ต่าง ฝ่าย ต่าง ดี มี พยศ

                   

 

              

          ต่าง ฝ่าย ต่าง ดี มี  พยศ

     เห็นคนเขา      ขัดกัน      ฉันสลด

 เพราะต่างฝ่าย    ต่างดี        มีพยศ

 ทั้งคนคต          คนตรง       หลงพอกัน 

     หนึ่งคตด้วย    เจตนา      พยศร้าย

 ยังมากมาย        สุดจะแก้    ให้สุทธิ์สันติ์

หนึ่งคตเพราะ    จำใจ          พูดไม่ทัน

ระวังปาก          คอมัน        ก็ต้องคต

        แต่ดูค่อย     ยังชั่ว     กว่าตัวแกล้ง

มุ่งแอบแฝง     มารยา        มาเป็นขด

ที่พูดมาก        ไปแล้ว        ต้องเลี้ยวลด

ให้มันหด       จนต้องคต     เพื่อปลดตัว

       โลกทุกวัน     มีปัญญา    หาความคต

มาโป้ปด           หลอกกัน      หรือปั่นหัว

เอาความคต       ใส่กัน          ฉันนึกกลัว

ที่โลกมัว         ใช้ความคต    รดใส่กัน ฯ 

 บทกลอน จากปฏิทิน

เดือน เมษายน 2553 โดย ท่านพุทธทาสภิกขุ