ค่ายจิตอาสาที่โรงเรียนไทยรัฐวิทยา 63 ตำบลเดิด อำเภอเมือง จังหวัดยโสธร

  ผู้เขียนขอเขียนต่อจากบันทึกนี้นะครับ  หลังจากที่คุณหมอดาว ครูเทียนน้อย ครูมีนามา พี่หนานเกียรติก็ให้นักเรียนฝึกตั้งคำถามเพื่อจะไปหาข้อมูลในหมู่บ้าน  โดยให้นักเรียนตั้งคำถามถามวิทยากรประมาณ 9 คนก่อน

  เมื่อได้คำถามเหล่านั้นมา พี่หนานเกียรติก็เอาคำถามเหล่านั้นมาหลอมรวมและแยกประเภทคำถาม ผู้เขียนพบว่านักเรียนยังถามคำถามแต่ที่ต้องการข้อมูลธรรมดา ไม่ใช่คำถามที่ลึกและแสดงความคิดเห็น นอกจากนี้มีนักเรียนหลายคนที่ยังเขียนภาษาไทยได้ไม่ถูกต้อง ผู้เขียนเองอยากฝากท่าน ผอ.พรชัยและคณะคุณครูช่วยกันพัฒนานักเรียนเหล่านี้ด้วยครับ

  หลังจากได้คำถามแล้วพี่หนานเกียรติก็ให้นักเรียนทำแผนที่ความคิดเกี่ยวกับชุมชนของตนเอง ว่ามีอะไรบ้าง หลังจากนั้นก็ได้เวลาทำอาหารเย็นพอดี ผู้เขียนกระซิบทีมงานว่า ถ้านักเรียนไม่ได้เอาเตามาให้นักเรียนแก้ปัญหาของกลุ่มตนเอง ก็ได้ผลดังคาดไว้ นักเรียนใช้ก้อนหินทำสามเส้า

  ผู้เขียนคิดว่าเป็นการเรียนรู้ที่สนุกสนานและได้ฝึกจากประสบการณ์จริง(real life) นักเรียนเหล่ามีทักษะชีวิต(life skills)ที่สามารถช่วยเหลือตัวเองได้อย่างสบาย

  หน้าตาอาหารที่ออกมาก็คิดว่าน่าจะกินได้ ครูเทียนน้อยและทีมงานเฝ้าดูอยู่ไม่ได้ให้คาดสายตา (ผู้เขียนไม่ได้กินอาหารของนักเรียน เพราะจะเดินทางกลับ ขอสารภาพว่ากลัวท้องเสียกลางทาง ฮา)

 ภาพสุดท้าย เป็นทักษะการแก้ปัญหาของนักเรียนที่เห็นแล้วก็ฮาดี คงต่างจากพวกเราในสมัยก่อนที่ต้องเรียนวิชางานบ้าน การเย็บปักถักร้อย การปักชื่อและนามสกุลตัวเองที่เสื้อ การเย็บปะเสื้อกางเกงง่ายๆ

  ผู้เขียนเองรู้สึกดีใจและได้ไปร่วมกิจกรรมครั้งนี้ ถ้าการเรียนการสอนบ้านเราไม่ได้เน้นการสอนเพื่อสอบ ติวกันเพื่อให้สอบผ่าน NT ไม่ใช่การเรียนการสอนเพื่อให้ได้ความรู้ ครูมีสิทธิ์ออกแบบกระบวนการเรียนการสอนของตนเอง โดยไม่ต้องมีหลักสูตรแกนกลางที่เหมือนจะบังคับให้ทั้งประเทศเรียนเหมือนๆกัน แต่เราควรสนับสนุนให้โรงเรียนสร้างหลักสูตรสถานศึกษาและหลักสูตรท้องถิ่นของตนเองน่าจะดีกว่า

  ขอบคุณครับที่เข้ามาอ่าน ขอให้มีความสุขในวันตรุษจีนและวันวาเลนไท ครับ…(อ้าวลืมไปอีกวัน คือวันปีใหม่ลีซอ ของพี่หนานเกียรติครับ ฮา)...