เมื่อวานนี้ (๒๐ ม.ค. ๕๓) คณะคุณครูช่วงชั้นมัธยม ได้ล้อมวงสุนทรียสนทนาและเสวนาธรรมกับดร.วรภัทร์ ภู่เจริญ และ อ.ญาณเดช พ่วงจีน ว่าด้วยเรื่องธรรมะสำหรับการเป็นครู ที่คุณครูณีได้นำบางส่วนของเรื่องราวมาที่น่าสนใจบอกเล่าให้ฟังกันต่อในบันทึกนี้...
อาจารย์วรภัทร์ได้ให้แง่คิดว่าด้วยเรื่องของการพัฒนาตัวตนที่ครูต้องรู้จัก คือ Stop Thinking (สิ้น คิด) แล้วหันมาใช้ การ Start Sensing ใช้ความรู้สึก ด้วยการดูแลตนเองทั้งฐานกาย ฐานใจ และฐานคิด เช่นเดียวกันกับการดูแลผู้เรียนที่ครูทุกคนต้องตระหนักว่าพวกเขามีการเรียนรู้ผ่านจิตไร้สำนึกตลอดเวลา ครูควรให้ความสำคัญในการพูด การสื่อสารกับเด็ก
สิ่งที่สำคัญนอกเหนือจากการดูแลฐานคิดของเด็กด้วยการเรียนการสอนแล้ว ควรมีการดูแลฐานกายโดยการใช้การเคลื่อนไหวของร่างกายที่ไม่เร็วจนเกินไป เพื่อให้ Sensing ทำงานได้ดี พร้อมไปกับการดูแลฐานใจด้วยการฝึกหายใจอย่างถูกต้อง
สุขภาวะของอวัยวะในร่างกายเรายังสะท้อนไปถึงอารมณ์ความรู้สึกและความสมดุลภายในของเจ้าของด้วย
- ม้าม การมีสมาธิ และ ความนิ่ง
- ตับ ความสมดุลย์ของออร์โมน ประสาทส่วนบน และ ความโกรธ
- ปอด ความร่าเริง แจ่มใส
- ไต ความกล้าเผชิญ มุ่งมั่น และวินัย
มวยจีน(ไท้ฉี) จะช่วยปรับสมดุลของกาย เมื่ออวัยวะภายในของเราทั้งตับ ไต ปอด ม้าม แข็งแรง จิตใจของเราก็จะเข้มแข็ง มีสมดุล
วิถีแห่งมวยจีนยังแสดงให้เห็นถึงการเชื่อมโยงสัมพันธ์(connect)ของร่างกายและ จิตใจด้วย เมื่อฐานกาย ฐานใจ ฐานคิดสัมพันธ์กัน ก็จะทำให้ชีวิตของเราสมบูรณ์ เพราะเราจะเห็นทุกสรรพสิ่งเชื่อมโยง ไม่แบ่งแยก ปกติแล้วเรามักมองโลกนี้อย่างแยกส่วน แต่การเรียนเข้าไปในจิตไร้สำนึกจะช่วยให้มองเห็นว่าทุกสรรพสิ่งล้วนเกี่ยวข้องสัมพันธ์ เมื่อเห็นกันมากขึ้นสำนึกที่ดีของมนุษย์ก็จะเชื่อมโยงสัมพันธ์กัน เด็กที่เห็นแบบนี้จะเกิดความรัก ความเมตตา เกิดจิตสำนึกที่ดีต่อธรรมชาติ ต่อสิ่งแวดล้อมได้ โดยไม่ต้องใช้การสอน ซึ่งทั้งหมดนี้เป็นเรื่องของความมหัศจรรย์แห่งฐานกาย ที่เป็นบ่อเกิดความเชื่อมโยง สัมพันธ์ และความตระหนักรู้ในที่สุด
ครูแคท - คัทลียา รัตนวงศ์ คุณครูหน่วยวิชามานุษย์และสังคมศึกษาได้สะท้อนความรู้สึกจากการร่วมเสวนาในครั้งนี้ว่า “ทำให้รู้ว่าการสอนนักเรียนถ้าเริ่มจาการใช้ฐานคิดในเรื่องของสมองมาก่อน ครูกับนักเรียนก็จะไม่เกิดการ connect กัน ต่อไปจะลองเริ่มการเรียนรู้จากฐานใจก่อน คิดว่าน่าจะทำให้เด็กเรียนรู้ได้ดีขึ้น”
ครูปลิว - สมพร ศุภโชคพงศ์สิริ คุณครูหน่วยวิชาคณิตศาสตร์ บอกเล่าการเรียนรู้ว่าสามารถนำความรู้เรื่องฐานกาย ฐานใจและฐานคิดมาเชื่อมโยงกับความรู้เดิมเรื่องศีล สมาธิ และปัญญา ว่าเป็นเรื่องเดียวกัน “ศีล ก็คือเรื่องของฐานกาย สมาธิ เป็นเรื่องของฐานใจ และ ปัญญาก็คือฐานคิดนั่นเอง และทุกเรื่องต้องสัมพันธ์เชื่อมโยงไปพร้อมๆกัน ไม่แยกส่วนออกจากกัน”
