"บุคคลรวมกันเป็นชุมชนท้องถิ่นดั้งเดิม

ย่อมมีสิทธิ์อนุรักษ์หรือฟื้นฟูจารีตประเพณี ภูมิปัญญาท้องถิ่น

ศิลปะหรือวัฒนธรรมอันดีของท้องถิ่นและของชาติ..."

รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช ๒๕๔๐

 

 

สืบเนื่องจากบันทึก

(๑) มหัศจรรย์ ๙ ชนเผ่าในหนึ่งโรงเรียน

(๒) รู้จักไหมคะ"อาคื่อ-อาหนะ-เกว่อ-ชุ้ย"

 ที่ได้นำเสนอและบอกเรื่องราวของความมหัศจรรย์ของหลากวิถีชีวิต หลากเผ่าพันธุ์ในสถานศึกษา   ซึ่งในความหลากหลายนี้มีส่วนเป็นอุปสรรคปัจจัยหนึ่งของการจัดการเรียนการสอนภาษาไทย  ซึ่งเป็น "ภาษาประจำชาติ"  

ในความหมายนี้แสดงว่าเด็กๆในสถานศึกษาที่มาจากต่างเผ่าพันธุ์ต่างมีภาษาแม่เป็นของตนเอง  หรือเรียก ภาษาท้องถิ่น ที่ใช้ในชีวิตประจำวัน ใช้ที่บ้าน ในครอบครัว  ในชุมชน และเมื่อมาอยู่ในโรงเรียนต้องได้เรียนรู้ภาษาไทย   ดังนั้นภาษาไทยจึงเป็นภาษาที่สองสำหรับพวกเขา    เป็นความแปลกใหม่   เป็นความไม่คุ้นเคย  ด้วยเหตุนี้จึงส่งผลให้เกิดปัญหาในการสื่อสาร และ การเรียนการสอนอย่างแน่นอน 

โดยหลักการของชีวิตผู้คนในแต่ละชาติ   รวมทั้งประเทศไทยด้วย ประชาชนในชาติจะต้องรู้หนังสือภาษาไทย  ซึ่งเป็นภาษาประจำชาติ  แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเด็กๆหลากเผ่าพันธุ์กลุ่มนี้จะต้องเรียนภาษาไทยทันทีเมื่อเข้าสู่โรงเรียน   หรือเมื่อเริ่มเรียน   มีงานวิจัยจำนวนมากที่ชี้ให้เห็นว่า ..เด็กจะมีทักษะการอ่านที่ดี ถ้าใช้ภาษาแม่..

ผู้เขียนก็ยังพบงานวิจัยอีกหลายชิ้นที่ชี้ให้เห้นว่า การเรียนรู้วิชาอื่นๆ เช่น คณิตศาสตร์วิทยาศาสตร์   จะได้ผลถ้าเรียนด้วยภาษาแม่..  นั่นก็หมายถึงว่า  หลักสูตรสำหรับเด็กระดับก่อนวัยเรียนหรืออนุบาล และระดับประถมศึกษา ควรจะใช้ "ภาษาแม่"เป็นสื่อเมื่อเด็กเริ่มเรียน        แล้วจึงค่อยๆเปลี่ยนเป็นการใช้ภาษาไทยเป็นสื่อ หลังจากที่ได้มีการเรียนการสอนภาษาไทย 

วิธีการเช่นนี้ ดีอย่างไร

  • ช่วยให้เด็กได้เรียนรู้ทั้งสองภาษา 
  • สร้างความเข้มแข็งทั้งสองภาษา

 

ดังนั้นการเรียนแบบ "สองภาษา" (Bilingual Education)

 จึงเป็นการพัฒนาผู้เรียนตามธรรมชาติและเต็มตามศักยภาพโดยแท้

นั่นคือ ภาษาแม่(Mother  tongue) และภาษาไทย (Thai Language)

 

ฟังพูดอ่านเขียนภาษาแม่(Mother  tongue)

ฟังพูดอ่านเขียนภาษาไทย(Mother  tongue)

เริ่มจากการ "ฟัง" - "พูด"  ก่อน 

 

 

การนำภาษาแม่เป็นสื่อในการเรียนการสอน ดีแบบนี้..

  • ผลการเรียนของเด็กจะดีขึ้น  ถ้าเริ่มเรียนด้วยการใช้ ภาษาแม่(Mother  tongue)
  • เด็กที่เริ่มเรียนด้วยภาษาแม่จะไม่มีความเครียดและจะไม่หนีโรงเรียนกลางคัน
  • สร้างความรัก หวงแหน เห็นคุณค่าในชาติพันธุ์ของตนเอง
  • ส่งเสริมวัฒนธรรม ภูมิปัญญาของกลุ่มชาติพันธุ์
  • ช่วยอนุรักษ์และฟื้นฟูภาษาท้องถิ่น
  • สร้างความเข้มแข็งให้ "ครอบครัว" ฐานหลักฐานแรกที่เป็นความเข้มแข็งของชาติ  พ่อแม่สามารถเข้าร่วมกิจกรรมการเรียนรู้ของลูกได้เป็นอย่างดี  เพราะเป็นเรื่องราวของวิถีชีวิต  เป็นรากเหง้า ของวัฒนธรรมของกลุ่มชน  ที่พวกเขาต่างรู้เป็นอย่างดี
  • ที่สำคัญ..เด็กจะรักภาษาไทย รักที่จะเรียนรู้ภาษาไทย ภาษาชาติ

ภาษาแม่(Mother  tongue)

จึงมีความสำคัญด้วยเหตุนี้

 

..ขอบคุณภาพจากPP.ของคณะวิจัยจากม.มหิดล..