บวชถวายกุศลแด่ในหลวงมีพระชนมายุครบ 80 พรรษา, วัดไทยพุทธคยา,นิวเดลี

ระติยา ฯ ยิ้มทั้งน้ำตา  ยื่นมือไปทางผู้เป็นบิดา จะให้บิดาจับมือเธอไว้   ทันใดนั้นเองเธอก็เกิดเข่าอ่อนตัวเสียหลักทรุดลงตัวขวางกับพื้นชายคา กระทันหัน  ทำให้มือของเธอและบิดาเพียงแต่แตะกันได้ชั่วแป๊บเดียวไม่ทันที่ฝ่ายบิดาจะจับมือเธอไว้ได้  พร้อมกันนั้น ร่างของเธอก็เริ่มกลิ้งลงไปทางชายคาทันที  ผู้เป็นพ่อรีบผวาตามร่างของลูกไปโดยไม่ทันได้คิดว่าตัวเองก็ไม่มีอะไรยึดเหนี่ยวไว้  จากการที่พ่อผวาตัวตามลูกสาวไป  ทำให้ร่างของพ่อมีแรงส่งให้เขาใหลตามร่างของลูกสาวไปอีกต่อหนึ่งอย่างรวดเร็วเข่นกัน เนื่องจากชายคาช่วงนั้นเริ่มลาดชันลงจากปรกติแล้ว ตำรวจคนหนึ่งที่ยืนดูเหตุการ์ณ ที่รั้วกั้นขายคาชั้นบน ทีเตรียมพร้อมไว้ล่วงหน้าแล้ว  รีบกระโดดข้ามรั้วขอบระเบียงชายคาออกไปนอกชายคาไปจับขาชายผู้เป็นพ่อไว้ได้อย่างทันท่วงที   แต่ก็เช่นเดียวกัน เพราะการที่เขากระโดดพุ่งตัวออกไป ทำให้ร่างของเขาแม้จะจับขาชายผู้เป็นพ่อของเด็กสาวได้ ก็ทำให้ร่างของเขาเคลื่อนตามคนทั้ง 2 ไปด้วยๆแรงพุ่งของเขาเองอย่างช่วยไม่ได้  ตำรวจอีกคนหนึ่งรีบกระโดดตามออกมาช่วยเพื่อนไว้อีกคน และมีคนอีก 2-3 คนออกตามมาข่วยกันกันจับขาของคนข้างหน้าไว้ ส่วนคนสุดท้าย มีคนที่มุงดูอยู่ยื่นมือออกมาจับขาเขาไว้ได้  ทำให้ ผู้เป็นพ่อและตำรวจคนแรก  หยุดการไถลตัว   แต่ปรากฏว่า  ร่างของเด็กสาวกลับคงกลิ้งตัวตัวลงไปที่ปลายชายคา ต่อไปตามลำพัง  พลันที่มือเธอหลุถจากการแตะกับมือของผู้เป็นพ่อ  เด็กสาวร้องเรียกพ่อเสียงหลงสุดเสียงว่า" พ้อ..." ตามด้วยเสียงวี๊ดก้องทั่วบริเวณเมื่อร่างเธอลิ่วลงไปข้างล่าง  เสียดแทงลึกเข้าไปในหัวใจของทุกคน ณ ที่นั้น   ผู้หญิงหลายคนเบื้อนหน้าหนีจากภาพทีเห็น หลายคนรีบสวดขอพรจากองค์พระอัลเลาะห์เจ้าให้ข่วยเด็กสาวด้วย  ช่างภาพบางคนตกตลึงจนลืมกดชัทเตอกล้องของตัวเอง    ในนาทีนั้น  ผู้เป็นพ่อ เอามือทุบพื้นขายคา อย่างบ้าครั่ง ปากก็ร้อเรียกแต่ชื่อลูกสาวว่า "ระติยา ฯ ลูกพ่อ  ๆ โธ่ ๆ" และพยายามจะตามไปคว้าร่างของลูกสาว ไว้ให้ได้อีกครั้งแล้วครั้งเล่า ทำให้ตำรวจที่ดึงหาเขาไว้ต้องออกแรงดึงเขากลับเข้ามาข้างในเป็นพัลวัล ด้วยเกรงว่าเขาจะตกลงไปอีกคนหนึ่ง  ในทำนองเดียวกัน  ผู้เป็นแม่ที่อยู่ ณ ขอบระเบียงชายคาและเห็นตอนลูกสาวล้มกลิ้งหายลับลงไปจากชายคาเช่นกันก็ทุ่มตัวลงกับพื้น ร้องไห้โฮใหญ๋ไม่อายใครและพร่ำแต่เอามือทึ้งผมตีอกชกหัวตัวเองไม่หยุด  ปากก็พร่ำแต่เรียกชื่อลูกสาวเช่นกันว่า"  โธ่ ระติยา ลูกแม่ อย่าทิ้งแม่ไป  ๆ " เป็นที่น่าเวทนายิ่งนักไม่แพ้ผู้เป็นสามี ..........