เขาทั้งหลายมากันอย่างมากมาย เขามาหาเป้าหมายอะไรกันหนอ

    HA เป็นกระบวนการเรียนรู้ของชุมชนบริการสุขภาพ  ซึ่งมี สรพ.เป็นฟันเฟืองเล็กๆที่ช่วยขับเคลื่อนความยั่งยืนของกระบวนการ HA อยู่ที่ความเข้าใจและความร่วมมือร่วมใจของทุกภาคส่วนในระบบสุขภาพ  ในการที่จะทำให้กระบวนการนี้  เป็นเรื่องของการเรียนรู้ร่วมกันมากกว่าการใช้อำนาจ 

        น้อมนำ ปรัชญาของเศรษกิจพอเพียงมาเป็นหลักในการทำงาน  อยู่บนทางสายกลางด้วยความพอประมาณ  มีเหตุผล  มีภูมิคุ้มกันในตัวที่ดี  บนฐานของความรู้และคุณธรรม  คำนึงถึงเป้าหมายและความยั่งยืนเป็นระยะยาวมากกว่าความสำเร็จระยะสั้น  ใช้งานพัฒนาคน  และคนพัฒนางานควบคู่กันไป  จากปัจเจก(Indivedual) สู่กลุ่ม (Network) ร่วมกันสร้างผลงานไว้เป็นสินทรัพย์ของชาติของแผ่นดิน  เพื่อให้คนรุ่นต่อไปได้ใช้ประโยชน์เป็นความร่วมมือของพวกเราทุกคน  ทุกหน่วยงาน  ทุกภาคีหุ้นส่วน  เพื่อระบบสุขภาพที่ยั่งยืน  และประโยชน์สุขของสมาชิกในสังคม (จาก: เหลียวหลังแลหน้า  มองอนาคตร่วมกัน  สรพ  หน้า 36)

        ซึ่งในปีนี้  สรพ.ได้กำหนดให้ "การพัฒนาที่ยืดหยุ่นและยั่งยืน"  เป็น Theme ของการประชุมวิชาการประจำปี  HA National Forum ครั้งที่ 11  ในระหว่างวันที่  9-12 มีนาคม 2553  ณ ศูนย์ประชุมอิมแพค  เมืองทองธานี 

        ฉันได้มีโอกาสเข้าร่วมประชุมวิชาการดังกล่าวตั้งแต่ปี 2545 เป็นต้นมาทุกปี  แต่ในการประชุมแต่ละปี  สิ่งที่ฉันสังเกตเห็นและจับต้องได้  คือ  มีผู้เข้าร่วมประชุมเพิ่มขึ้นทุกปี  ซึ่งในปีนี้ที่ฉันพอทราบข่าวว่ามีผู้เข้าร่วมประชุม 6,000 พันกว่าคน   ซึ่งนับว่าไม่น้อยเลยทีเดียว  ฉันได้ตั้งคำถามในใจตัวเองเสมอว่า  ผู้คนจำนวนมากนี้เขามาเพื่อเป้าหมายอะไรกันแน่  ทั้งๆที่การประชุมก็ต้องเสียค่าลงทะเบียน  การเข้าห้องประชุมย่อยในแต่ละห้องบางครั้งก็ต้องแย่งกันเข้าไปฟัง  ดังจะเห็นได้จากมีการวางกระเป๋าจับจองที่นั่งกันก่อน  จนต้องมีการประกาศว่า  ไม่ให้นำกระเป๋าไปจองไว้  เพื่อเปิดโอกาสให้ทุกคนได้เข้าไปฟังและแลกเปลี่ยนเรียนรู้กันภายในห้องประชุม  บางปีมีการตรวจกันอย่างละเอียดสำหรับผู้ที่จะเข้าไปฟังในห้องประชุมได้  จะต้องเป็นผู้ลงทะเบียนแล้วเท่านั้น (เพราะมีบางคนที่ไม่ได้ลงทะเบียนแล้วเข้าไปแย่งที่นั่งกับผู้ที่ลงทะเบียน) 

พี่ๆและเพื่อนร่วมงานของฉันที่เข้าร่วมประชุม

        ฉันได้ลองถามตัวเองและเพื่อนร่วมงานที่เข้าประชุมในครั้งนี้ว่า  พวกเรามาทำไม  มาเพื่อต้องการเป้าหมายอะไรกันแน่  เพื่อต้องการเข้าประชุมเฉยๆหรือ  หรือว่าอยากรู้ว่าแต่ละปี สรพ.เค้าต้องการอะไรแล้วเราก็ทำตามอย่างที่เขาต้องการอย่างนั้นหรือ  ทำไมถึงมา  มาเพราะต้องการมาเอง  หรือว่าถูกบังคับให้มา  มีความคาดหวังก่อนมาอย่างไร  เมื่อมาแล้วได้อะไรกลับไปได้ตามความคาดหวังไว้หรือไม่  และอีกหลายคำถามในหัวของฉัน...แล้วคุณล่ะ?  ที่ได้มีโอกาสมาในครั้งนี้  คุณมาทำไม  และต้องการอะไรกันแน่ ...  แล้วคอยพบกับคำตอบในวันสุดท้ายของการประชุมนะคะ

        วันนี้ตอนเช้าฉันเลือกเข้าห้อง Grand Diamond : เข้าฟังหัวข้องเรื่อง "หนทางสู่การเปลี่ยนแปลงที่ยั่งยืนในระบบสุขภาพ"  ซึ่งบรรยายโดย ศ.นพ.จรัส สุวรรณเวลา  อาจารย์ได้กล่าวถึงตั้งแต่การดำเนินชีวิตของคนเรา  ความต้องการตั้งแต่เกิด  เจ็บ  ป่วย  และตาย  คนเราล้วนต้องการความคงทนและยั่งยืน  ไม่อยากแก่  ไม่อยากป่วย  จนเกิดธุรกิจสุขภาพขึ้นมาอย่างมากมาย  การโฆษณาชวนเชื่อต่างๆก็มีมาก  ระบบสุขภาพของเราทำอย่างไรจะให้เกิดความยั่งยืนได้  จึงได้น้อมนำเอาปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงและหลักธรรม  มาเป็นหลักคิด  เพื่อให้เกิดความยั่งยืนในระบบสุขภาพอย่างแท้จริง

        หลังเบรคเช้า ฉันเลือกเข้าฟังในห้อง Sapphire 5 : Sustainable Health ในหัวข้อ เวทีเติมพลังให้สังคม ตอน "เยียวยาด้วยหัวใจทั้งยามมีชีวิตอยู่และในวาระสุดท้าย"  โดยพระอาจารย์ปพนพัชร์ จิรธัมโม (อโรคยาศาล วัดคำประมง),  ดร.ประมวล เพ็งจันทร์,  คุณณัฐริกา  ธรรมปรีดานันท์,  คุณนิรมล  เมธีสุวกุล  จะเห็นว่าห้องนี้คนเข้าฟังจนล้นห้อง  ส่วนนอกห้องก็ดูทีวีวงจรปิด  สำหรับฉันที่เลือกเข้าห้องนี้  เพราะฉันต้องการมาหาคำตอบว่าวิธีการเยียวยาด้วยหัวใจยามมีชีวิตอยู่ให้กับตนเอง ก่อนที่นำไปใช้กับคนอื่น  แล้วฉันก็ได้พบคำตอบ  สำหรับวันนี้ให้ชมภาพก่อนนะคะ  จะเล่าภายหลัง

         การรับประทานอาหารกลางวัน  ก็นเป็นไปด้วยความเร่งรีบ แบบเหนื่อยๆ  เข้าแถวรอก่อนเข้าห้อง  ต้องเบียดเสียดกัน  เนื้อแนบเนื้อกันเลยทีเดียว  แต่ฉันก็ไม่ได้รู้สึกขุ่นเคืองใดๆ  ด้วยเข้าใจว่าการจัดบริการให้กับคน 6,000 กว่าคน ในเวลาพร้อมๆกันมันจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง  และคล้ายๆกันกับบรรยากาศของการรับประทานอาหารว่าง 

       ส่วนภาคบ่าย  ฉันเลือกเข้าฟัง Session : SHA Sharing ที่ห้อง Sapphire 8  เติม  Spiritual  ใน  Standard  เป็นเรื่องเล่าจาก 

               1. รพ.กะพ้อ : ครั้งหนึ่งกับรถ Refer โดย พยาบาลน้องเล็กที่น่ารัก  คุณสุทธิดา  รอดทองอยู่  ต้องบอกว่า  ที่เธอรอดมาได้เป็นเพราะว่า  นามสกุลของเธอหรือเปล่า 

              2. รพ.ละงู : เติมฝัน  ปันรัก  ถักทอสายใย  เป็นกำลังใจแด่เธอ โดย  พยาบาลเช่นกัน  คุณเบญจวรรณ  ใจเย็น 

              3. รพ.พิจิตร : กูฟ้องแน่  โดย พยาบาลหัวหน้าหอผู้ป่วยหนัก (ICU) คุณสุกานดา  เมฆทรงกลด  ซึ่งวันนี้ฉันแอบปลื้มที่ได้เจอพี่สุตัวเป็นๆแล้ว 

              4. รพ.มหาราชนครราชสีมา : Echo สัญจรเพื่อหัวใจเด็กจังหวัดนครราชสีมา  โดย ผศ.นพ.ทศพร  ศิริโสภิตกุล 

 

  ส่วนหลังเบรคภาคบ่ายต่ออีก 3 เรื่อง 

ประติหาน : โดย นพ.ปริญญา  นพเก้า  รพ.ปทุมราชวงศา

 

ชีวิตใหม่ของชายชราที่ขาหัก โดย คุณวิภา  วณิชกิจ จาก สถาบันจิตเวชสมเด็จเจ้าพระยา

 

 เส้นสุดท้าย : โดย ทพญ.วรางค์  ศิริขจร  รพ.สีชมพู

 

     ชมภาพไปก่อนนะคะ  เดี๋ยวจะกลับมาเล่าให้ฟังเกี่ยวกับรายละเอียดค่ะ 

...น้ำชา...