วันนี้เป็นอีกวันที่ได้รับใช้สังคมและทำในสิ่งที่ตนรักกับโอกาสการเป็นวิทยากรค่ายมุสลิมะฮฺ จัดโดยสำนักบริการวิชาการชุมชน วอศ. ม.อ.ปัตตานี มีคนบอกว่า "รู้ไหม๊เป็นผู้ชายคนเดียวเท่านั้นที่มีสิทธิ์" แต่ผมกลับไม่คิดอย่างนั้นผมมองว่าเป็นเพราะเราขาดแคลนวิทยากรที่มีความรู้เกี่ยวกับภาษาไทยอย่างที่ควรจะเป็นในพื้นที่สามจังหวัดฯมากกว่า แต่ก็อัลฮัมดุลิลละฮฺ (ขอบคุณพระเจ้า) กับการได้รับโอกาสอีกปีของเจ้าภาพที่ให้โอกาสมาตลอด การลากยาวในภารกิจมาโดยตลอดเลยทำให้รู้ตัวเองเลยว่าร่างกายกำลังอ่อนล้าและอยากพักผ่อน แต่ก็นั่นแหละ...แค่คิดจะพักก็ไม่ใช่ผู้ชายคนนี้

 

   ขอเก็บภาพบรรยากาศมาฝากนะครับสำหรับวันนนี้...