อิอิ ไตเติ้ล ว่า ภาคแรก เพราะว่ามี 3 ภาคค่ะ ... ท่าน อ.JJ ท่านแบ่งสันปันส่วนเวลาไว้ให้พูด เพราะว่า ในชั่วโมงนี้ คณะพูด เราเริ่มกัน เมื่อประมาณ 11.30 น. .... เพราะฉะนั้น คนที่นั่งฟังในบรรยากาศนั้น ก็เหมาเอาว่า ต้องรักกันจริงแน่นอน (... ไม่งั้นไปกินข้าวแล้วละค่ะ)

ภาคแรก มีอะไร ... ขอบอกก่อนว่า มีเคล็ดลับซ่อนไว้มากมาย ก็ Fa อ.JJ มือโปร มาเอง ก็ต้องถอดกลเม็ด เคล็ดลับไว้ให้ละเลียดอ่าน ... คอยตามกระบวนการของท่านอาจารย์ดูนะคะ ว่า มีดี จริงๆ และก็ด้นกันแบบสดๆ ค่ะ เพราะว่า ก่อนหน้า ก็เวียนถามไถ่อาจารย์ ว่า แล้วอาจารย์จะตั้งคำถามอย่างไร ... อิอิ แบบว่า No คำตอบค่ะ มีเพียงแค่นี้เท่านั้น

เรียนท่านหมอเขี้ยว ส่งการบ้านข้ามประเทศ

  • เรียนรู้อย่างมีพลัง ผ่าน Weblog ก็ โอ นะท่าน
  • เพียงเจ้าของที่ขึ้นไป "ลปรร" คงต้องถอดบทเรียน เชิงประจักษ์ ว่า
  • พลังที่ว่า คือ พลัง อะไร
  • พลังใจ
  • พลังปัญญา
  • พลังสติ
  • พลังความคิด
  • แถม
  • น่าจะเล่าว่า แล้ว พลังที่ผ่าน weblog
  • นำไปสร้างสรรค์ ร่วมกู่ สู่สังคมแห่งการเรียนรู้ ใน ตน งาน ชุมชน ประเทศชาติ ในส่วนเจ้าของได้อย่างไร ครับ

พอขึ้นเวที ท่านก็โซโล เลย

ดูบรรยากาศ เวที ลปรร. ของเรา เมื่อได้จัดโต๊ะ เก้าอี้แล้ว ... อิอิ สวยงาม

เต๊ะท่าถ่ายภาพ ให้ผู้ฟังหมั่นไส้เอาซะงั้น ... โปรดสังเกต อ.JJ เจาะจงยืนใกล้สาวงาม
และเรามี back up ก็คือ น้าอึ่งอ๊อบ อาจารย์รินดา ทีมงาน ม.พายับ คุณชาดา “น้องอิง” ท่านวัชรา ท่านวสุ (คนโสด) สุดท้าย หมอเขี้ยว มนัญญา ... อยู่ข้างล่างเวที ค่ะ คอยส่งเสริมบรรยากาศ ด้วยการ post ข้อความขึ้้นบล็อก (แหม ตอนนี้มีใครเก็บภาพมั่ง ถ่ายทอดให้ด้วยนะคะ

มาเริ่มเล่าเรื่อง ชั่วโมง ลปรร. เรียนรู้อย่างมีพลัง ผ่าน Weblog กันดีกว่า

 อ.JJ แนะนำตัว คนมาคุยกันวันนี้ค่ะ

  • ... คนนี้ผมไม่เคยเห็นแกทำฟัน แต่แกเขียน blog ตลอดเวลา เป็นบุคคลหนึ่งที่ไปเข้าเวทีคุณอำนวย แห่งบ้านผู้หว่าน 2 จ.นครปฐม เมื่อปี 2548 ประมาณเดือนเมษายน อ.หมอนนทลี เพื่อนร่วมทาง ... ท่านชอบฟันคนแก่ (อิอิ แม่นแล้ว)
  • ต่อมาผมเอาความไกล จากยะลา ดร.สุดารัตน์ หนุ่ยนักอ่าน ~Natachoei (หน้าตาเฉย) จบจาก มหิดล ยังไม่รู้จักกันครับ
  • ถัดไป โรงเรียนพ่อแม่ อ.ศศิชล โรงเรียนพ่อแม่ 
  • อีกท่านหนึ่งเป็นคนโสด คือ สามีโสด แต่ตัวไม่โสด หม่อมหลวงกัตติกา หรือ ดาวลูกไก่ ชื่นชมยินดี สามี 1 ลูก 1 (อิอิ ขายซะหมด)
  • คนนี้โสด จริงๆ ชื่อเล่นชื่อแอ๊ด (แต่ไม่คาราบาว) ขจิต ฝอยทอง เป็นคนที่ชอบเขียน blog และชอบไปยุ่งกับคนอื่น (ที่อยู่ในบล็อก)

ช่วงนี้ ถึงเที่ยง หรืออาจจะเที่ยงครึ่ง ... เรามาฟังเรื่องเล่าเร้าพลังกันครับ

ประเด็น ... ท่านอธิบดีได้พูดไว้ว่า ประเด็นที่สำคัญ เรื่อง Clean – communication, leadership, effective (+efficiency ผมเติมให้อีกตัวครับ), activity และ Network ... เข้ากับพวกเราหมดเลย เพราะว่าที่เราทำเป็นเครือข่ายทางสังคม ที่ใช้ Internet เจอกัน เขาเรียกว่า Blog to blog ไม่ใช้ B to B นะครับ และมาเจอกัน ก็เรียกว่า Face to face

ตัวสำคัญที่เมื่อเช้า ท่านอธิบดีได้พูดไว้ และเรานำมาต่อยอด ก็คือ สิ่งที่จะเขียนลงไป weblog ได้ มันต้องมีพลัง สิ่งแรกก็คือ พลังใจ ในการที่จะรวบรวม สติ ปัญญา ความคิด และลิขิตออกมาใน blog ผมจะเรียนถามท่านแรกก่อน ถือว่า อายุมากที่สุดครับ (อาจารย์ ย้ำบ่อยจัง อิอิ) ... ถามว่า ตอนที่ไปเข้ากิจกรรมคุณอำนวย บ้านผู้หว่าน ตอนนั้นรู้จัก GotoKnow รู้จกบล็อก แล้วตอนนี้ทำอย่างไร ถึงได้เขียนได้มากมายเหลือเกิน วันละ 3-4 บล็อกนั่น

 เพื่อนร่วมทาง

จากการทำงานที่ได้เข้าร่วมกิจกรรม กับสำนักจัดการความรู้ ซึ่งตอนนั้นยังเป็นงานการจัดการความรู้ งานหนึ่งของสำนักที่ปรึกษา กรมอนามัย และจากที่ได้เป็นคณะกรรมการ KM ซึ่งมีคุณหมอสมศักดิ์ ชุณหรัศมิ์เป็นประธานคณะกรรมการ

จึงได้รับคำสั่ง + คำเชิญชวน + คำบอกเล่า จากอาจารย์สมศักดิ์ ให้ไปสำรวจดู weblog GotoKnow ดูซิ ... เขาเป็น blog ในเรื่องของการถ่ายทอดประสบการณ์ การแลกเปลี่ยนเรียนรู้ ที่เพิ่งเกิดขึ้นมา ไปสมัครหน่อย ... เพราะว่าช่วงนั้น รับหน้าที่เป็น webmaster ของ Kcenter (เวป การจัดการความรู้ของกรมอนามัย) อยู่ด้วย

จึงได้ไปเปิดบล็อก และเขียนบันทึกแรก เมื่อวันที่ 13 มกราคม 2549 ปีนั้น คุณแขก PR ของ GotoKnow ยุคนั้น ทำหน้าที่ได้ฉับไวมาก เข้ามาต้อนรับการเข้าสู่เวปบล็อก (... ประทับใจมาก มาก กับความว่องไว และการต้อนรับ ณ GotoKnow ค่ะ) + กับท่านสมศักดิ์ ก็ได้ตามงานจากการได้มอบหมายมา พอเปิดเวปบล็อกปุ๊บ ท่านก็เข้าไปทักทายปราศรัยเลย ... ก็เป็นความประทับใจที่สอง ที่ท่านสั่งงานแล้วไม่ลืมเรา ติดตามงานด้วย ทำให้เกิดความรู้สึกที่จะต้องเข้าไปเรียนรู้ต่อให้มากกว่านี้แล้ว

จากนั้นมา เลยถือเป็นภารกิจ ที่จะได้นำเรื่องเล่าเกี่ยวกับการจัดการความรู้ของกรมอนามัย มาถ่ายทอดให้ชาวกรมอนามัยได้เรียนรู้ และรับรู้กิจกรรม ซึ่งนอกจากจะเป็นการถ่ายทอดให้กับชาวกรมอนามัยฟังแล้ว ก็ยังได้ถ่ายทอดให้กับคนอื่น ในชุมชนนี้อีกด้วย

และเมื่ออยู่นานเข้า เหมือนกับหลงเสน่ห์ GotoKnow เพราะรู้สึกว่า ในนี้ไม่ได้มีแต่ชาวสาธารณสุขเท่านั้น ยังมีนักสังคม มีคุณครู มีชาวบ้าน มีใครอีกเยอะแยะมากมาย ที่รู้สึกแต่ละคนก็ชอบที่จะแลกเปลี่ยนเรียนรู้ เพราะฉะนั้น ปัจจุบัน ตรงนี้ก็เลยเป็นจุดชนวนที่ทำให้ เวลาที่ได้เขียน หรือถ่ายทอดสิ่งใดๆ ขึ้นไป ในเวปบล็อกนี้ ก็จะมีผู้คนมาแลกเปลี่ยนเรียนรู้ร่วมด้วย อย่างต่อเนื่อง ทำให้มีพลังใจที่จะถ่ายทอดต่อไป

 อ.JJ

นั่นก็คือ ความฮึกเหิมละครับ เพราะครั้งนั้นเมื่อได้ไปเข้า course ของ อ.วิจารณ์ พานิช อ.นน ก็ตั้งใจมาก และเป็นคนที่เล่าเรื่องให้เราฟังในหลายๆ เรื่อง เพราะตอนนั้น พวกเราก็กำลังสับสนชีวิต ว่า GotoKnow นำเราไปไหนหนอ ไปอย่างไร อ.หมอสมศักดิ์ ก็สั่งมา เพราะฉะนั้น อ.หมอนน ทำแบบนายสั่งมา เขาเรียกว่า Format KM แต่ทำไปทำมา กลายเป็น ใจสั่งมา เป็น National KM 2 คำนี้ สำคัญครับ เพราะว่า หลายๆ ครั้ง ถ้าเราแค่ ... เติมให้เต็ม ส่งให้ทัน หาให้ครบ มันก็จบไปที่กระดาษ ...

มีอีกคนหนึ่ง ... คนนี้จริงๆ จบนิเทศ จุฬาฯ ชื่อเล่นชื่อ ต๋อย ก็คือ หม่อมหลวงต๋อย ลองดูซิว่า ที่ มช. สำนักวิทยากร อบรม 100% เป็นอย่างไรครับ

 มล.กัตติกา – ดาวลูกไก่ชื่นชมยินดี

ขอออกตัวก่อนว่า เป็นคนที่พูดไม่เก่งหรอกนะคะ คือ เขียนได้ (อิอิ อย่าไปเชื่อ) ที่เข้ามาเจอ GotoKnow ก็คือ จากที่ทำงาน พวกเราทุกคนเหมือนกับได้รับการบังคับว่า ต้องมีการจัดการความรู้ และได้รับมอบหมายให้เป็นกรรมการ (เลขานุการคณะกรรมการ KM) ด้วย

ทำให้รู้สึกว่า ต้องหาความรู้เพิ่มเติม เพื่อที่จะไปบอกกับเพื่อนร่วมงานได้ เวลาเขาถามอะไร จะได้อธิบายถูก ก็เสาะหาจาก Internet และมาเจอ GotoKnow ก็เลือก GotoKnow เป็นพื้นที่มีไว้เพื่อแลกเปลี่ยนเรียนรู้

และที่เข้ามาที่นี่ ครั้งแรก ต้องขอบคุณกรมอนามัย เพราะว่าที่นี่ ตัวดาวลูกไก่ มีพี่เลี้ยงที่ตัวเองแอบไปเป็นน้องเลี้ยงมาประมาณ 6 เดือน เพราะว่ายังไม่กล้าเข้ามาเขียนบล็อกที่ GotoKnow จนกระทั่งปลายปี หลังจากที่เข้ามาใน Internet ก็คิดว่า อดใจไม่ไหวแล้ว อยากจะแสดงความคิดเห็น อยากบอกในเรื่องที่เรารู้บ้าง ก็ตกลงสมัครเป็นสมาชิก และเริ่มเขียน เริ่มเข้าไปทักทายคนนั้นคนนี้ และก็เลยติดหนึบมาจนถึงวันนี้ นี่เป็นเหตุที่เขียนบล็อก และเป็นที่มาที่ไปที่เข้ามาที่ GotoKnow แห่งนี้

 อ.JJ

คล้ายๆ กับ อ.หมอนน นะครับ จากนายสั่งมา แล้วก็ใจสั่งมา

... มีอีกคนหนึ่งที่ไม่มีใครสั่ง ชอบจุ้นไปเรื่อยเลย อ.ขจิต ซึ่งเป็นน้องชายคนหนึ่ง เป็นบุคลากรคนหนึ่งที่เวลาที่มีกิจกรรมการจัดการความรู้ที่ไหน คุณ yahoo จะไปเรื่อย ผมไปเจออาจารย์ที่หนึ่ง อาจารย์ไปจัดกิจกรรมให้กับนักเรียนยากจน อาจารย์เอาภาษาอังกฤษ ไปทำให้เด็กซึ่งขาดโอกาส ให้ได้เรียนรู้กัน

 อ.ขจิต ฝอยทอง

ผมชอบเรียนรู้ครับ และที่รู้จัก GotoKnow เพราะว่าเป็นเครื่องมือที่สามารถจะช่วยคุณครูได้ ช่วยคนอื่นได้ ระยะแรกก็เผยแพร่ในเรื่องภาษาอังกฤษ แต่จากการเข้าไปใช้บ่อยๆ ตอนนี้พอใช้มากๆ ก็เลยมีความรู้ตรงนั้นเยอะ ทั้งภาษาอังกฤษ ภาษาไทย

ผมไม่ได้อยู่เฉพาะวงวิชาการอย่างเดียว จะมีเพื่อนๆ มีพี่ มีน้อง และไม่ได้อยู่เฉพาะในมหาวิทยาลัย แต่สามารถไปทำในเรื่องของกิจกรรมของจิตปัญญาศึกษา หรือเรื่องอื่นๆ ได้ ทั้งของโรงพยาบาล กรมอนามัย หรือเจ้าหน้าที่สาธารณสุข ไม่เว้นแม้แต่ทหาร หรือตำรวจ ตรงนี้เราสามารถไปช่วย และแลกเปลี่ยนความรู้กับเขาได้

ตัวที่เราได้ คือ เราได้ความรู้ ตรงที่มันจะมีความรู้ฝังลึกอยู่ ที่เราไม่สามารถอ่านจากตำราได้ ผมชอบที่อยากจะเรียนรู้เรื่องอะไร ก็ไปตรงนั้นไปเลย ถ้าอยากเรียนรู้เรื่องของพ่อครูบา ก็ไปหาพ่อครูบา เรียนรู้เรื่องภาษาอังกฤษ ก็ไปภาษาอังกฤษ เรียนรู้เรื่องของการจัดการความรู้ ก็เข้าไปตรงนั้น ... เพราะว่า ชอบเรียนรู้จากการปฏิบัติครับ 

 อ.JJ

ตอนนี้ลองไปฟังเรื่องของการใช้กันบ้าง ก็จะมีโรงเรียนพ่อแม่ ที่นำเอาเรื่องนี้ไปใช้ในงาน

 น้องกบ ... โรงเรียนพ่อแม่ 

กบทำงานในฐานะผู้ปฏิบัติ วันนี้ ขึ้นเวทีครั้งแรก ก็เพราะ GotoKnow นี่ละคะ เพราะว่าตัวเองเป็นคนตัวเล็กๆ ไม่มีใครรู้จักเลย

ตอนที่เข้ามา GotoKnow ก็คล้ายๆ กับคุณหมอนน ก็คือ CKO คุณหมอก้องเกียรติ (kong) บอกว่า ลองเข้าไปดูสิ และก็ไม่บอกอะไรเลย กบก็เข้าไปสมัคร และลองเล่นดู เราเข้าไปด้วยความที่ชอบ Internet อยู่แล้ว และก็ชอบเล่าเรื่อง เล่าทุกๆ เรื่อง แต่พอเข้ามาตอนแรก เราก็เล่าไป และรอบแรกที่เล่า ก็จะโดน comment ว่า เขียนอะไรลงไปเนี่ยะ แต่พอเขียนปุ๊บ คนแรกที่เข้ามา chat คือ คุณหมอนนค่ะ เข้ามาปุ๊บเราก็กดดันแล้ว เพราะคุณหมอนน นี่เอง เราก็เอ๊ะ เพื่อนร่วมทาง เรา เป็นใคร และเข้ามาบอกว่า ขอเอาข้อมูลเราไป link ในกรมอนามัยเลย เราก็เริ่มกลัว ว่า เราถูกผูกมัดไปแล้วหรือ หลังจากนั้น ก็มีความรู้สึกว่า เราอยากเขียน เราอยากบอก เราก็เลยเขียนไปเรื่อยๆ ด้วยความสนุกของเราเอง โดยที่ก็ไม่รู้ว่า จะมีคนเข้ามาอ่านมากน้อยขนาดไหน ด้วยความสนุกอย่างเดียวที่เขียน เขียนทั้งเรื่องส่วนตัวตัวเอง เขียนทั้งเรื่องงานที่ทำอยู่ คือ เรื่อง โรงเรียนพ่อแม่

ทีนี้ ประโยชน์ในส่วนที่เขียนเรื่องโรงเรียนพ่อแม่ เพราะว่า โรงเรียนพ่อแม่เป็นเหมือนงานใหม่ ซึ่งอยู่ในโครงการสายใยรักฯ และเราออกนิเทศ ของสายใยรักร่วมด้วย ตรงนี้ก็เลยอยากให้เป็น blog แลกเปลี่ยนเรียนรู้ ให้กับเครือข่าย ให้เขาเข้ามาดูว่า ที่เราเคยทำงานที่นี่ มันมีอะไรที่สำเร็จ อะไรที่ผิดพลาด เขาจะได้ไม่เจอปัญหาเหมือนเรา ก็เลยเป็นบล็อกหนึ่งที่ทำให้กลายเป็นตัวแลกเปลี่ยนกับเพื่อนได้ และเป็นตัวหนึ่งที่ทำให้โรงเรียนพ่อแม่ เป็นที่รู้จัก ทำให้ศูนย์อนามัยเป็นที่รู้จักของที่อื่นๆ และมีหลายๆ ท่านที่เข้ามาขอศึกษาดูงานที่ศูนย์เรา เป็นหน้าเป็นตา มาถึงวันนี้

 อ.JJ

ตรงนี้เป็นประเด็นสำคัญครับ ว่า จากการที่เริ่มมี Format KM มา Natural KM ที่อาจารย์ขจิตทำ มาถึง อ.กบ ก็จะเห็นว่า ทำให้คนเป็น somebody เพราะฉะนั้น หลักของการจัดการความรู้อย่างหนึ่ง ก็คือ มีเวที ทำให้คนเป็น somebody และสามารถที่จะออกมา ใช้ประสบการณ์ ตรง และจริง ในการทำงาน เพราะจะเห็นได้ง่ายๆ ตามที่ อ.กบ บอก ก็คือ Story Telling ... เล่าเรื่องที่เราทำ เล่าเรื่องที่เรารู้ เรื่องจริงๆ และมามีกระบวนการที่ตัวที่มีคุณนายดัน อ.หมอนน เป็นการสร้างเครือข่าย ตรงนี้จึงทำให้เห็นว่า

... เวทีของการจัดการความรู้ ต้องมีทั้ง ผู้ที่เป็นคุณกิจ คือ คนที่ทำงานจริงๆ คุณลิขิต และมีคุณดัน ก็คือ คุณเอื้อ และคุณอำนวย ตรงนี้ เป็นจุดสำคัญ ...

ถามว่า และที่ฟังมานี้ เราจะได้ประโยชน์ตรงไหน ประโยชน์ก็คือ ต้องจากใจ จากใจด้วย กายถูกบังคับก็ไม่ว่ากัน เพราะสุดท้าย เราจะได้ประสบการณ์จริง

ตอนนี้มาฟังดูเรื่องไกลๆ จากยะลา ท่านอาจารย์ ดร.สุดารัตน์ ว่า เรียน PhD มานี้ มาก๊อกแก๊กที่นี่เป็นอย่างไร

 หนุ่ยนักอ่าน ~Natachoei (หน้าตาเฉย)

เป็นบล็อกที่สนุก เพราะว่าตอนแรกตัวเองก็สนใจ ชอบอ่าน ในส่วนของ GotoKnow เนื่องจากว่า เรามี KM ของศูนย์ฯ และอยู่ในระดับแกนนำ เป็นประธาน KM ก็เลยคิดว่า จะเริ่มอะไรก็ต้องเริ่มที่ตัวเองก่อน ก็เลยเข้าไปลองดูใน GotoKnow และก็อ่าน เห็นการแบ่งปัน และอยากจะแบ่งปันบ้าง และถ้าจะแบ่งปันก็ต้องสมัครเข้า GotoKnow ก็อยากสมัคร เผอิญว่า ยังไม่สมัครสักที แล้วได้มาประชุมที่สะเมิง เชียงใหมา ช่วงนั้นมาก่อน และเผอิญว่า สนามบินถูกยึด กลับไม่ได้ ช่วงธันวาปีก่อน ก็เลยนอนอยู่ที่บ้าน น้องเขี้ยว และตกลงก็ได้สมัคร ชีวิต GotoKnow ก็เลยเกิดที่เชียงใหม่นี้เอง และคลอดที่นี่ดเหมือนกัน และหลังจากนั้น ก็เขียนบล็อกมาเรื่อยๆ ก็รู้สึกถึง มิตรภาพ ในบล็อก GotoKnow และเรื่องของการแบ่งปัน คิดว่า สิ่งนี้เป็นสิ่งที่ดี

เพราะว่าเรื่องบางเรื่องเราไม่เขียน แต่เราสามารถดึงมาดูได้ และเห็น ตัวเองเป็นคนชอบอ่านมากกว่าเขียน แต่พออ่านแล้วได้อะไรเยอะมาก ก็เลยต้องเขียนเพื่อจะแบ่งปัน

 อ.JJ

ตรงนี้ก็สำคัญครับ เพราะว่า การที่เราจะเข้ามามีส่วนร่วมในการจัดการความรู้ได้ ก็ต้องเรียนรู้ก่อนว่า เราได้เรียนรู้อะไรบ้าง ถึงจะแบ่งปันกันได้ แบ่งปันก็คือ ถามเขาก่อน เลียนแบบเขาก่อน และจากตัว ล. ลิง เลียนรู้ มาเป็น ร. เรียนรู้ แต่การเลียนรู้ กับเรียนรู้ 2 ตัวนี้ ก็ยังไม่เกิดอะไร มันต้องตามด้วยการพัฒนาต่อยอด ตรงนี้ก็จะเป็นเคล็ดวิชาอย่างหนึ่งของ Nonaka ครับ ว่า ทำอย่างไร เราจึงจะเรียนรู้ และพัฒนาต่อยอด

ชาวกรมอนามัย ที่เข้าร่วมเวที ลปรร. นี้ละค่ะ

รวมเรื่อง เวทีตลาดนัดความรู้กรมอนามัย ปี 2553