ฝากลูกไว้กับพระ

        

        ตั้งใจไว้แล้วว่าปิดเทอมนี้  จะพาพี่ก้องไปบวชเณรภาคฤดูร้อน  ซึ่งเป็นความตั้งใจของฉันเอง  ยังไม่ได้หารือกับใครในครอบครัวทั้งสิ้น แม้แต่ผู้จะบวชเอง  สาเหตุอาจเนื่องจากพี่ก้องติดเกมส์อินเตอร์เน็ตมาก คงเหมือนเด็กทั่วไปที่กำลังเป็นข่าวว่ายุคนี้ ว่าเด็กติดเกมส์มาก  เพียงแต่ว่าพี่ก้องอาจยังเด็กจึงเล่นเกมส์กับเพื่อนๆทาง Online อยู่ที่บ้าน ไม่ได้ออกไปเล่นนอกบ้าน ฉันได้กำหนดกติกา  กำหนดเวลา  แล้วไม่ทำตาม  เริ่มตั้งแต่ขึ้นชั้น ป.6 มาแล้ว คือ เกมส์ Asura  ทุกครั้งที่ผิดกติกา  ก็มีการว่ากล่าวตักเตือนกันบ้าง  แต่สุดท้ายยังคงพฤติกรรมเดิม  ก่อนสอบ 1 เดือนฉันต้องเก็บอุปกรณ์เชื่อมต่ออินเตอร์เน็ตทั้งหมด  หวังจะให้ลูกได้ทบทวนหนังสือตำราเพื่อเตรียมตัวสอบเข้า ม.1  ฉันไม่ได้คาดหวังมากเกินไปเพียงแค่วันละ 2-3  ชั่วโมง ขอให้เวลากับเรื่องเรียน  คือทำการบ้าน  อ่านหนังสือ  โดยให้จัดตารางเอง  สุดท้ายก็ไม่เป็นดังหวัง  ฉันอาจจะเหนื่อยเกินไปเมื่อเลิกงานต้องกลับมาดูน้องเล็กๆของพี่ก้องอีก 2 คน  ที่ต้องให้เวลากับเค้าหลังเลิกงาน  จนกว่าจะถึง 3 ทุ่ม  ที่เค้าเข้านอนหลับแล้ว พี่ก้องเฝ้าหน้าจอคอมพิวเตอร์ตลอด  ฉันจึงคิดเอาเองว่าพี่ก้องหมกมุ่นมากเกินไปแล้ว  จึงหาทางออกให้เค้าโดยตัดสินใจเองน่าจะเป็นหนทางที่ดีสำหรับลูก  ปล่อยให้สมองของลูกได้รับรู้สิ่งต่างๆบ้าง  คือการได้รับความรู้ทางธรรมสำหรับกุลบุตร

        หลังจากวางแผนไว้ในใจ  ก็เกริ่นให้สามีฟังแล้วใช้ตัวเองเป็นใหญ่ตัดสินว่ายังไงก็จะส่งลูกไปบวช  เกริ่นให้พี่ก้องรู้ระหว่างเล่นเกมส์ว่าหลังสอบเสร็จแล้วคุณแม่อยากให้พี่ก้องบวชเณรให้คุณแม่ด้วยนะ  เค้าก็พยักหน้าและรับคำไม่ปฏิเสธ ถามแต่เพียงว่าบวชนานมั้ย  บวชที่ไหน  ฉันจึงตอบไปว่าเรื่องนั้นเดี๋ยวคุณแม่จัดการให้เอง  และหลังสอบเข้าม.1  เรียบร้อย  พี่ก้องก็ไม่ได้ทำให้ฉันผิดหวังสอบเข้าโรงเรียนประจำจังหวัดได้  ในลำดับที่น่าพอใจ  ฉันอนุญาตให้พี่ก้องเล่นเกมส์ได้ตามสบาย  เพราะสอบเสร็จแล้ว  ช่วงกลางวันที่ฉันไปทำงานฉันคิดว่าลูกคงอยู่หน้าจอทั้งวัน  เพราะบางวันกลับบ้านลูกยังอยู่ในชุดนอนเดิมอยู่  พักเล่นช่วงที่ฉันเลิกงานให้ช่วยดูน้องๆ  และเล่นอีกครั้งประมาณ 3 ทุ่ม ถึงเที่ยงคืน  (อย่างนี้ไม่เรียกว่าติด  ก็คงไม่ได้แล้ว)  นี่เป็นอีกเหตุผลสำคัญที่จะพาลูกไปบวชโดยตัดสินใจอย่างไม่ลังเล  หลังคิดว่าจะให้ลูกรู้ทางธรรมบ้าง
        คำถามสำหรับฉันต่อไปคือ  จะบวชวัดไหนดี  เพราะที่ฉันเคยเห็น  การบวชเณรภาคฤดูร้อน  เห็นแล้วว่าเป็นภาระของทางวัด  หรือพระพี่เลี้ยง  เณรน้อย (8-10 ขวบ) วิ่งเล่นกับหมาแมว  ซื้อขนมกินตามร้านค้าข้างวัด  อย่างไม่มีระเบียบวินัย  พระพี่เลี้ยงต้องคอยถือไม้เรียวคอยตักเตือน  ใช้ชีวิตคล้ายอยู่บ้าน  เปลี่ยนเพียงแค่สถานที่ที่ต้องใช้ชีวิตอยู่ที่วัด  แม้ทางวัดจะมีการจัดการสอนและการปฏิบัติอยู่บ้าง  จึงทำให้ฉันไม่สบายใจนัก  หากเป็นเช่นนี้ก็คิดว่าจะไม่ส่งลูกไปวัด  เกรงว่าจะเป็นการสร้างภาระให้กับทางวัด
     หลังเข้าไป Search หลายแห่ง  จึงตัดสินใจเลือกที่  วัดอ้อน้อย  กำแพงแสน นครปฐม  ด้วยเหตุผล คือศรัทธาหลวงปู่  เคยฟังหลวงปู่เทศน์ทางรายการโทรทัศน์ อ่านหนังสือ และฟังซีดีบ้าง  รู้สึกศรัทธา  และสบายใจในการที่จะฝากลูกไว้ที่วัด