วันคล้ายวันเกิดของฉันที่ผ่านมาในปีนี้ตรงกับวันอาทิตย์  ที่โรงเรียนจะมีเจ้าหน้าที่จัดบอร์ดวันเกิดให้กับทุกคน  และถ้าไม่ติดภาระงานที่สำคัญก็จะมีการรับประทานอาหารกลางวันร่วมกัน  แต่ปีนี้วันจันทร์เรามีประชุมผู้ปกครอง  ส่วนใหญ่ก็จะมอบของขวัญให้กันตามความรักความชอบที่มีต่อกันเป็นธรรมดาหรือเป็นพิเศษ  บางคนก็ให้ตรงวันบางคนก็ให้ทีหลัง  ไม่เป็นเรื่องผิดปกติ 

         แต่สำหรับฉัน  ทุกคนเข้าใจและรู้จักฉันดีว่า "ครูคิมเป็นคนไม่ปกติ" หากถ้าใครจะให้ของขวัญครูคิมต้องไปถามก่อนว่า "อยากได้อะไร"  เพราะฉันเคยบอกเพื่อนครูที่โรงเรียนว่า "ไม่อยากได้อะไร  สิ่งบางอย่างให้ไปก็ไม่ได้ใช้  บางทีนานเป็นปีไม่ได้เปิดห่อของขวัญก็มี  และหากฉันอยากได้อะไรฉันก็จะบอกตามจริง  ส่วนมากจะเป็นหนังสือเล่มนั้นเล่มนี้"

        สำหรับครั้งนี้ทุกคนก็มาถามฉันเหมือนเดิม  ฉันตอบว่า "ขอเป็นเงินได้ไหม...เท่าไรก็ได้ ๕ บาท ๑๐ บาท  เพราะจะนำไปสมทบทุนเลี้ยงอาหารที่บ้านพักคนชราในเดือนเมษายนอีกครั้ง" ทุกคนเต็มใจและยินดีให้โดยเปลี่ยนจากของขวัญเป็นเงินตามศรัทธา  แต่มีสองรายนำของขวัญมาให้และบอกว่า "ให้เพราะอยากให้ส่วนเงินค่าจัดเลี้ยงอาหารก็จะให้อีก

        กิจกรรมการจัดเลี้ยงอาหารที่สถานสงเคราะห์จะมีการจัดขึ้นอีกครั้งในเดือนเมษายน  ๒๕๕๓  โดยจะต้องรอจังหวะกำหนดวันเวลาที่ทุกคนว่างพร้อมกัน  ขอขอบคุณเพื่อน ๆ และน้อง ๆ ที่ร่วมใจกันมอบความรักความสุขให้กับผู้ยากไร้ที่สถานสงเคราะห์ในครั้งต่อไป

หมายเหตุ : บันทึกนี้ไม่ได้ขอเงินจากท่านผู้อ่านนะคะ  แต่เป็นชื่อบันทึกของเรื่องเล่าเท่านั้นค่ะ  หากอ่านละเอียดจะเข้าใจความหมายค่ะ

 

http://images.google.co.th/imglanding?q%