พี่เป็น อส. เฝ้ารอรัก น้องจึงไม่อยากสนใจ..

 ...

 หลายวันก่อนได้มีโอกาสไปร่วมงานวันสถาปนา อาสาสมัครรักษาดินแดน (อส. )

 ....หลายท่านที่ไม่อยู่ในเขตชายแดน หรือเขตพื้นที่สีแดงในสมัยก่อนอาจไม่รู้จัก..ขออธิบายเล็กน้อย..

 ..พี่เป็น อส. เฝ้ารอรัก...น้องจึงไม่อยากสนใจ....เงินเดือนก็น้อย..ไม่ปลอดภัย ..ฯลฯ

 ถ้าพูดถึงเพลงนี้หลายคนคงจำได้บ้าง..

   

อส....คือชาวบ้านที่สมัครเข้ามาเพื่อต่อสู้กับผู้ก่อการร้ายในสมัยก่อน ปัจจุบันบ้านเมืองสงบลงก็เปลี่ยนบทบาทหน้าที่ไปเป็น อส. กู้ภัยบ้างอส.ท่องเที่ยว..บ้าง...แต่ที่ชัดเจนมากก็คือ ผู้ที่ดูแลความสงบเรียบร้อยบริเวณศาลากลางและที่ว่าการอำเภอนั่นเอง..

 อส.ไม่ใช่ราชการ จึงได้รายได้เป็นค่าตอบแทน ไม่ใช่เงินเดือน มีเบี้ยเลี้ยงบ้างเล็กน้อย อาศัยว่าเมื่อไม่อยู่เวรก็ทำไร่ไถนาหารายได้เสริมได้..

 ........งานภาคเช้าได้ยินว่าผู้ว่าราชการจังหวัดไปเป็นประธานในพิธี... ส่วนผมไปช่วงงานเลี้ยงตอนเย็น ^^ โดยมีเด็ก ๆ ติดไปด้วย

  

 “จำหนูได้ไหมคะ..หนูแตงไทยที่เคยพาคุณ ๆ ออกกำลังกายไงคะ..”

 “วันนี้หนูมีดอกไม้มาฝากค่ะ..รับกี่ดอกดีคะ”

  

 “ว้า..พี่แตงเอาดอกไม้ไปแจกหมด แจกันเลยอดสวยเลย.."

"..ไม่เป็นไร..เดี๋ยวโน้ตแต่งให้ใหม่…เริ่มจาก..นี่ผักหอมเป(ชีฝรั่ง..) 

 

 ตามด้วยสะระแหน่..

 

 แล้วก็ต้นหอม....

 

 เป็นไงบ้างครับฝีมือผม...สวยไหมครับ...บอกให้นะครับว่าผมนะ..ลูกทหารนะครับ.."

  

 เด็ก ๆ อิ่มแล้ว..ไปเดินเล่น วิ่งเล่นไป..ผู้ใหญ่จะร้องเพลงกัน...ดูหางเครื่องซะก่อน..ว้าว...

 ฮึ..เด็กก็มีหัวใจนะเออ...แจกเงินแต่หางเครื่อง..ทีลูกขอมีแต่ไม่มี ๆ ....

 

 ลุยเลยดีกว่าพวกเรา..ขอเต้นบ้างเผื่อได้ตังค์..อิอิ

 

 “...ประกาศนะคะ..เด็กบังคับให้ป้าเต๋าพาขึ้นเวที..แล้วต้องให้ได้ตังค์ทุกคนด้วย....ผู้ใหญ่ใจดีทุกท่านช่วยสนับสนุนเด็ก ๆ ด้วยนะคะ..”

 ได้แล้ว ๆ คนละ 20 บาท แล้ว อิอิ..เต้นมั่ว ๆ ก็ได้ตังค์...

 

 ขอเด็กร้องเองบ้าง..เผื่อได้อีกสักร้อยสองร้อย..555

 พี่ร้องบ้าง....แบ่งกันร้อง..แบ่งกันเอาตังค์นะ ๆ

 เอ....ทำไมร้องเพลงนี้แล้วไม่มีคนแจกตังค์เหมือนเดิม...หรือว่าตังค์หมดกันแล้ว...อ้าว ๆ นั่นผู้ใหญ่กลับกันหมดแล้ว 555 สู้เด็กไม่ได้ เด็กยึดเวทีเฉยเลย..แล้วใครจะเก็บของละทีนี้...เอ้า เด็ก ๆ ทุกคน สลายตัว...แฮ่...