วันนี้พอมีเวลาว่าง ขอเล่าเรื่องประสบการณ์การเข้าค่ายของนักเรียนชั้น ม.๖ โรงเรียนคงทองวิทยา ในระหว่างวันที่ ๘ – ๑๐ มีนาคม ๒๕๕๓ ณ อุทยานแห่งชาติแก่งกระจานต่อค่ะ
ความเดิมตอนที่แล้ว หลังจากวันแรกที่เด็ก ๆ มาถึง วิทยากรได้ฝึกให้นักเรียนได้เข้าฐานเรียนรู้ ๕ ฐาน จากนั้นก็ให้ความรู้ในเรื่องการดูนก และการเดินป่า.... เหตุการณ์ตอนนี้จะเป็นอย่างไร ขอเชิญติดตามค่ะ
เช้าวันใหม่พวกเราตื่นกันแต่เช้า แล้วก็ตามวิทยากรไปดูนกกันในช่วงเวลาประมาณหกโมงเศษ ๆ บรรยากาศค่อนข้างตื่นเต้น ต้องเดินกันเงียบ ๆ ไม่ส่งเสียงดัง กติกาก็คือแต่ละกลุ่มที่มีนักเรียนรวม ๑๑ คนจะต้องหานกให้ได้ไม่น้อยกว่า ๑๓ ชนิด
พวกเราใช้เวลาเดินดูนกจนครบจำนวนประมาณ ๑ ชั่วโมง เมื่อพบแล้วก็ช่วยกันดูลักษณะเด่น ตรงที่ปาก สี ขนาด จากนั้นก็ช่วยกันเปิดหนังสือคู่มือดูนก ว่ากันว่านกในเมืองไทยมีทั้งหมดประมาณ ๙๐๐ ชนิด ที่อุทยานแห่งนี้มีนกมากกว่า ๔๐๐ ชนิดด้วยกัน http://www.ubonzoo.com/wild_animals/bird_watch.htm
นกที่พวกเราได้พบเห็น มีมากมายได้แก่นกกะลิงเขียดหางหนาม นกหัวขวานเขียวป่าไผ่ นกปรอทโอ่งท้องสีน้ำตาล นกโพระดก เป็นต้น
ภาพถ่ายจากกล้องที่ถ่ายผ่านกล้องส่องทางไกล ฝีมือพี่แจ๊คกี้
ดูนกเสร็จรับประทานอาหารเช้าเตรียมตัวเดินป่ากันต่อ โดยห่อข้าวห่อน้ำไปรับประทานกันในป่า ก่อนไปมีกิจกรรมนันทนาการเพื่อให้เด็ก ๆ สนุกสนาน
ในเวลา ๐๙.๓๐ น. พวกเราทั้งหมดก็เริ่มเดินป่าด้วยชุดที่เห็นกล่าวคือต้องสวมถุงเท้าหุ้มปลายกางเกงขายาวไว้เพราะป้องกันเห็บเข้าไปกัด... การเดินป่าในครั้งนี้ทุกกลุ่มจะมีครูดูแลนักเรียน ๑ คน และ วิทยากรประจำกลุ่มอีก ๑ คน
เส้นทางการเดินป่าเป็นเส้นทางถนนประมาณ ๑ กิโลเมตร จากนั้นจึงเลาะเข้าสู่ผืนป่าใหญ่รวมประมาณ ๕ กิโลเมตร ตลอดทางเดินเมื่อพบเห็นสิ่งแปลก ๆ พี่แจ๊คกี้จะคอยแนะนำตลอดทาง เมื่อมีพืชที่หายาก และสัตว์หน้าตาแปลก ๆ ก็จะถ่ายภาพไว้ให้ บางภาพก็จำไม่หมดเพราะลืมจด ดังเช่นภาพนี้ ว่ากันว่าหายากมาก
ภาพอะไรเอ่ย ใครช่วยตอบทีค่ะ
ลูกฟักข้าวค่ะ สมุนไพรมากคุณค่ารักษาโรคหอบหืดได้
ตัวนี้เรียกว่า จักจั่นงวงค่ะ
แล้วนี่อะไรคะ ร่องรอยใหม่ ๆ มีผีเสื้อตอมอยู่ เห็นแล้วก็หวาดเสียว
เมื่อเข้าไปในป่า พวกเราทุกคนได้มีโอกาสรู้จักพืชสมุนไพรที่เคยได้ยินบ่อย ๆ เพิ่งจะเห็นหน้าตากันจริง ๆ ก็คราวนี้ ไม่ว่าจะเป็น ม้ากระทืบโรง กำลังวัวเถลิง กำลังหนุมาน กำลังช้างสาร ต้นเขียวหมื่นปี แข้งไก่ดำ กลิ้งกลางดง (สมุนไพรที่บำรุงร่างกายต้องคนอายุสี่สิบปีขึ้นไปจึงจะรับประทานได้ ช่วยให้เลือดลมดี) หรือแม้แต่พญาร้อยปล้อง พืชที่ใช้ป้องกันงู ล้วนแต่น่าสนใจทั้งสิ้น
ต้นพญาร้อยปล้อง
พวกเราใช้เวลาเดินป่าเพื่อคุ้นเคยกับธรรมชาติ และตระหนักถึงคุณค่าของต้นน้ำลำธารที่มีคุณอันยิ่งใหญ่ต่อมนุษย์ เหนื่อยนักก็พักผ่อนแล้วเดินต่อ จนใกล้เที่ยงก็หาลำธารนั่งรับประทานอาหารกลางวันซึ่งห่อไปคนละหนึ่งห่อ พี่แจ๊คกี้ไม่ลืมเตือนเด็ก ๆ ให้ช่วยกันเก็บยางวงและถุงพลาสติกให้เรียบร้อยโดยไม่สร้างมลภาวะให้ผืนป่า พักได้ระยะหนึ่งก็เดินทางต่อ
ระหว่างทางเดินยังมีฐานที่ให้พวกเราได้เรียนรู้ นั่นคือให้เด็ก ๆ จับคู่กัน
แล้วคนหนึ่งใช้ผ้าพันคอปิดตา จากนั้นให้เพื่อนจูงไปที่ต้นไม้ต้นใดต้นหนึ่ง แล้วให้เด็กที่หลับตาสร้างความคุ้นเคยให้มากที่สุด ด้วยการกอดต้นไม้ สัมผัสถึงผิว ขนาด และพยายามจดจำให้ได้ ได้เวลาสมควรก็จูงเพื่อนกลับมาจุดเดิม เปิดตาแล้วให้ไปหาต้นไม้ที่ต้นเองเดินไปโอบกอดเมื่อสักครู่ กิจกรรมนี้สอนให้เรารู้จักการสังเกตต้องมีประสาทสัมผัสที่ดีในการอยู่ป่า
ฐานสุดท้ายที่สร้างความประทับใจให้เด็ก ๆ มากที่สุดคือ ฐานกวางน้อย
ฐานนี้วิทยากรจะปล่อยเด็ก ๆ ไปคราวละ ๓ คน เพื่อไปพบพี่วิทยากรที่ฐานบอกเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับกวางน้อยและแม่ ซึ่งหาอาหารในป่าแห่งหนึ่ง จนอาหารบริเวณนั้นหมดต้องพาลูกไปหาอาหารแห่งใหม่ เมื่อพบผืนป่าแห่งใหม่จึงพาลูกไปหลบ แล้วบอกว่าจะไปหาอาหารให้ลูก เมื่อแม่ไปแล้วก็พบกับนายพรานใจร้าย ได้ฆ่าแม่กวางตาย ลูกกวางเมื่อไม่เห็นแม่ก็จำเป็นต้องออกมาหาอาหารด้วยต้วเอง และตอนนี้สมมุติให้เด็ก ๆ ทุกคนเป็นลูกกวางน้อยที่ต้องเผชิญโลกภายนอก ทุกคนต้องปิดตาด้วยผ้าพันคอ แล้วค่อย ๆ เดินจับเชือกไปเรื่อย ๆ จนกว่าจะสุดปลายเชือก..
เส้นทางการเดินป่าของลูกกวางน้อยแต่ละตัว เป็นไปด้วยความลำเค็ญเพราะมีกิ่งไม้ขวางกั้น บางคนก็ถูกไม้ดีดบ้าง หรือไม่ก็ไปชนกิ่งไม้บ้าง ระหว่างเดินก็มีเสียงช้างร้อง เด็กบางคนถึงกับหมดแรง หน้าซีดเกือบเป็นลม (วิทยากรสร้างสถานการณ์โดยร้องเลียนแบบเสียงช้างโดยร้องใส่ในท่อพีวีซี) สุดทางก็ไปลงลำธาร เด็ก ๆ ต้องคอยจับเชือกที่ผูกตามต้นไม้ ลุยน้ำ ลุยลำธาร จะเปียกอย่างไรก็ต้องอดทน
เพื่อไปถึงจุดหมายปลายทางให้ได้ กวางน้อยเอย...ชีวิตจริงเจ้ายังต้องเผชิญโลกโชคชะตาอีกมากมายในสังคม นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นก่อนจะโบยบินสู่ขอบฟ้ากว้าง นั่นคือโลกของการเรียนรู้ในมหาวิทยาลัยชีวิตต่อไป...
ลูกกวางน้อยที่มาถึงก่อนคอยแกล้งเพื่อนลูกกวางที่มาถึงที่หลัง
พวกเราใช้เวลาอยู่ในป่าโดยเฉพาะฐานผจญภัยของลูกกวางน้อยก็กินเวลาไปหลายชั่วโมง กว่าทุกคนจะผ่านฐานก็ล่วงเข้าเวลาห้าโมงเย็น เด็ก ๆ ต่างเล่นน้ำกันอย่างมีความสุข และสนุกสนาน อยู่ท่ามกลางผืนป่าที่โอบล้อม เสียงจักจั่นเรไร เสียงนกนานาพันธุ์ ผีเสื้อหลากหลายชนิดที่บินไปมาอย่างเบิกบาน อาบน้ำรับประทานอาหารเย็น พักผ่อนเพื่อไปชมทะเลหมอกที่พะเนินทุ่งในวันรุ่งขึ้น....
จะติดตามอ่านต่อนะคะ..:-)
ตามเข้ามาชมกิจกรรมดีๆครับ
สวัสดีค่ะ
สวัสดีค่ะ
แวะมาชมกิจกรรมดีๆ ค่ะ
จะรอติดตามต่อนะคะ
ขอบคุณค่ะ^__^
ประโยชน์ทางอ้อมแก่ผู้อ่านค่ะ
สวัสดีค่ะ
เข้ามาอ่านกิจกรรมดีๆ ชอบมากๆค่ะ
ชื่นชมคุณครูและนักเรียนทุกคนในกิจกรรมครั้งนี้
ประสบการณ์อย่างนี้คงติดตาตรึงใจเด็กๆไปอีกนาน
ยอดเยี่ยมจริงๆๆ
มาแล้วค่ะ นึกว่าจะพลาดการกิจกรรมดูนกซะแล้ว....
ดูสวยๆ ทั้งนั้นเลยค่ะ เด็กคงได้รับทั้งความสนุกสนาน ประสบการณ์ และความรู้มากมายในค่ายกิจกรรมในครั้งนี้
แก่งกระจาน อากาศร้อนไหมคะ... ตอนนี้ที่อุตรดิตถ์ร้อนมากๆ ค่ะ
อยากนอนแช่น้ำเย็นๆ ทั้งวัน ฮิ ฮิ คงจะดี....
อากาศร้อนมาก ครูใจดี เลยดื่มน้ำเย็นเยอะ และทานแตงโม.... โฆ... ทำเอาไข้ขึ้นเลย...
โรงเรียนปิดเทอมแล้วใช่ใหม่ค่ะ....มีโปรแกรมไปพักผ่อนที่ไหน อย่างลลืมเล่าสู่กันฟังนะคะ
ระลึกถึงค่ะ
เจ้าตัวนี้ แปลกดีค่ะ....
สวัสดีครับ
ติดตามเรื่องเล่าครับ
รักประเทศไทย ตำรวจเป็นมิตร ใกล้ชิดประชาชน
น่าสนุกมาก ๆ เลยครับ...
น้องอิฐเพิ่งกลับจากค่ายคณิตศาสตร์
ได้คำถามและเพลง + เกม ใหม่ๆ
มาอวดแม่ด้วย
ไปเข้าค่ายกับเด็ก ๆ เช่น ค่ายป่าชายเลน การดำน้ำดูปะการังศึกษาด้านชีววิทยา
ของเรา ดื่มน้ำธรรมดามีประโยชน์มากกว่าค่ะ
ในเรื่องที่ไม่ควรเสียเวลาเหนื่อยนะคะ