การตรวจสุขภาพประจำปีของฉันครบกำหนดเมื่อวาน  ฉันได้งดอาหารตั้งแต่ ๔ ทุ่ม  เข้านอนไม่ดึกนักและรีบตื่นนอนแต่เช้าตรู่  อาบน้ำแต่งตัว  ด้วยความเคยชินดื่มกาแฟไป ๑ ถ้วย  เป็นอันว่าล้มเลิกการตรวจ  และโทรศัพท์ไปแจ้งกับโรงพยาบาล  เลื่อนนัดตรวจมาเป็นวันนี้ 

              เดือนมีนาคมเป็นเดือนที่ฉันเกิด  ฉันมักจะเริ่มต้นทำเรื่องสำคัญในเดือนนี้เสมอ  เพราะจะได้จำและไม่ลืม  หรือแม้แต่ซื้อสิ่งของบางอย่างถือเป็นของขวัญสำหรับตนเองด้วย 

              เริ่มต้นด้วยการอดอาหารอีกครั้ง  และไปโรงพยาบาลรัตนเวช ก่อนนัดหมายเล็กน้อย  การตรวจร่างกายทั่วไปได้แก่ความดันโลหิต ชีพจร ส่วนสูงน้ำหนักและความหนาของร่างกาย

             การตรวจกลุ่มเลือด  เพื่อตรวจหาความเข้มข้นของเม็ดโลหิตแดง  ฮีโมโกลบินในเลือด จำนวนเม็ดของเลือดขาว และชนิดของเม็ดเลือดขาว

             การตรวจคลื่นไฟฟ้าหัวใจ  เอ็กซเรย์ปอด  ตรวจปัสสาวะเพื่อหาโรคเบาหวาน โรคเก๊าท์ การทำงานของไต การทำงานของตับ ยกเว้นการตรวจหาไวรัสตับอักเสบบี  เพราะเคยตรวจมาแล้วไม่พบ  ก็ตัดค่าใช้จ่ายรายการนี้ออกไป 

             ฉันนั่งรอตรวจอัลตราซาวน์โดยดื่มน้ำหมดไป ๑ ขวดเพื่อรอให้ปวดปัสสาวะเต็มที่  ห้องอัลตราซาวน์และห้องเอ็กซเรย์อยู่ตรงข้ามกัน  ทำให้ฉันได้สังเกตเห็นการทำงานของเจ้าหน้าที่ห้องเอ็กซเรย์  ในการนำฟิล์มเอ็กซเรย์ของผู้ป่วยขึ้นมาดู  ขณะเดียวกันฉันอ่านหนังสือ"ธรรมเทศนา ๔ วันในสวนสันติธรรม" ของพระปราโมทย์ ปราโมชโชไปด้วยและได้เรียนรู้เกี่ยวกับการรู้กายรู้ใจ  ฉันได้เห็นลักษณะลำไส้ของแต่ละคนมีลักษณะคล้าย ๆ กัน  ยกเว้นของเด็กหญิงคนหนึ่งอายุไม่เกิน ๑๐ ขวบ พบว่าลักษณะของลำไส้ใหญ่บวมโป่งพองมาก  ไม่ทราบว่าเป็นโรคอะไร  แต่ท่าทางคุณพ่อคุณแม่ของหนูน้อยเป็นวิตกกังวลมาก

             ขณะที่คุณหมอกำลังอัลตราซาวน์    ครั้งนี้ใช้เวลานานมากกว่าทุกครั้ง ดูเหมือนคุณหมอจะพยายามตรวจหาอะไรสักอย่าง  เป็นการทำซ้ำ ๆ แห่งเดียวกัน และสังเกตดูสีหน้าของพยาบาลดูให้ความสนใจกับการตรวจของหมอเป็นพิเศษ  

             ฉันเริ่มสงสัยและเข้าใจว่า  ฉันอาจจะเป็นโรคอะไรสักอย่าง มองหน้าพยาบาลและคุณหมอสลับกันไป ก็ไม่อาจเดาได้  เพียงแต่บอกตัวเองว่า "อย่าไปกังวลมากเลย เป็นได้ก็หายได้  เกิดได้ เติบโตได้ แก่ได้ ป่วยได้ ตายได้ เคยทุกข์เคยสุข เป็นเรื่องธรรมดา ใคร ๆ ก็เป็นกันได้" 

             คุณหมอได้บอกฉันว่า "หมอ..อ่านจากรายงานเดิมว่าพบก้อนเล็ก ๆ ๒ ก้อนประมาณ ๒ มม.  แต่ครั้งนี้หมอพยายามหาแต่หาไม่พบ  อาจจะไช่เนื้อร้าย หากเป็นเนิ้อร้าย ผ่านมาเป็นเวลา ๑ ปีมันย่อมโตกว่านี้แน่นอนและสามารถเห็นได้" และคุณหมอได้อธิบายผลการตรวจอัลตราซาวน์เพิ่มเติมว่าไม่พบสิ่งผิดปกติในร่างกาย 

             การรอผลตรวจโรค  คุณหมอได้อธิบายผลการตรวจทุกรายการอย่างละเอียดและบอกว่า "ขอแสดงความยินดีด้วยนะครับที่คุณมีสุขภาพสมบูรณ์แข็งแรงดีทุกประการ"   และให้เวลาซักถามข้อสงสัยของคำอธิบาย

            ตอนสุดท้ายฉันได้เรียนถามคุณหมอว่า  "ตามปกติมาตรวจสุขภาพเป็นประจำทุกปี  ต่อไปนี้ควรจะร่นระยะเวลาเข้ามาหรือปีละครั้งเหมือนเดิม  เพราะอายุมากขึ้น"  คุณหมอแนะนำว่า "เรามีร่างกายเป็นปกติก็ควรตรวจโรคปีละครั้งก็พอแล้ว" 

           การได้อ่านหนังสือธรรมะของหลวงพ่อปราโมทย์ ปราโมชโช  ทำให้ฝึกเตือนสติรับรู้ว่า "ร่างกายไม่ป่วย อย่าหลงลืมการกำลังกายและทานผักผลไม้แทนเนื้อสัตว์มาก ๆ ทำจิตใจเบิกบานอยู่เสมอและทำใจให้เข้มแข็ง ทำความดีมาก ๆ "