หลาน :  ยาย.....ยาย   
ยาย:  หา.. เรียกทำไม 
หลาน:  ยายปีนี้ดูแก่มากเลยน่ะยาย..อายุเท่าไหร่แล้วล่ะ 
ยาย:  เมื่อยี่สิบปีที่แล้ว ยายอายุ  50 ไม่รู้ว่าตอนนี้มันจะยัง 50 อยู่หรือเปล่า ไม่ได้นับนานแล้ว
หลาน:  โห...ยายป่านนี้มันไม่เหลือ 9 ขวบแล้วหรือ  แล้วลูกเต้าไม่หรือถึงมานั่งคนเดียว 
ยาย:  มี 
หลาน:  อ้าว...แล้วทำไมเค้าไม่มาด้วยล่ะ 
ยาย:  มีลูกสองคน  คนหนึ่งอยู่ระยอง  อีกคนหนึ่งอยู่เชียงใหม่  คนหนึ่งจะให้ไปอยู่เชียงใหม่ อีกคนจะให้ไปอยู่ระยอง...ตัดสินใจไม่ถูกว่าจะไปอยู่กับใคร 
หลาน:  ยายนี้โชคดีจังเลย  ลูกแย่งกันเลี้ยง 
ยาย:  โชคดีกับผีอะไรล่ะ...คนที่อยู่ระยองมันให้ไปอยู่เชียงใหม่ คนที่อยู่เชียงใหม่ให้ไปอยู่ระยอง 
หลาน:  เออ..ยาย..อย่าคิดมากไปเลยอายุปูนนี้ร่างกายยังแข็งแรงอยู่ถือว่าโชคดีแล้ว 
ยาย:  โอ้ย..แข็งแรงที่ไหนตอนนี้กำลังแย่เลย 
หลาน:  แย่ที่ไหนยาย...ก็เห็นแข็งแรงดี 
ยาย:  เดี่ยวนี้มีอาการแปลกๆเช่นนั่งๆอยู่เนี่ย...ถ้าลุกขึ้น ปุ๊บ...มันจะยืนทุกทีเลย 
หลาน:  เป็นอะไรไม่รู้ลุกแล้วยืนมันธรรมดาน่ะยาย ...ยายเคยเห็นคนล้มทั้งยืนไหมยาย..
ยาย:  ไม่เคย 
หลาน:  อยากเห็นไหม 
ยาย:  อย่าเลย..ยายแก่แล้วไม่อยากรู้อยากเห็นอะไรแล้ว 
หลาน:  อ้าวนั้นเป็นอะไรไปล่ะยาย 
ยาย:  สงสัยจะแก่ตัวมาก  นั่งนานๆแล้วมีปัญหา 
หลาน:  มันเป็นอย่างไรหรือยาย 
ยาย:  อีขาซ้ายนี่มัน...ชา  
หลาน:  แล้วขาขวาล่ะยาย 
ยาย:  กาแฟ 
หลาน:  ผมว่ายายต้องรีบไปหาหมอแล้วล่ะ 
 ยาย:  ทำไมล่ะ 
หลาน:  ถ้าปล่อยไว้นานๆ มันจะเป็นโอวัลตินนะยาย 
ยาย:  อืม...แล้วพอยืนนานๆ... ขาซ้ายมาปวดทุกที 
หลาน:  โอ้ย...เป็นเรื่องธรรมดา อายุมากแล้วนี่มันก็ปวดสิ  
ยาย:   ไม่จริงหรอก... ขาข้างขวานี้ก็อายุเท่ากัน...ไม่เห็นมันมันปวดล่ะ........5555555555.(ยังมีต่อ)จาก"ส่งสาส์น  ส่งสุข   จุลสารสมาคมพยาบาลแห่งประเทศไทย สาขาภาคใต้