วันนี้ช่วงใกล้เที่ยงงานลดน้อยลงหน่อย  เราก็คุยกันและออกความเห็นกันเรื่องทำไมคนไทยจึงไม่ค่อยยอมรับผลงานของคนไทยด้วยกัน  (จำไม่ได้ว่าใครเป็นคนเริ่มเปิดประเด็นกันเป็นคนแรก) แต่คุณนุชรัตน์เล่าว่า เวลาไปประชุมก็เคยเห็นบริษัทที่ขายเกี่ยวกับเครื่องมือทางการแพทย์ซึ่งผลิตโดยฝีมือคนไทย แต่ทำไมส่วนใหญ่ห้อง Lab ถึงไม่ค่อยใช้กัน อย่างเช่นพวก Water bath, Mixer อันที่จริงรัฐบาลน่าจะสนับสนุนให้ใช้ผลิตภัณฑ์ของไทยก่อน ถ้าไม่มีแล้วอาจจะพิจารณาจากของต่างประเทศ อันนี้ผู้เขียนก็ไม่แน่ใจ แต่ก็ได้เล่าให้ฟังว่าตอนไปประชุมที่เชียงใหม่ ก็มีอาจารย์ซึ่งทำวิจัยแบบ R2R ที่ผลิตน้ำยาขึ้น เล่าให้ฟังเหมือนกันว่า พอบอกว่าเป็นฝีมือของคนไทยส่วนใหญ่ก็จะไม่ค่อยยอมรับ จนต้องส่งไปปั๊มตราเมืองนอกกันเลยทีเดียว ผู้เขียนก็สงสัยเหมือนกันทำไมเขาถึงไม่ให้โอกาสกันบ้างน๊ะ  หรือเราอาจจะอ่อนเรื่องการตลาดรึเปล่า ?  พี่ปนัดดาบอกว่าถ้าคนไทยผลิตและมีเครื่องหมายสัญลักษณ์ มอก. และทำให้เป็นมาตรฐานก็คงจะเป็นที่ยอมรับ ผู้เขียนก็ได้แต่นึกสงสัยว่าถึงแม้จะเป็นเช่นนั้นแล้วเอาเข้าจริงเราจะเลือกซื้อรึเปล่าน๊ะ ?

ไม่ต้องอื่นไกลแม้แต่เราซื้อของเครื่องใช้ไฟฟ้าสักอย่าง ส่วนใหญ่คำถามแรกก็คือยี่ห้ออะไรนั่นแหละ ? ถ้าเป็นยี่ห้อชั้นนำก็จะไม่มีคำถามที่ 2 ตามมา แต่ถ้าเป็นยี่ห้อที่ไม่ค่อยจะดังมาก ก็จะมีคำถามและ Comment ตามมาอีกเป็นกระบุงเชียว เพราะส่วนใหญ่การเลือกซื้อของสักอย่างผู้เขียนไม่ค่อยได้ยึดติดกับยี่ห้อมากมายนัก เน้นที่การบริการหลังการขาย ศูนย์ซ่อมต่าง ๆ การรับประกัน (ซึ่งส่วนใหญ่ก็พอ  ๆ กัน) เป็นต้

ซึ่งจากการพูดคุยกันในประเด็นนี้ ก็ทำให้ผู้เขียนนึกไปถึง การถ่ายทอดพิธีถวายพระพรชัยสิริราชสมบัติ 60 ปี ณ พระที่นั่งอนันตสมาคม เมื่อวานนี้หลังจากนายกทักษิณกล่าวชื่นชมและยกย่องถึงพระราชกรณียกิจอันมากมายของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว หลังจากนั้นท่านก็ทรงมีพระราชดำรัสว่า"อยากบอกว่าการทำงานเพื่อประเทศชาตินั้นไม่ใช่หน้าที่ของผู้หนึ่งผู้ใดโดยเฉพาะ แต่เป็นหน้าที่ของทุกคนที่ต้องขวนขวายทำหน้าที่ของตนให้ดีที่สุด เพื่อธำรงรักษาพัฒนาบ้านเมืองอยากบอกว่าการทำงานเพื่อประเทศชาตินั้นไม่ใช่หน้าที่ของผู้หนึ่งผู้ใดโดยเฉพาะ แต่เป็นหน้าที่ของทุกคนที่ต้องขวนขวายทำหน้าที่ของตนให้ดีที่สุด เพื่อธำรงรักษาพัฒนาบ้านเมืองขอขอบใจทุกๆ คนที่ให้ความร่วมมือสนับสนุนในภารกิจทั้งปวงด้วยดีตลอดมา " ซึ่งผู้เขียนได้ฟังแล้วรู้สึกจับใจเป็นอย่างยิ่ง…….