ครูคนแรก

ครูเพื่อศิษย์

        ถ้ากล่าวคำว่าครูทุกคนคงจะรู้จักและเคยมีครูกันทุกคน แต่ครูที่ผมจดจำไม่มีวันลืมก็คือ คุณพ่อและคุณแม่ ของผมเอง ท่านเป็นคุณครูคนแรกของผมและท่านก็จะเป็นคุณครูของผมตลอดไป

        ครู ที่ผมได้กล่าวข้างต้นแล้วว่าทุกคนเคยมีครู เพราะเราทุกคนเคยผ่านโรงเรียนมาแล้วด้วยกันทั้งนั้น และในชีวิตของผมที่ผ่านการเล่าเรียนมาผมมีคุณครูที่ผมประทับใจท่านเป็นอย่างมากท่านเป็นครูที่มีจิตวิญญาณเป็นครู จนถึงวันนี้ผมก็ไม่เคยลืมท่าน ครูท่านนี้ชื่อ คุณครูเหมือนฝัน ท่านเป็นครูของผมที่ตอนผมเรียนช่าง ท่านเป็นครูที่โอนย้ายมาจากโรงเรียนมัธยม และท่านก็มาสอนผมและเพื่อนๆที่เรียนช่าง ขึ้นชื่อว่าเป็นเด็กช่างแล้วทุกคนคงต้องเชื่อเหมือนๆกันว่า เด็กช่างมันเป็นเด็กที่เรียนไม่เก่งเลยมาเรียนช่าง แต่คุณครูเหมือนฝัน ท่านไม่เคยคิดอย่างนั้นท่านตั้งใจสอนผมและเพื่อนๆอย่างจริงใจและมีจิตวิญญาณการเป็นครู เพราะบางครั้งท่านอาจถูกพวกเพื่อนล้อ ท่านก็ไม่หวั่นตั้งใจสอนลูกศิษย์ของท่านทุกคน คนไหนที่เรียนไม่เก่งจริงๆ ท่านก็จะสอนให้เป็นพิเศษ ท่านตั้งใจสอนลูกศิษย์ทุกคนแม้บางครั้งท่านอาจโดนถึงขั้นถูกลูกศิษย์ ว่ากล่าวอย่างรุนแรงและโดนเอาหนังสือโยนใส่ท่าน ท่านก็ไม่โกรธลูกศิษย์คนนั้น ท่านกลับให้อภัยและสั่งสอนศิษย์คนนั้น จนลูกศิษย์คนนั้นกลับใจเป็นศิษย์ที่ดีได้ในที่สุด ศิษย์คนนั้นปัจจุบันก็มีหน้าที่การงานที่ดีพอสมควร ศิษย์คนนั้นก็คือตัวผมเองครับ ผมเชื่อว่าถ้าผมไม่มีครูชื่อ ครูเหมือนฝัน ผมคงไม่มีวันนี้เช่นกัน

         นี้แหละครับคำว่าครูเพื่อศิษย์ของผม ดังนั้นของให้เราทุกคนจึงรักครู ไม่ว่าครูคนนั้นท่านจะรักเราหรือไม่รักท่านก็คือครูของเรา เราทุกคนจงเคารพครู