มันเป็นอีกหนึ่งบทเรียนนั่นเอง
๒๒.๓๙ น. วันพฤหัสบดีที่ ๒๙ เมษายน ๒๕๕๓
เดือนที่ได้ชื่อว่าเป็นเดือนที่ร้อนที่สุดกำลังจะผ่านพ้นไป แต่ท่าทีของความร้อนยังไม่มีวี่แววว่าจะเบาบางจางลงแม้แต่น้อย เหตุปัจจัยที่ทำให้เป็นเช่นนี้ผู้คนต่างก็โยนความผิดไปให้โลก ว่ามันเป็นเพราะภาวะโลกร้อนนั่นแหละ แต่แท้จริงแล้วความต้องการที่จะสนองกิเลสของมนุษาโลกต่างหากที่เป็นตัวการทำให้โลกเราเป็นอยู่อย่างที่่เห็นเช่นวันนี้ สังเกตจากภัยพิบัติทางธรรมชาติทุกวันนี้เกิดขึ้นทั่วทุกมุมโลกเลยทีเดียว ไม่เว้นแม้แต่ประเทศไทยเอง และนับวันจะยิ่งทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ ไม่แน่ว่าโลกเราอาจจะเป็นเช่นหนัง 2012 จริง ๆ แล้วละซิ และหากแม้นว่ามันเกิดขึ้นจริง ๆ สิ่งที่เรายังเตรียมได้ทันตั้งแต่วันนี้นั่นก็คือการเตรียมใจให้พร้อมที่จะยอมรับกับการเปลี่ยนแปลงที่จะเกิดขึ้นทุกรูปแบบ ต้องเข้าใจให้ได้ว่าทุกอย่างเป็นของไม่เที่ยงมันเปลี่ยนแปลงอยู่เสมอครับท่าน...
เมื่อวานเป็นวันที่น่าจดจำอีกวันหนึ่งในชีวิต เพราะกลุ่มของพวกเราทั้งหมดสิบคน โดยมีอาจารย์ปรีดา ลำมะนา เป็นที่ปรึกษาได้ขึ้นสอบห้าบทเป็นที่เรียบร้อยกันทุกคนแล้ว บทเรียนที่ได้เรียนรู้ในวันนี้ก็คือทำให้มีความชัดเจนมากขึ้นเกี่ยวกับวิธีการทำ IS หลังจากที่นั่งฟังท่านอาจารย์ ดร.โกวัฒน์ เทศบุตร ซึ่งเป็นประธานสอบ ท่านได้ให้ข้อคิดเห็น ข้อเสนอแนะต่าง ๆ ก็ให้นึกได้ว่า อ๋อ...นี่มันก็คืออาจารย์ท่านกำลังสอนอีกบทเรียนหนึ่งที่มีคุณค่านี่เอง เพราะหลังจากที่เราได้ไปลงมือทำแล้วก็ยังงง ๆ กันอยู่ การเข้าพบอาจารย์ที่ปรึกษาแต่ละครั้งก็จะเริ่มชัดเจนขึ้น จนในท่ีสุดมาถึงวันนี้ เรียกได้ว่าหลังจากผ่านบทเรียนในเมื่อวานมาแล้ว ทำให้สามารถมองเห็นภาพรวมของการทำงาน IS ได้ชัดเจนขึ้น ตอนนี้ก็พากันเอางานกลับมาแก้ไขอีกครั้งก่อนที่จะส่งกลับให้ทันภายในสามสิบวันพร้อม IS 7 ฉะนั้นแล้วก็ให้ได้เข้าใจในเมื่อวานว่า "มันเป็นอีกหนึ่งบทเรียนนั่นเองครับท่าน"...
วันนี้ทำงานที่โรงเรียนตามปกติ ต้อนรับผู้ปกครองและนักเรียนที่มารับสมุดหนังสือ และช่วงว่างก็พิมพ์งานเอกสารต่าง ๆ ไปด้วย บ่ายมาเก็บสถานที่ ๆ ใช้ในการอบรมอุบาสิกาแก้ว วันนี้วันสุดท้ายปิดโครงการเรียบร้อยโรงเรียนไพโรจน์วิชชาลัยไปแล้ว เย็นมาก็มาประชุมประจำสัปดาห์ เลิกประชุม เวลา ๑๘.๐๐ น. ออกจากห้องประชุมแบบมึน ๆ (คณะครู)เข้าไปนั่งฟังในห้องประชุม จนถึงเวลาแล้วทุกคนก็เดินออกจากห้องประชุม ไม่สงสัย ไม่มีข้อคิดเห็น ไม่มีข้อเสนอแนะ เงียบ... กลับบ้าน...
สวัสดีค่ะ
เรียนคุณครูคิมครับ
ทุกวันนี้ผู้ปกครองเทวดาเยอะครับ
ครูจึงต้องเหนื่อยทั้งกายและใจ
ขอขอบคุณสำหรับกำลังใจนะครับ
สำหรับพี่กระแต
อยู่กลุ่มเดียวกันไม๊เอา...ไม๊พู๊ด...
วันนี้เจอกันอีกทีครับ
อ้าว ! ไม่เจอนานเลยนะน้องชาย
กลับจากทางใต้..หายเงียบเลย
นึกว่าไป......(ม่ายอาว..ม่ายพูดดีกว่า)
กลับมาแล้วครับ คุณครู ป.1
รายงานก็ยังไม่ได้เขียนครับ
สมุดบันทึกหายซะแล้วไม่รู้ลืมไว้ที่ใด
ไม่ไหวเลย...
สวัสดีครับครู ตามมาอ่านบันทึกหลายบรรทัด
ขอให้สำเร็จสมประสงค์ครับครู
ขอบคุณครับท่านวอญ่า