การพัฒนาสะดุด เพราะมนุษย์พันธ์ก้าวร้าว
เมื่อวานบ่าย ผมเป็นประธานการประชุมอยู่คณะหนึ่ง มีผู้เข้าร่วมประชุม 14 คน
ใน 14 คน มีมนุษย์พันธ์ก้าวร้าวอยู่ 2 คน แค่ 2 คน ก็เกินพอแล้วละครับ ที่จะสกัดกั้นการพัฒนา
เคยเจอมนุษย์พันธ์ก้าวร้าวบ้างไหมครับ เป็นอย่างไร
มนุษย์พันธ์ก้าวร้าว จะมีลักษณะหลักๆ คือ ต้องพูดในที่ประชุม และ การพูดจะออกมาในทำนองก้าวร้าว ทั้งน้ำเสียง และ เนื้อหา นั่นคือ จะพูดจับผิด โจมตี เสียดสี ไม่ฟังใคร และ ไม่มีเหตุผล
สมาชิกในที่ประชุมส่วนใหญ่ เมื่อมาเจอกับมนุษย์พันธุ์ก้าวร้าว ต่างก็เอือมระอาและเบือนหน้าหนีไปกันหมดครับ ไม่อยากมีใครพูด ไม่อยากมีใครไปปะทะด้วย
ผมสังเกตุดูสมาชิกในที่ประชุม มีคนดีๆที่มีเหตุผลในการพัฒนา แทนที่จะได้พูด ได้เสนอความคิดเห็น ก็เลยหยุด เพราะมนุษย์พันธุ์ก้าวร้าว เพราะมันเป็นบรรยากาศของการทำลายครับ ไม่ใช่บรรยากาศของการสร้างสรรค์
เหตุการณ์ดังกล่าว ผมเจอมาหลายครั้งครับ แต่เป็นเรื่องของคนอื่น มาคราวนี้ เป็นเรื่องของตัวผมเองเต็มๆ ก็ "หนัก" อยู่เหมือนกันครับ สำหรับมนุษย์พันธุ์ก้าวร้าว
พวกนี้ ไม่อยากมีใครเขาเอาเรื่องด้วยหรอกครับ เปลืองตัว เลยทำให้มนุษย์พันธุ์ก้าวร้าวได้ใจ คิดว่าตัวเองเก่งและเป็นผู้ชนะ
ผมเคยอ่านพบมาว่า สำหรับมนุษย์พันธุ์ก้าวร้าว ต้อง "ปราบลง" เสียบ้างครับ แต่ทีนี้ ไม่อยากมีใครไปปราบหรอกครับ ผมเองเจอกับตัวเอง ก็ได้แต่ปรามๆ ครับ เพราะพวกนี้ไม่ฟังใคร ไม่มีเหตุผล เลยทำให้มนุษย์พันธ์ก้าวร้าวได้ใจและยังคงความก้าวร้าวต่อไปตามนิสัยของเขา
บางคนว่าพวกนี้ ต้องปล่อยให้ธรรมชาติลงโทษ
แต่ก็อาจจะช้าไปไม่ทันการ สำหรับการพัฒนาครับ
หลายๆเรื่อง หลายๆครั้ง การพัฒนาสะดุด เพราะมนุษย์พันธุ์ก้าวร้าวครับ
สวัสดีค่ะ
* กรณีแรกในที่ประชุมใหญ่ มักจะออกไปคัดค้นหรือยื่นข้อเสนอที่เว่อร์ ๆ กลัวคนจะไม่รู้ว่าตนเองเก่งหรืออวดรู้ อวดฉลาด แต่อาจจะรู้ไม่จริงสักเรื่องเดียว การแสดงวาจา...น้ำเสียงเฉียบ ดัง ฟังชัด เหมือนก่อทะเลาะวิวาทประมาณนั้นค่ะ
(ครับ บรรยากาศที่พี่คิมเล่ามา เป็นเรื่องเดียวกันเลยครับ ขนาด ในอดีต ท่านผู้ใหญ่ระดับกรม ยังเจอมนุษย์พันธุ์ก้าวร้าว ระดับโรงเรียนเลยครับ คือ พูด เพื่อให้แสดงว่าฉันเก่ง ฉันกล้า แต่เนื้อหา มันไม่ใช่ครับ)
* กรณีที่สอง เจอในโรงเรียน ๓ รูปแบบที่ขัดต่อการพัฒนาคืออันแรกคล้าย ๆกันกับที่กล่าวแล้วข้างต้น อันที่สองซักถาม ให้คนตอบเขาจนมุม แต่ถามไม่เข้าเรื่อง ถามแบบหาเรื่อง ให้รู้สึกได้ว่าฉันไม่ยอม ไม่เห็นด้วย อันที่สามบุ้ยใบ้กระซิบกระซาบ พูดเหมือนว่าฉันรู้ดีแต่อ่อนซ้อมไปหน่อย
(ครับ ทั้งสามเรื่องก็ตรงกันเลยครับ ไม่น่ากลัวหรอกครับ แต่น่าเบื่อ และ น่ารำคาญ)
* ไม่มีใครอยากจะเสนออะไร หรือหมดกำลังใจ ปลอบใจตนเองไปข้าง ๆคู ๆ ว่า...ไม่ต้องทำมันละประเทศไทยไม่ใช่ของฉันคนเดียว ใครเก่งก็ให้เขาทำ
(คนดีๆ คนเก่งๆ ก็เลยไม่อยากเข้าไปยุ่งครับ ประมาณว่าช่างเขาเถิด ปล่อยเขาไป)
สำหรับผม เท่าที่จะพอทำได้ ต่อไป จะไม่เอามนุษย์พันธุ์ก้าวร้าว มาเป็นคณะกรรมการ หรือ คณะทำงาน ค่อยๆสกัดออกไปครับ
ขอบคุณพี่คิมมากครับ สำหรับการเสริมเติมเต็ม และ ความคิดเห็นที่เป็นประโยชน์ พร้อมกับการให้กำลังใจ
ก็คงต้องสู้ต่อไปครับ
สวัสดีครับ
วันก่อน ผมไปประชุม ผมก็เจอคนพันธุ์นี้ แค่คนเดียว บรรยายกาศก็ยังไปค่อยดีเลย ครับ
เห็นด้วยกับการตัดวงจร การเป็นกรรมการ ครับ
* มีคนพันธุ์นี้ที่ใหน บรรยากาศไม่ดีเลยครับ
* เท่าที่ผมพอทำได้ คือ ต้องตัดวงจรคนพวกนี้ครับ
ขอบคุณอาจารย์มากครับ
ก็จะเจอทุกที่ค่ะ ไม่มีสูญพันธ์
มอบหมายงานให้ไปรับผิดชอบสักเรื่อง
เดี๋ยวก็หาย
เรียน ท่านSmall man
ผมเจอบ่อยๆ บางทีการเบรคก็ทำให้ดุเดือด ปล่อยให้พูดก็เอาแต่ใจ ไม่ให้เกียรติ
ต้องให้เขาเสนอทางออกตามแนวทางของเขา เพื่อนจะเอาหรือไม่อยู่ที่เราผู้นำประชุมจะแสดงเหตุผล
เขาเลือกที่จะทำอะไรง่ายๆ ที่ทำแล้วไม่พลาด หากเราคิดสร้างสรรค์จึงต้องมีเหตุผลที่จูงใจเพื่อนๆ
บางทีเล่นการเมืองก่อนประชุมเพื่อปราบพยศ ก็ควรทำครับ
สวัสดีครับท่านรองฯ
ชวนมาอ่านเรื่องของ"ไมยราบ" ครับ
อาจจะลดละความก้าวร้าวลงบ้าง
รอยยิ้มเป็นประตูสู่ความสัมพันธ์กับผู้อื่น เราเป็นคนไทยด้วย ยิ้มให้กันทุกวันนะคะ
บ้านเมืองมีเรื่องเครียดๆ ชวนท่านรอง ไปให้กำลังใจลูกศิษย์ของครูใจดี ดีกว่า ใบเฟิร์นค่ะท่านรอง
ด้วยความเคารพค่ะ
ฟังแล้วปวดใจแทนครับ เคยเจอเหมือนกันครับ ได้แต่หลีกให้ไกล
ทำของเราให้ดีขึ้นเรื่อยๆ
มนุษย์ก้าวร้าวหลายคน (99%) ไม่ค่อยเก่งจริงครับ
ที่สุดก็ไม่มีใครอยากอยู่ไกล้
โดดเดี่ยวในที่สุด
จริงๆแล้วเป็นมนุษย์ที่น่าสงสาร สงสารเขาเถอะครับ คงเป็นวิธีการเดี่ยวเท่าที่คิดได้ว่าจะให้คนอื่นยอมรับตัวตนของตัวเอง
ด้วยอาการขาดความคิดสร้างสรรค์นี่แหละ ที่ทำให้เขาก้าวจนสดุดขาตัวเองในที่สุด
ช่วยกันหยุดความรุนแรง ใครสร้างความเสียหายแก่ชาติจงพินาศ
สวัสดีครับ
* ก็จะเจอทุกที่ค่ะ ไม่มีสูญพันธ์
(ครับ ผมมาเจอกับตัวเองก็หนักเหมือนกันครับ)
* มอบหมายงานให้ไปรับผิดชอบสักเรื่อง
เดี๋ยวก็หาย
(ครับ ให้ทำงานจะไม่ค่อยกล้าครับ จริงอย่างที่ว่า)
ขอบคุณครับ
* talking stick เอาไม่อยู่ครับ
ขอบคุณมากครับที่เข้ามาให้กำลังใจ
* การเบรคก็ทำให้ดุเดือด ปล่อยให้พูดก็เอาแต่ใจ ไม่ให้เกียรติ
(ตรงเลยครับ ผมจัเบรกไป ก็จะยื่งรุนแรง จะปล่อยให้พูด ก็เอาแต่ใจ ไม่ให้เกียรติ มีแต่อารมณ์ครับ ไม่มีเหตุผลเอาเสยเลย)
* ต้องให้เขาเสนอทางออกตามแนวทางของเขา เพื่อนจะเอาหรือไม่อยู่ที่เราผู้นำประชุมจะแสดงเหตุผล
( พวกนี้ ชอบพูดมาก พูดยาว แล้วก็จะไม่ค่อยเปิดช่องว่างครับ)
* เขาเลือกที่จะทำอะไรง่ายๆ ที่ทำแล้วไม่พลาด หากเราคิดสร้างสรรค์จึงต้องมีเหตุผลที่จูงใจเพื่อนๆ
(เป็นอย่างนั้นจริงๆครับ)
* บางทีเล่นการเมืองก่อนประชุมเพื่อปราบพยศ ก็ควรทำครับ
(คราวต่อไปคงต้องเตรียมตัวครับ)
ขอบคุณครับ
เวทีครอบครัวครึ่งวัน เป็นอย่างไรครับ
รอยยิ้มเป็นประตูสู่ความสัมพันธ์กับผู้อื่น
(คราวนี้ "สติ" มาไม่ทันครับ ผมก็เผลอหลุดไปบ้างเหมือนกัน ไม่คิดว่าจะมีมนุษย์พันธุ์ก้าวร้าว)
ขอบคุณครับ
* ฟังแล้วปวดใจแทนครับ เคยเจอเหมือนกันครับ ได้แต่หลีกให้ไกล ทำของเราให้ดีขึ้นเรื่อยๆ
(ครับ เจอแล้วก็ทั้งปวดใจและปวดหัวครับ ต้องรีบกลับมาทำขอวงเราให้ดีขึ้นเรื่อยๆครับ)
* มนุษย์ก้าวร้าวหลายคน (99%) ไม่ค่อยเก่งจริงครับ
(ไม่เก่งจริงอย่างที่ อาจารย์ ว่าไว้จริงๆครับ)
* ที่สุดก็ไม่มีใครอยากอยู่ไกล้ โดดเดี่ยวในที่สุด
จริงๆแล้วเป็นมนุษย์ที่น่าสงสาร สงสารเขาเถอะครับ คงเป็นวิธีการเดี่ยวเท่าที่คิดได้ว่าจะให้คนอื่นยอมรับตัวตนของตัวเอง
(ก็คิดจะสงสารครับ แต่มันเริ่มหมั่นไส้และเหม็นขี้หน้าครับ)
* ด้วยอาการขาดความคิดสร้างสรรค์นี่แหละ ที่ทำให้เขาก้าวจนสดุดขาตัวเองในที่สุด
(ครับ ตอนนี้ก็เริ่มสะดุดแล้วครับ)
ขอบคุณครับ
ดูโทรทัศน์ มีการพูดถึงเรื่องการไม่ใช้ความรุนแรง ฝ่ายชุมนุมก็บอก อหิงสา สันติวิธี เป็นสัญญาณที่ดีครับ