ขอบคุณดอกโมกทุกดอกที่ผลิบาน...และยังคงความงดงามแม้ว่าจะร่วงหล่นไปตามกาลเวลา....

 

ตื่นเช้ามาท่ามกลางเสียงลมพัดและไอเย็นจะสายฝนเมื่อคืนนี้ ในที่สุด ฝนก็ตกลงมาดับความร้อน…ธรรมชาติยังคงรักษาสมดุลเสมอ
 
หลังจากต้มน้ำร้อนชงกาแฟอุ่นๆ...ข้าพเจ้าถือแก้วกาแฟออกไปนอกบ้านเพื่อเดินสำรวจความสดชื่น และหยดน้ำที่สายฝนได้ทิ้งไว้ให้ ต้นไม้ดอกไม้ แม้กระทั่งต้นหญ้าชุ่มฉ่ำไปด้วยน้ำฝน พวกเค้าดูสดชื่นกันมากๆ....ต้นจำปีผลิยอดสีเขียวสวยเพียงชั่วข้ามคืน เป็นบรรยากาศแห่งความสดชื่นทำให้ข้าพเจ้าพลอยมีความสุขไปด้วย
 

 

           

 

 

ดอกโมกพวงต้นเล็กๆ ที่หน้าบ้านออกดอกสีขาวสะพรั่งส่งกลิ่นหอมอ่อนๆ  ไม่รู้ทำไมข้าพเจ้าออกจะประทับใจและชอบไม้ดอกหอมเสียจริง โดยเฉพาะดอกไม้สีขาวๆ กลิ่นหอมๆ จะชอบมากเป็นพิเศษ ยิ่งในเวลาที่พวกดอกไม้เหล่านั้นเค้าบานพร้อมๆ กัน ต้องทดสอบประสาทสัมผัสของจมูกเสียหน่อยว่ากลิ่นหอมที่ปนมากับสายลมนั้น เป็นกลิ่นดอกไม้ชนิดใดบ้าง แต่ถ้ากลิ่นหอมแรงก็ชักจะแยกไม่ค่อยออกว่าต้นตอของกลิ่นหอมนั้นมาจากที่ใดบ้าง

 

 

 

 

 

โมกเวลาที่ออกดอก ก้านดอกเค้าจะน้อมลงสู่พื้นดิน ประดุจดั่งให้ความเคารพพื้นดินอันเป็นผู้ที่กำเนิด โมกพวงสีขาวสะอาด ผลิบานรับน้ำฝน หยดน้ำเล็กๆ ที่ยังค้างอยู่ตามต้น สะท้อนแสงอาทิตย์เป็นประกายระยับ เหมือนใครเอาอัญมณีเม็ดเล็กๆ มาประดับไว้ตามต้น เป็นอัญมณีที่งดงามโดยไม่ต้องเจียระไน นับเป็นของขวัญอีกชิ้นที่ธรรมชาติได้ฝากไว้ให้โลกได้เชยชมโดยแท้...

 

      

 

 

 

 

ดอกโมกขาวพร่างพรายด้วยสายฝน

กลิ่นสุคนธ์ระรวยรินถวิลหา

ลมรำเพย กรุ่นกลิ่นกรรณิกา

เฝ้าฝันหาเพียงใด ฤาหวนคืน

 

 

         

ดอกโมกมีหลายพันธุ์  บ้านที่อุบลของข้าพเจ้าก็ปลูกดอกโมก แต่เป็นโมกบ้าน ดอกจะไม่หนาแน่นเท่าโมกพวง ข้าพเจ้าเห็นต้นโมกมาตั้งแต่ยังเป็นเด็ก ตอนนี้ต้นใหญ่มากแล้ว เป็นซุ้มสีเขียวที่มีเหมือนดวงดาวสีขาวเล็กๆ ประดับอยู่บนซุ้ม เวลาดอกโมกร่วงบนพื้นหญ้าสีเขียว ข้าพเจ้าชอบมากๆ  เคยเอาเสื่อผืนเล็กๆ ไปปูนั่งอ่านหนังสือใต้ต้นโมก ประมาณว่าสมมติว่าตัวเองเป็นเหมือนนางเอกในละคร นั่งอ่านหนังสือโดยมีดอกไม้รายล้อมรอบตัว แต่พอนั่งได้สักครู่ก็เกิดความกลัวว่า เจ้าซุ้มเขียวๆ ของต้นโมกนั้น อาจจะมีงูเขียวซ่อนอยู่ เลยหอบเสื่อไปปูอ่านที่ระเบียงบ้านดีกว่า อดเป็นนางเอกเลย 555

 

 

 

 

เอาละ...มาดูข้อมูลวิชาการของโมกกันสักหน่อย

 

ชื่อวิทยาศาสตร์:  Wrightia religiosa Benth. ex Kurz
ชื่อวงศ์ : Apocynaceae  
ชื่อสามัญ : -
ชื่อพื้นเมือง : โมกบ้าน หลักป่า ปิดจงวา
ชนิดพืช [Plant Type] : ไม้พุ่ม
ขนาด [Size] : สูง 2- 5 เมตร
สีดอก [Flower Color] : สีขาว
ฤดูที่ดอกบาน [Bloom Time] : ตลอดปี
อัตราการเจริญเติบโต [Growth Rate] : ปานกลาง
ลักษณะนิสัย [Habitat] : ดินร่วน ระบายน้ำได้ดี
ความชื้น [Moisture] : ปานกลาง
แสง [Light] : แดดเต็มวัน-รำไร
ลักษณะทั่วไป (Characteristic) :ไม้พุ่มขนาดกลาง ไม่ผลัดใบ เรือนยอดแผ่กว้าง เปลือกสีน้ำตาล มีจุดประสีขาว ขนาดเล็กทั่วไป ทุกส่วนของต้นมีน้ำยางสีขาว แตกกิ่งต่ำใกล้ผิวดินเป็นลำต้นจำนวนมาก
ใบ (Foliage) : ใบเดี่ยว เรียงตรงข้าม ใบรูปรีหรือรูปใบหอก กว้าง 1.5-2.5 เซนติเมตร. ยาว 3-6 เซนติเมตร ปลายใบแหลม โคนใบแหลมหรือมน ขอบใบเรียบ ผิวใบด้านบนสีเขียวอมเหลืองถึงเขียวอ่อน
ดอก (Flower) : สีขาว กลิ่นหอมเย็น ออกเป็นช่อแบบช่อกระจุกห้อยลงบริเวณซอกใบที่ปลายกิ่ง ช่อละ 2-8
ดอก กลีบเลี้ยงสีเขียวอ่อน มีทั้งดอกชั้นเดียว(โมกลา) และขนิดที่มีกลีบดอกเรียงซ้อนกัน(โมกซ้อน) กลีบดอก
รูปไข่ โคนกลีบดอกเชื่อมกันเล็กน้อย ปลายแยกเป็น 5-16 แฉก ดอกบานเต็มที่กว้าง 1.5-2 เซนติเมตร
ผล (Fruit) : ผลแห้ง เป็นฝักคู่ปลายโค้งเข้าหากัน ยาว 10-15 เซนติเมตร เมื่อแก่แตกเป็น 2 ซีก เมล็ดจำนวน-
มาก มีขนสีขาวเป็นกระจุกที่ปลาย ชนิดดอกลาจะติดฝักได้ดีกว่าชนิดดอกซ้อน
การใช้งานด้านภูมิทัศน์ (Landscape Used) : ดอกมีกลิ่นหอม นิยมปลูกประดับสวน ปลูกลงกระถาง ปลูกเป็นแถว บังสายตา ทิ้งใบในฤดูหนาว ทนร่มได้ดี ปลูกในอาคารได้นาน ปลูกริมน้ำตก ลำธาร ริมทะเล ทนน้ำท่วมขัง
ประโยชน์ : รากแก้วโรคผิวหนัง เรื้อน คุดทะราด
(ขอบคุณที่มาจาก: http://bookyui.multiply.com/photos/album/195/195)
 
เค้าว่ากันว่าโมกเป็นไม้มงคล ตามตำราเค้าให้ปลูกในวันเสาร์ โดยปลูกทางด้านทิศตะวันตกเฉียงเหนือของบ้าน คนไทยโบราณเชื่อว่า  บ้านใดปลูกโมกไว้จะทำให้เกิดความสุข ความบริสุทธิ์ เพราะโมก หรือโมกข หมายถึงผู้ที่หลุดพ้นด้วยทุกข์ทั้งหลายทั้งปวง แล้วเจ้าดอกโมกเองก็มีสีขาวสะอาด บริสุทธิ์ มีกลิ่นหอมอ่อนๆ ตลอดทั้งวัน บ้างก็ว่าโมกสามารถคุ้มครองปกป้องอันตราย เพราะเปลือกของต้นโมก ช่วยป้องกันอิทธิฤทธิ์และพิษของสัตว์ต่างๆ ได้  ป้องกันให้พ้นจากสิ่งไม่ดีทั้งปวง

 

 

 

 

ข้าพเจ้าไม่สนใจหรอกว่าโมกจะเป็นไม้มงคลหรือไม่ ข้าพเจ้าเชื่อเพียงว่าบ้านใดปลูกโมกแล้วจะทำให้เกิดความสุขแน่นอน...ก็จะไม่สุขได้อย่างไร ในเมื่อมีต้นไม้สีเขียวสด สร้างความร่มรื่นให้แก่บ้าน แถมยังมีดอกสีขาวสวย ออกดอกตลอดปี กลิ่นหอมสดชื่นอีกตะหาก ( เว้นแต่ว่าจะปลูกอย่างเดียวแต่ไม่มีเวลาได้ชื่นชม )
 

 

 

 

ดอกโมกขาว พราวพร่างกระจ่างจิต

ดุจดาราดวงนิดบนฟากฟ้า

ร่วงพรูพรายโปรยปรายปกพสุธา

ทิ้งนภาให้ปล่าวเปลี่ยวอยู่เดียวดาย....

 

 

ขอบคุณดอกโมกทุกดอกที่ผลิบาน...และยังคงความงดงามแม้ว่าจะร่วงหล่นไปตามกาลเวลา....