ในวันที่ท้อแท้ หมดแรง เรียกร้องหาความยุติธรรมจากสวรรค์บ้างจะได้ไหม.....

สงสารและเข้าใจฉันบ้างแล้วใช่ไหมสวรรค์

ถึงได้ส่งเสียงคำราม  พร้อมสายฝนมาเช่นนี้

ฉันเหนื่อยมากรู้ใช่ไหมได้โปรดเว้นช่องว่างให้บ้างคงจะดี

ให้เวลาฉันคนนี้ได้สร้างกำลังใจขึ้นมาบ้าง ค่อยซ้ำเติม

ความยุติธรรม กับ บุญคุณเป็นดั่งเส้นขนาน

ไม่มีทางบรรจบกันได้ในชาตินี้

ให้อภัยไปหมดใจที่ฉันมี

คนดีๆ ทำไมถึงทำกัน ได้ลง

ในวันที่ใจฉันท้อแท้

น้ำตาของคนอ่อนแอเริ่มไหลริน

ร่างกายฉันไม่พร้อมจะก้าวเดินต่อไป

ตะโกนร้องก้องไปบนฟากฟ้า  ร่ำร้องหาผู้ให้กำเนิด

หากท่านอยู่ที่สวรรค์ชั้นฟ้านี้จริง คงได้ยินเสียงนี้ใช่ไหม

ถึงได้หลั่งน้ำตา มามากมาย

น่าเสียดาย ชาตินี้ บุญน้อย  ไม่ได้พบเจอกัน

อยู่บนนั้น ท่านคงรับรู้ ลูกคนนี้เจ็บปวดแค่ไหน

ส่งแรง ใจ มาให้ลูกบ้าง ในวันที่ไม่เหลือใคร

ให้ลูกได้มีกำลังจะก้าวเดินต่อไป

ลูกจะได้ไม่เหนื่อยมาก เท่าวันนี้

เหลือน้อยเต็มที..... กำลังใจ.... สร้างไม่ทัน

 

ฟ้าหลังฝน...คนไม่ยอมแพ้โชคชะตา....
สักวันชีวิตคงเหมือนดังเช่น>>>ฟ้าหลังฝน