ไม่จำเป็นต้องดีเลิศ ศิวิไล แต่ต้องใช้ความเก่ง บวกกับความมีคุณธรรมด้วย   สังคมไทยถึงจะอยู่รอด  การรับเอาวัฒนธรรมต่างชาติถือว่าเป็นสิ่ง แต่ต้องปรับใช้กับ วัฒนธรรมไทย เป็นการผสมผสานต่างวัฒนธรรมเพื่อปรับใช้ เพื่อการพัฒนาให้สอดคล้องกับสังคมไทย...................
จรัณธร
IP: xxx.97.66.55
เขียนเมื่อ 

ผมเห็นด้วยอย่างแท้จริงครับ สำหรับ การคิดเห็นเป็น และทำให้ได้  รวมทั้งการไม่เปิดรับความคิดความรู้จากภายนอกของบางประเทศที่พัฒนาแล้ว โดยเฉพาะทั้งสองประเทศที่คุณปภังกรกล่าวมา

สิ่งที่เรียกว่า ครูพักลักจำ นั้นมีประโยชน์มากมาย เพียงแต่มันอาจจะไม่เพียงพอที่จะนำไปใช้กับบางสิ่งบางอย่าง    ในสภาพปัจจุบันที่เหตุการณ์หรือปัญหาทุกอย่างมันซับซ้อนเชื่อมโยงกันไปหมด  เราจำเป็นต้องมีการเรียนรู้อย่างเป็นระบบและมีแบบแผน

  • ผมว่าทุกคนคงทราบว่า ตอนนี้เราเองก็มีความรู้ที่ทรงคุณค่ามหาศาลอยู่ในประเทศนี้แล้ว
  • และผมคิดว่า เราก็ไม่จำเป็นต้องมีเทคโนโลยีอะไรที่เลิศหรูเพื่อการดำรงชีวิต อย่างประเทศตะวันตกเหล่านั้นเลย
  • ประเทศไทยสามารถเป็นประเทศที่พัฒนาแล้ว โดยไม่ต้องพึ่งพิงเทคโนโลยีชั้นสูง, ไม่ได้พัฒนาจากฐานของอุตสหกรรม, การเติบโตทางเศรษฐกิจไม่ใช่สิ่งที่สำคัญที่สุด
  • สภาพความพึงพอใจ  ในชีวิตความเป็นอยู่ของผู้คนในประเทศต่างหาก ที่ควรเป็นสิ่งสำคัญ

สิ่งดีๆ ซึ่งเหมาะสมกับสภาพสังคมแบบไทยเรา ก็มีอยู่กับตัวแล้วแท้ๆ เราจะไปหาได้จากที่ไหนอีกในโลกนี้

"โลกใบนี้สามารถเรียนรู้ได้ไม่มีวันจบสิ้น...เพียงแต่จะเรียนรู้อย่างไรให้เกิดคุณค่าและกอปรกับการพัฒนาที่สอดคล้องกับวิถีไทยและวัฒนธรรมไทย จึงจำเป็นอย่างยิ่งที่ต้องนำเอาองคาพยพ มาร่วมแลกเปลี่ยน ร่วมเรียนรู้ และร่วมแก้ไขปัญหาให้ถูกจุด ให้ถูกแนงทาง   ขอบคุณครับที่แสดงความคิดเห็น  "คน "ส่วนใหญ่คิดเก่งกันเยอะ แต่ได้แต่คิด  ....ทุกคนมุ่งหวังว่าสักวันคงจะดีขึ้น ก็รอความหวังอยู่กัน.... โดยไม่รู้ว่าโลกใบนี้ เขาไปกันถึงไหนแล้ว.................
  • ขอบพระคุณท่านอาจารย์จรัณธรและคุณ น.เมืองสรวงเป็นอย่างสูงที่เข้ามาแลกเปลี่ยนเรียนรู้เมื่อครั้งผมเข้ามาเป็น Blogger หน้าใหม่ครับ
  • ผมหาอาจารย์จรัณธรไม่พบ
  • หายไปนานมาก
  • คิดถึงท่านจัง
  • ตอนนี้ได้ข่าวว่าท่านบวชครับท่านอาจารย์
  • กลับมาเมืองไทยได้สองถึงสามเดือนแล้วครับ
  • ถ้าอย่างไรติดต่อได้แล้วจะรีบมารายงานข่าวครับท่านดร.ขจิต