สวัสดีครับเพื่อน ๆ ยามเช้าที่ตื่นขึ้นมาก่อนรุ่งสางวันนี้มีเสียงนกนานาชนิดร้องส่งเสียงก้องไพรฟังดูแจ่มใสเสียจริงแต่มองไม่เห็นตัวนะครับเพราะนกมีวิถีของนกจับอยู่บนต้นไม้พันธุ์อะไรไม่รู้ บางคนบอกว่าพันธุ์ดูใบคะอาจารย์ คือไม่มีดอกได้เห็นแต่ใบไงละช่วงนี้...อิ อิ อิ
การคุยกันมันได้มุมคิดหลายอย่างเหมือนกันนะครับอย่างทั้ง 2 วันที่ผ่านมายูมิอยู่ในวงคุยกันเรื่องประวัติศาสตร์...อาจารย์ขอเชิญไปนั่งที่รับแขกตรงโชฟาด้านหน้ากับวิทยากรผู้อาวุโส...
ขณะยูมินั่งด้านหลังที่ประชุมมีครูมากันล้นห้องแน่นถนัดด้วยสนใจในสายประวัติศาสตร์ นั้นละเปิดโอกาสให้ยูมิได้พบคุยกับนายกสมาคมประวัติศาสตร์คือ รศ. วุฒิชัย มูลศิลป์ อยู่ในวัย ประมาณ 68 ปีและรศ. พรเพ็ญ ฮั้นตระกูลอยู่ในวัย 60 กว่าปี
จากมุมมองของนักประวัติศาสตร์ทำให้ยูมิสงสัยและถามตรงตอบชัดในหลายเรื่อง... อ. พรเพ็ญเล่าให้ฟังเรื่องที่ อ. สนใจแล้วหาหลักฐานค้นหาความจริงนั้นเป็นเส้นทางนักศึกษาสายประวัติศาสตร์
การถามเรื่องใกล้ตัวจากเพื่อนที่บอกให้อาจารย์ทั้ง 2 ได้รู้ทางมาของยูมิเลยได้คุยภาษาถิ่นอีสานกับนายกสมาคมประวัติศาสตร์เพราะท่านเป็นชาวเมืองอุบลราชธานี...
ได้เว้านัวหัวม่วนกัน...แซบในอารมณ์แท้เด๋...เพิ่นว่า...ควมฮู้กับควมเฮ็ดต้องรวมเป็นอันเดียวกัน...คนที่ฮู้แล้วบ่เฮ็ดนี่บ่มีหยั่งดอก...ฮู้ต้องเฮ็ดเป็นนำจึงดี...อิ อิ อิ
ใครแปลได้บ้าง..?
....เขาว่ากันว่า...รู้มากยากนาน...เจ้าค่ะ..พอจะไปกันได้ไหมคะ ท่าน..umi..สวัสดี..ยายธีค่ะ
อรุณสวัสดิ์ค่ะท่านอาจารยห์หล่อใหญ่
อะไรเฮ็ดๆ เห็ดๆ แล้วเริ่มหิวเลยค่ะ ไม่รู้เรื่องเห็ด
กินเห็ดเป็นอย่างเดียวค่ะ อ้ะ งั้นต้องไปเรียนรู้เรื่องเห็ด
ได้เว้านัวหัวม่วนกัน...แซบใน อารมณ์แท้เด๋...เพิ่นว่า...ควมฮู้กับควมเฮ็ดต้องรวมเป็นอันเดียวกัน...คนที่ ฮู้แล้วบ่เฮ็ดนี่บ่มีหยั่งดอก...ฮู้ต้องเฮ็ดเป็นนำจึงดี...อิ อิ อิ
ได๋เว้านัวหัวม่วนกัน = ได้มีโอกาสพูดจาสนุกสนานกัน
แซบใน อารมณ์แ้ท้แด๋ = อร่อย(แซบ) ....อิ่มเอิบในอารมณ์จริง ๆ
เพิ่นว่า = เขาว่า
ควมฮู้กับควมเฮ็ดต้องโฮมเป็นอันเดียวกัน = ความรู้กับการปฏิบัติต้องมาควบคู่กันเป็นหนึ่งเดียวกัน
คนที่ฮู้แล้วบ่เฮ็ดบ่มีหยั่งดอก = คนที่รู้แล้วไม่สามารถปฏิบัติได้นั้น ถือว่าไม่ใช่คนที่รู้จริง
ฮู้แล่วต้องเฮ็ดเป็นนำจั่งดี = รู้แล้วตนเองต้องสามารถปฏิบัติได้ จึงจะถือว่าเป็นนักปราชญ์
=.........."ได้มีโอกาสพูดจาสนุกสนานกัน มันช่างอิ่มเอิบในหัวใจแท้ ๆ ...เฃาว่า...ความรู้กับการปฏิบัติมันตัองมาควบคู่เป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน คนที่รู้แล้วไม่สามารถปฏิบัติได้นั้น ถือว่าไม่รู้จริง ...รู้แล้วตนเองสามารถปฏิบัติได้ จึงจะถือว่าผู้นั้นเป็น.............นักปราชญ์"
สวัสดีคะอาจารย์ยูมิ
แปลให้อาจารย์แล้ว Net หลุด
สรุปว่า ความรู้ คนที่รู้แล้วไม่นำมาปฏิบัติ ไม่กระทำไปด้วยก็ไม่เกิดประโยชน์อันใด รู้แล้วลงมือด้วยจะทำให้ได้ผลดีคะ จึงจะถือว่าเป็นผู้รู้ที่แท้จริง
มีความสุขในการพุดคุยกันนะคะ
สวัสดีครับ คุณยายธี
มาทีไรเห็นแต่ข้างหลังไว ๆ นะนี่...อิ อิ อิ
น่าคิดพิจารณาในคำกล่าวนั้นนะครับผม
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ คุณpoo
ดีครับเป็นอาหารชนิดหนึ่งประเภทพืชผักนะครับที่ว่า...เห็ดนะ...อิ อิ อิ
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ คุณนิภารัตน์ วงษ์วิชา
วาว ๆ ได้มาเจอนักแปลภาษาท้องถิ่นอีสานเข้าแล้วนะนี่...อิ อิ อิ
ขอบคุณครับผม
สวัสดีครับ คุณประกาย~natachoei ที่~natadee
สาวเมืองอุบลคนโก้ยังบ่โผ่มาแปล ได้สาวเมืองขอนแก่นเข้ามาแปลแล้วนะนี่...อิ อิ อิ
มีควมสุขหลาย ๆ เด้...ฮึดฮอด ๆ ...อิ อิ อิ