ผมเห็นด้วยอย่างแท้จริงครับ สำหรับ การคิดเห็นเป็น และทำให้ได้  รวมทั้งการไม่เปิดรับความคิดความรู้จากภายนอกของบางประเทศที่พัฒนาแล้ว โดยเฉพาะทั้งสองประเทศที่คุณปภังกรกล่าวมา

สิ่งที่เรียกว่า ครูพักลักจำ นั้นมีประโยชน์มากมาย เพียงแต่มันอาจจะไม่เพียงพอที่จะนำไปใช้กับบางสิ่งบางอย่าง    ในสภาพปัจจุบันที่เหตุการณ์หรือปัญหาทุกอย่างมันซับซ้อนเชื่อมโยงกันไปหมด  เราจำเป็นต้องมีการเรียนรู้อย่างเป็นระบบและมีแบบแผน

  • ผมว่าทุกคนคงทราบว่า ตอนนี้เราเองก็มีความรู้ที่ทรงคุณค่ามหาศาลอยู่ในประเทศนี้แล้ว
  • และผมคิดว่า เราก็ไม่จำเป็นต้องมีเทคโนโลยีอะไรที่เลิศหรูเพื่อการดำรงชีวิต อย่างประเทศตะวันตกเหล่านั้นเลย
  • ประเทศไทยสามารถเป็นประเทศที่พัฒนาแล้ว โดยไม่ต้องพึ่งพิงเทคโนโลยีชั้นสูง, ไม่ได้พัฒนาจากฐานของอุตสหกรรม, การเติบโตทางเศรษฐกิจไม่ใช่สิ่งที่สำคัญที่สุด
  • สภาพความพึงพอใจ  ในชีวิตความเป็นอยู่ของผู้คนในประเทศต่างหาก ที่ควรเป็นสิ่งสำคัญ

สิ่งดีๆ ซึ่งเหมาะสมกับสภาพสังคมแบบไทยเรา ก็มีอยู่กับตัวแล้วแท้ๆ เราจะไปหาได้จากที่ไหนอีกในโลกนี้