พุทธมนต์.......มนต์ที่ต้องสวด
หลังจากที่ได้ผัดวันประกันพรุ่งจะเขียนเรื่องเล่ามาหลายหน จนกระทั่ง น้องเขี้ยวหน้าตาเฉย ได้รวมทีมดาราหน้า Weblogมาเสวนาการเรียนรู้อย่างมีพลังผ่าน Weblog ในเวทีตลาดนัดความรู้กรมอนามัย ที่จังหวัดเชียงใหม่ เมื่อวันที่ 2 – 3 กุมภาพันธ์ 2553 เห็นบูธของ Gotoknow คึกคักมากที่สุด........น่าลองทำดู ถ้าไม่ทำ การเรียนรู้ที่แท้จริงก็จะไม่มีวันเกิดขึ้น ใช่ไหมค๊ะ
วันนี้ก็ขอเปิดตัวทายาทหน้าตาเฉยคนใหม่ด้วยฤกษ์บุญจากหนังสือสวดมนต์ของ เพื่อนร่วมทาง ที่ได้มอบให้ในคราวประชุม KM ครบวงจรที่คำแสดรีสอร์ท จ.กาญจนบุรี ระหว่างวันที่ 7 – 8 มกราคม 2553
พี่วไลกับสายน้ำที่เยือกเย็นและ นำเสนอแผน KM ครบวงจรเรื่องการบูรณาการเพื่อครอบคร้วผาสุก ต.แม่เหียะ จ.เชียงใหม่
เห็นรูปหนังสือสวดมน์เล่มนี้ไหมคะ
เพื่อนร่วมทาง (ทพญ.นนทลี วีรชัย) ได้มอบให้คนละเล่มในวันประชุมพร้อมกับพี่วไล เชตะวัน ผู้เชี่ยวชาญการเลี้ยงลูกด้วยนมแม่ จากศูนย์อนามัยที่ 10 เชียงใหม่
เราทั้งสองเป็นคนห่างวัดมาก........ไหน ๆ ได้หนังสือสวดมนต์เล่มสวยงามสะอาดตามาแล้วก็น่าจะพากันไปสวดมนต์ที่วัดใกล้บ้านกันดูสักวัน.......... ว่าแล้ววันกลับเราก็พกหนังสือเล่มนี้ติดตัวไปด้วยเพื่อจะได้อ่านฆ่าเวลาในรถและสนามบิน
ขากลับเชียงใหม่รถแท็กซี่พาไปสนามบินสุวรรณภูมิผิดทาง คือไปขึ้นทางด่วนสุขสวัสดิ์ – บางพลี และถ้าจะย้อนกลับต้องเสียเวลาและกลัวไม่ทันเครื่องบินเที่ยว 18.45 น. จึงขอให้โชเฟอร์ทำเวลาให้ทัน ในขณะที่รถวิ่งด้วยความเร็วสูงประมาณ 140 ก.ม.ต่อชั่วโมง ก็ได้เปลี่ยนช่องทางจราจรจากเลนด้านขวามือสุดไปยังเลนด้านซ้ายมือ เพื่อเตรียมจะแซงหน้ารถพ่วงสิบล้อที่วิ่งอยู่ข้างหน้าเลนซ้ายมือ แต่แล้ว จู่ ๆ รถบรรทุกพ่วงคันดังกล่าวก็เสียหลักตีกลับเป็นรูปตัวยูขวางลำอยู่กลางถนนอย่าง กระทันหัน ทุกคนในรถต่างตกใจสุดขีดหวีดร้องกันระงม เพราะคิดว่างานนี้ชีวิตคงไม่รอดแน่ๆ .........
แม่โข้นั่งอยู่ด้านหน้าได้หันไปดูรถด้านข้างๆ ที่วิ่งมาคู่ขนานกันด้วยความเร็วสูงได้ชนโครมกับรถบรรทุกพ่วงหลายคัน มีเศษชิ้นส่วนรถแตกกระจายลอยเกลื่อนเต็มถนน ส่วนรถคันที่แม่โข้พร้อมพี่วไล และน้องน้ำผึ้งจากศูนย์ทันตสาธารณสุขระหว่างประเทศนั่งมาสามารถวิ่งผ่านพ้นช่องว่างระหว่างท้ายรถพ่วงและกำแพงทางด่วนมาได้อย่างหวุดหวิดเป็นคันแรก
ภายหลังทราบว่ามีผู้ได้รับบาดเจ็บสาหัสกันหลายราย และเวลานั้นฝนก็ตกผิดฤดูกาลเป็นบางช่วง มีรถติดบนทางด่วนยาวเหยียด เราก็เลยพลาดเที่ยวบินไม่ทันเวลากลับบ้านกันจริง ๆ ด้วย
ลองนึกภาพดูว่าถ้ารถแท็กซี่ ไม่เปลี่ยนเลนเราคงจะบาดเจ็บหรือล้มตายคารถบรรทุกอย่างแน่นอน !
ถึงจะใจหายใจคว่ำและพลาดเที่ยวบินที่ทำให้เสียทั้งเวลาและเสียทั้งเงินเพิ่มแต่เราก็ดีใจที่มีชีวิตรอดมาได้ อย่างปลอดภัย......และที่สำคัญคือ ความรู้สึกถึงอาการรอดตายอย่างหวุดหวิด เป็นอย่างไร ก็เพิ่งได้ประจักษ์แจ้งในคราวนี้นี่เอง ............ เราคงต้องไปสวดมนต์กันจริง ๆ เสียแล้วล่ะ ! เพราะถ้าเราตายหรือพิการก็คงไม่มีโอกาสแน่นอน!
เรื่องนี้บางท่านอาจถือว่าเป็นเรื่องของโอกาสและความบังเอิญ แต่แม่โข้กับพี่วไลได้เชื่อในพลังของ พระพุทธมนต์ว่าเป็นของจริงที่สัมผัสได้ราวปาฏิหารย์ เพราะเราอยู่ท่ามกลางสิ่งที่เป็นมงคล......นับตั้งแต่พอขึ้นรถแท็กซี่ไปได้สักพัก โชเฟอร์ก็ได้เปิดบทสวดมนต์ ซึ่งเราถามว่าทำไมถึงเปิดบทสวดมนต์ในรถ........คำตอบที่ได้คืออะไรรู้ไหมค๊ะ .....วันนี้เป็นวันพระขึ้น 8 ค่ำ ภรรยาบอกให้สวดมนต์และถือศีล 8 ถ้าเชื่อภรรยาแล้วอะไร ๆ ก็จะดีเอง และที่เราอยู่รอดปลอดภัยครั้งนี้ก็เพราะพุทธมนต์คุ้มครองเราจริง ๆ !
เมื่อกลับถึงบ้านเราสองคนก็ได้ชวนกันไปสวดมนต์ทำวัตรเย็นที่ วัดหัวฝาย ต.ช้างคลาน วัดใกล้บ้าน ตอนแรกตั้งใจว่าจะสวดให้ครบ 7 วัน แต่เวลานี้ได้สวดต่อจนได้เดือนกว่าแล้ว เพราะเราได้เห็นซึ่งคุณค่าของพลังแห่งพุทธมนต์ ดังที่หลวงปู่มั่น ภูริทัตโต ปรมาจารย์แห่งพระกรรมฐานทางภาคอีสานได้กล่าวถึงอานิสงส์แห่งการสวดสาธยายพระพุทธมนต์ไว้ว่า.....
การสาธายาย มนต์หรือพุทธมนต์ จะเป็นผู้ใดสวดก็ตาม คือจะเป็นพระสงฆ์สวดตามกิจวัตรของพระสงฆ์เช้า - เย็น หรือชาวพุทธสวดเพื่อระลึกถึงพุทธคุณ ย่อมจะมีอานิสงส์ แตกต่างกัน ดังต่อไปนี้
ระลึกในใจ มีอานุภาพแผ่ไปได้หมื่นจักรวาล
สวดออกเสียงพอตนเองได้ยิน มีอานุภาพ แผ่ไป ได้แสนจักรวาล
สวดออกเสียงเต็มที่ มีอานุภาพแผ่ไปได้อนันตจักรวาล
แม้แต่สัตว์ที่เสวยกรรมอยู่ในภพที่สุดแห่งอเวจีมหานรกก็ยังได้รับความสุข
เมื่อแว่วเสียงแห่งพระพุทธมนต์ ผ่านเข้าถึงชั่วขณะหนึ่ง ครู่หนึ่ง ยังดีกว่าหาความสุขไม่ได้ตลอดกาลเป็นนิจ
ขอขอบพระคุณ ทพญ.นนทลี วีรชัย เพื่อนร่วมทาง......... แห่งลมหายใจอันประเสริฐและเป็นเหตุปัจจัยที่มาแห่งการเริ่มต้นในครั้งนี้
นิจ
ใจกับพี่ แม่โข้ด้วยที่ทำสำเร็จ
เย้ๆๆๆๆ
รออ่านบันทึกตอนไปจ้า
สวัสดีค่ะ แวะมาทักทาย และให้กำลังใจแม่โข้ค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักน่ะค่ะ