วันนี้(14  ก.พ.2553)นอกจากตรงกับวันตรุษจีนแล้วยังเป็นวันที่ผู้คนเรียกว่า

วันวาเลนไทน์..หรือวันแห่งความรัก..

ตามความจริงในวิถีแห่งชีวิตของเรานั้นต้องทำทุกๆวัน

ให้เป็นวันแห่งความรักให้ได้  เมื่อปีหนึ่งมีวันแห่งความรักเพียงวันเดียว

แล้วที่เหลือหละ

คงเป็นวันแห่งความเศร้าวันแห่งความทุกข์ไปก็เป็นได้

เพราะบางชีวิตได้กระทำบางสิ่งลงไปใน..วันแห่งความรัก..

เพราะรู้เท่าไม่ถึงการณ์

จงหาสาระแก่นสารใน..วันแห่งความรักเช่นนี้ให้จงได้..

ลองศึกษาเรียนรู้ความเป็นมาของมันสิแล้วเราจะเข้าใจเข้าถึงว่าสิ่งที่สังคมปัจจุบันประพฤติกันในวันเช่นนี้มันกลับกันคนละด้านเลยที่เดียว

แล้วเราจะนำมาประยุกต์ใช้ให้เกิดคุณและค่าในการก้าวไปข้างหน้าให้มากที่สุด

ไม่แน่บางคู่ชีวิตอาจเป็นดังอุทาหรณ์เรื่องที่ธรรมฐิตจะเล่าให้ฟังต่อไปนี้ก็เป็นได้

............................

...ชายหนุ่มไฟแรงมุมานะทำงานอย่างมุ่งมั่น เขามีความฝันจะสร้างครอบครัวที่สมบูรณ์กับแฟนสาว
เธอจะมารอการกลับมาหน้าประตูบ้านเขาทุกวัน เขาพบเธอยิ้มแย้มต้อนรับสนทนากันและเธอก็กลับไป
วันนี้เขากลับช้ากว่าปกติมาก แต่แปลกที่ยังเห็นเธอยืนรอเช่นทุกวัน

"โทษทีนะที่รัก วันนี้มีงานด่วนเลยกลับช้า"

เธอยังยิ้มให้เขา

 "คุณทำงานจนมีรถ มีบ้านอย่างที่ตั้งใจแล้ว ทำไมยังทำงานหนักอีก"

"ผมอยากมีบ้านที่มีบริเวณมากกว่านี้ รถที่ดูโอ่อ่ากว่านี้..เพื่อคุณนะจ้ะ"

...................................... เวลาผ่านไป 1 ปีหญิงสาวมาบ้างไม่มาบ้างแต่เขาไม่มีเวลามาใส่ใจกับเรื่องนี้
วันหนึ่งเธอเอ่ยถามเขา
"คุณมีเงินพอจะซื้อบ้านหลังใหญ่รึยัง"
"ขอเวลาอีกหน่อย ผมอยากซื้อแหวนวงใหม่มาเปลี่ยนให้คุณ"
เขาจุมพิตมือที่สวมแหวนทองวงเล็กเบาๆ

 "ฉันบอกหรือว่าอยากได้แหวนวงใหม่"
"ผมอยากให้สิ่งที่ดีที่สุดเสมอ..ที่รัก"

ต่อมา......

.................................... 3 เดือนแล้วที่เขาไม่เห็นเธอหน้าประตูบ้าน

วันนี้เขามีบ้านหลังใหญ่จึงตัดสินใจลางาน1วันเพื่อไปหาเธอ
เขาขับรถคันหรูผ่านเส้นทางที่ขรุขระอย่างยากลำบาก
"นี่คุณต้องเดินผ่านทางเส้นนี้มาหาผมทุกวันเหรอ.."
เมื่อมาถึงแม่ของเธอออกมาต้อนรับและมอบกล่องไม้ใบหนึ่งให้เขาและบอกทางไปสถานที่ที่เขาจะพบเธอได้
เนินเขาเล็กๆรายล้อมไปด้วยดอกไม้ แท่นหินสลักชื่อหญิงสาวตั้งอยู่กลางเนิน
มือสั่นเทาเปิดกล่องไม้อย่างช้าๆ
ข้างในอัดแน่นไปด้วยกระดาษแผ่นเล็กเขาเริ่มอ่านข้อความทีละใบ
"วันนี้คุณกลับมาช้า ฉันรอ2ชม.ไม่เป็นไร ฉันรักคุณ"
"วันนี้ฝนตกฉันยังรอแม้ไม่เจอคุณ แต่ฉันยังรักคุณ"
"ฉันเริ่มป่วยจนไปหาไม่ได้คุณคงไม่ทันสังเกต แต่ฉันยังรักคุณ"
"วันนี้คุณบอกจะเปลี่ยนแหวนวงใหม่..คุณคงลืมว่าฉันตอบแต่งงานกับคุณเพราะแหวนวงนี้ ฉันยังรักคุณ"
"ฉันป่วยมากจนไม่อาจไปพบคุณได้..ภาวนาให้คุณรู้สึกตัวสักทีว่าฉันแค่ต้องการคุณ เพราะฉันรักคุณ"


......ชายหนุ่มเรียนรู้แล้วว่าบางทีสิ่งที่เขาไขว่คว้ามาตลอดชีวิตอาจเทียบไม่ได้กับสิ่งเล็กน้อยที่เขาเคยได้รับจนเป็นเรื่องปกติของทุกวัน
รถคันหรูแล่นไกลออกไปมีเพียงกล่องแหวนเพชรราคาแพงหน้าหลุมศพที่ดูไม่เหลือค่าอะไรสำหรับเขาอีกต่อไป
ผมมีบ้านหลังใหญ่แต่คงกว้างไปสำหรับอยู่คนเดียว
ผมมีรถราคาแพงแต่ไม่รู้จะขับพาใครไปไหน
ผมมีเวลาอยู่กับงานครึ่งชีวิตแต่ไม่เคยมีเวลาที่จะได้อยู่กับคนที่ผมรัก
ตอนนี้ผมมีเงินมากมายแต่ไม่อาจซื้อเวลาเพียง1นาทีที่จะบอกรักเธอ
ผมมีทุกอย่างเพียบพร้อมแต่ขาดส่วนที่สำคัญที่สุดที่จะทำให้ครอบครัวสมบูรณ์

.............

ส่วนที่สำคัญที่ว่านั้นในคู่ชีวิตท่านขาดไปหรือยังหละ..

ธรรมะสวัสดีขอรับ..