ในวันเกิดของใครหลายๆคนที่คิดเพียงแค่การเลี้ยงฉลองให้กับตัวเอง แต่หลายๆคนก็ได้ลืมใครบางคนที่ทำให้มีตัวตนของวันนี้ขึ้น

หลายวันที่ผ่านมามีน้องๆที่ทำงานเค้าได้ฉลองวันเกิดของตัวเอง มีหลายๆคนได้มอบของขวัญที่ชอบให้  แต่ก็ดีมากเลยนะที่ยังไม่ลืมและได้เลี้ยงด้วยอาหารมื้อที่แสนวิเศษสำหรับทุกคนได้ลิ้มลองกันเป็นที่สนุกสนานกัน

แต่จะมีบ้างหรือเปล่าที่จะนึกย้อนไปถึงคนที่ทำให้มีวันนี้ขึ้นมาได้ ด้วยการอบรมเลี้ยงดู ให้ความรัก ความเอาใจใส่และทุกๆเรื่องให้กับตัวเรามา....อยากให้กลับไปกราบแม่ของเราเพื่อขอพรจากท่าน

และก็แอบนึกถึงใครในนั้นบางคนขึ้นมาว่า

ผ่านมาตั้งหลายวัน เราเองยังไม่ได้นึกถึงวันเกิดของตัวเองเลย

ลืมไปเลย....ก็เธอมันชอบพูดตรงๆ  ตรงเกินไป....ใครจะชอบ  เอาใจใครก็ไม่เป็น แต่....ก็ให้คิดว่า

ไม่ต้องน้อยเนื้อต่ำใจหรอกว่า....

ไม่มีใครนึกถึงวัน.....เดือน....ปี....เกิดของเราเลยสักคน

ไม่มีใครจัดงานฉลองวันเกิดให้

ไม่มีความสำคัญกับใครขนาดนั้น

ไม่มีคำอวยพร  ไม่มีช่อดอกไม้มามอบให้

...ให้คิดเสียว่า วัน.....เดือน....ปี....เกิด เป็นวัฏจักร

เป็นการกลืนกินสรรพสัตว์...ทั้งมวล

ถ้ามองย้อนกาลเวลา....ที่ผ่านมา

เรามีอะไรเป็นข้อบกพร่องแล้ว....จะแก้ไขปรับปรุงให้ดีที่สุดต่อไป

 นั่นเป็นคำอวยพรของตัวเราเอง

อย่าว่าแต่กับบุคคลอื่นเลย.....แม้แต่ตัวเองยังเกือบลืม(การฉลอง)

   แต่ยังไงก็ยังไปทำบุญที่วัดทุกปี  และขอพรจากคุณแม่ทุกครั้งที่ถึงวันเกิด