มีลักษณะของศิลปะสุโขทัยเป็นหลัก แต่ยังคงรูปทรงของพระ “จุฬามณี” ไว้เช่นเดิม

สมัยก่อนที่ผมจะเข้ามาศึกษาประวัติศาสตร์ไทยผ่านพระพุทธรูปนั้น ผมได้ผ่านไปกราบไหว้พระพุทธชินราช ที่เมืองพิษณุโลกหลายครั้งหลายหน หลายโอกาส โดยเฉพาะช่วงที่ผมได้รับเชิญเป็นอาจารย์พิเศษที่มหาวิทยาลัยนเรศวร เรียกได้ว่านับครั้งไม่ถ้วน

แต่แม้จะบ่อย ผมก็ไม่มีความรู้ หรือความประทับใจเพิ่มขึ้นแต่อย่างใด

จนกระทั่งผมมาศึกษาศิลปะ และการสร้างพระพุทธรูป จึงเริ่มเข้าใจแนวคิด และความแตกต่างของพระพุทธรูปแต่ละองค์

และเกิดความประทับใจในความงามของพระพุทธชินราช และความอ่อนช้อยของศิลปะสุโขทัย

Shinarat010small

พระพุทธชินราช จังหวัดพิษณุโลก

 

และเมื่อเดือนที่แล้ว มีพรรคพวกให้ยืมแผ่นซีดีเกี่ยวกับประวัติเมืองพิษณุโลก ที่โยงถึงการพัฒนาการทางสังคม แหล่งโบราณคดี และพระพุทธศาสนา ทำให้มีความประทับใจ และเข้าใจมากขึ้นอีกหลายเท่า

ทำให้ทราบว่า

  • ที่ตั้งเดิมของเมืองพิษณุโลกนั้นอยู่บริเวณใกล้ๆกับวัดจุฬามณี บริเวณที่บรรจบกันของแม่น้ำน่านและแควน้อย จึงเรียกชื่อเมืองว่า “เมืองสองแคว”
  • ที่มีโบราณสถานแบบขอมตั้งอยู่ และมีการขุดพบพระพิมพ์ดินเผา “จุฬามณี” ที่มีลักษณะการสร้างโดย “ฤๅษี” ที่มีรูปพระนั่งปางมารวิชัย และปางสมาธิ ที่บางองค์อีกด้านจะเป็นรูปฤๅษีนั่งสมาธิ

 

พระนางพญา พิมพ์ดินเผาวัดจุฬามณี เมืองพิษณุโลก

  • เมื่อสมัยพระมหาธรรมราชาลิไทมาครองเมืองพิษณุโลกนั้น ได้ย้ายเมืองไปยังที่ตั้งปัจจุบัน
  • ทะนุบำรุงพุทธศาสนา สร้างวัด และพระพิมพ์โลหะและดินเผา “ชินราชใบเสมา” ที่เป็นศิลปะอู่ทอง ปางมารวิชัย มีซุ้มลักษณะเดียวกับพระจุฬามณี

 

พระชินราชใบเสมา พิมพ์ใหญ่ฐานสูง เนื้อเงิน

จากเมืองพิษณุโลก

  • เมื่อพระมหาธรรมราชาลิไทเป็นกษัตริย์ครองกรุงสุโขทัยในนามพระมหาธรรมราชาที่ ๑ ก็ได้โปรดให้สร้าง “พระพุทธชินราช” พระพุทธชินสีห์ และ พระศรีศาสดา
  • พระทั้งสามยุคมีลักษณะพิมพ์แบบเดียวกัน ที่วงการพระเครื่องนิยมเรียกว่า “พระพุทธชินราช” หรือพูดสั้นๆว่า “ชินราช”

เมื่อเห็นพิมพ์พระ และได้ข้อมูลมาแบบนี้ ผมก็จินตนาการตามว่า

ในขั้นตอนการสร้างพระแต่ละครั้ง น่าจะมีการวางแผนระดมความคิด จัดการความรู้ถึงศิลปะ วัฒนธรรมประจำท้องถิ่น ผนวกกับความรู้เรื่อง “ปาง” ต่างๆของพระพุทธรูป

ผมจึงอนุมานว่า เมื่อมีการวางแผนสร้าง “พระพุทธชินราชใบเสมา” นั้น น่าจะมีอิทธิพลกระแสแนวคิดของ “ช่างอู่ทอง” เข้ามาผสมผสานกับ “ศิลปะเดิม” จากพระพิมพ์ดินเผา “จุฬามณี”

ทำให้พิมพ์พระออกมาเป็นอย่างที่เห็น

แต่เมื่อท่านพระมหาธรรมราชาที่ ๑ ได้ครองกรุงสุโขทัย และโปรดให้มีการสร้างพระพุทธชินราชนั้น ได้มีแนวคิดของ “ช่างสุโขทัย” เข้ามาแทนที่

ทำให้มีลักษณะของศิลปะสุโขทัยเป็นหลัก แต่ยังคงรูปทรงของพระ “จุฬามณี” ไว้เช่นเดิม

นี่เป็นบทวิเคราะห์ตามที่เห็นและศึกษามาครับ

เผื่อจะช่วยกันคิดต่ออย่างสร้างสรรค์ต่อไป

ความจริงเป็นอย่างไรนั้น ไม่แน่ใจ และไม่ขอยืนยันครับ