ทุกเส้นทางที่ก้าวผ่านไปล้วนมีหลากหลายเรื่องราวให้เล่าขานยิ่งได้เจอผู้คนบนถนนสายเดียวกันแล้วคุยออกรสละ...

 

ช่วงเที่ยงวันเศษไปสัก 9 นาทีได้ของวันนี้ยูมิลงไปจัดการส่งข้อสอบที่ห้องเลขาของคณะมนุษยศาสตร์ใน ม. ทักษิณถิ่นเมืองสงขลาเพื่อให้คณะกรรมการสอบในวันสอบมารับไปคุมสอบแล้วกลับออกมา

จะเอ๋กับหนุ่มน้อยคนหนึ่งที่กำลังจะก้าวเท้าตามเพื่อนออกไปนอกประตูตึกของคณะแล้วแต่หันกลับมาและหยุดยืนมองจ้องพร้อมถามว่า...นั่น อ. ยูมิใช่มั๊ยครับ...ถูกต้องครับผม...

 เลยได้ยืนสนทนากันตรงนั้นพอหอมคอ...อิ อิ อิ ผมมีหนังสือเล่มน้อย ๆ มาให้ อ. ครับ...นี่ครับ...ขอบคุณครับ...หนังสือชื่อ...บันทึกเรื่องเล่าจากคนต่างถิ่น...เรียงถ้อยร้อยความโดย...ฟูอ๊าด  ไวยวรรณจิตร...จาก ม . อิสลามยะลา

http://gotoknow.org/profile/a_fuad  เสียงเล็กๆ فؤاد

คนนี้นั้นเองละ...ยินดีที่ได้รู้จักตัวจริงเสียงจริง พวกเราอยู่ในสังคมบ้านโกทูโนว์ที่มากไปด้วยเพื่อน ๆ ที่มีน้ำใจงดงามอย่างน่าชื่นชมไปทางไหนเริ่มเจอเพื่อนและให้รู้สึกอบอ่นใจเหมือนพบเจอมวลญาติสนิทกันอย่างนั้นละ  ว่าง ๆ จะได้อ่านเพลิน ๆ นะครับผม...