เมื่อวานเป็นวันที่ต้องตัดสินใจบังคับตัวเองไปบ้านหลังที่สองของผมให้ได้ตามเจตนารมณ์ที่ตั้งใจและรับปากไว้เพราะหาเวลายากมากครับช่วงนี้ (งานรุมเร้าสารพันครับ...ก็เจ้าวิทยานิพนธ์นี่แหละครับ ฮือๆๆ) ไปถึงเห็นความเปลี่ยนแปลงมากมายครับกับบ้านหลังนี้ ได้รับเกียรติให้นอนชั้นบน ชอบมากครับกับทิวทัศน์ที่มองออกไปเห็นทัศนียภาพสวยงามมากมาย บ้านบาโงยซิแน อ.ยะหา จ.ยะลา หลายคนมองเป็นพื้นที่สีแดงพื้นที่เสี่ยงแต่สำหรับผมที่นี่คือบ้านหลังที่สองมีแต่ความรัก ความอบอุ่น กรุ่นกลิ่นไอของความรักความเมตตาที่คนในหมู่บ้านมอบให้ทำเอาผมสุขใจทุกครั้งครับ เลยบันทึกเก็บไว้ในความทรงจำกับครั้งหนึ่ง (นานมากแล้วครับที่ไม่ได้ไปเยี่ยมเยียน) ที่ได้กลับบ้านหลังที่สอง...อัลฮัมดุลิลละฮฺ)

        เสียดายที่ไม่มีเวลาได้เข้าไป ร.ร.สุขสวัสดิ์วิทยา เพราะเวลากระชั้นชิด…แต่ก็ได้พูดคุยกับผู้ปกครองที่ผมไปพักที่บ้าน นึกแล้วอยากกลับไปช่วยอะไรหลายๆอย่างที่นี่มากครับ ความคาดหวังของผู้ปกครองคงมีมากถึงบอกเล่าเรื่องราวหลายเรื่อง…ผมได้แต่นึกในใจมีโอกาสคงได้ช่วยเหลืออะไรมากกว่านี้ อินชาอัลลอฮฺ (หากพระเจ้าทรงประสงค์)