ตอนที่ท่านฝึกการตื่นรู้ท่านไม่จำเป็นต้องใช้คำพูด เพราะคำพูดเป็นส่วนหนึ่งของหมอกควัน จงอย่าใช้คำพูด เพียงแค่ให้รู้ตัวว่ากำลังหายใจ
            . . . จะเดินทางตามหาความรักได้อย่างไร?  . . . จงตื่นรู้ให้มากขึ้นๆ ในทุกๆ การกระทำของท่าน ในความสัมพันธ์ของท่าน ในการเคลื่อนไหวของท่าน ไม่ว่าท่านจะทำอะไรก็ตาม แม้จะเป็นสิ่งที่ธรรมดาสามัญ เช่นการเดิน ก็ให้ตื่นรู้ในก้าวแต่ละก้าวอย่างเต็มที่ พระพุทธเจ้าเคยตรัสกับสาวกของพระองค์ว่า ตอนที่ก้าวเท้าขวา ก็ให้รู้ ตอนที่ก้าวเท้าซ้าย ก็ให้รู้ ตอนหายใจเข้า ก็ให้รู้ว่า “กำลังหายใจเข้า” ตอนที่หายใจออก ก็ให้รู้ว่า “กำลังหายใจออก” ไม่ต้องบอกออกมาเป็นคำพูด ท่านไม่ต้องพูดออกมาว่า “ข้ากำลังหายใจเข้า” เพียงแค่ให้รู้ตัวว่าตอนนี้กำลังหายใจเข้า
 
            ข้าพเจ้ากำลังพูดอยู่กับท่านดังนั้นข้าพเจ้าจึงต้องใช้คำพูด แต่ตอนที่ท่านฝึกการตื่นรู้ท่านไม่จำเป็นต้องใช้คำพูด เพราะคำพูดเป็นส่วนหนึ่งของหมอกควัน จงอย่าใช้คำพูด เพียงแค่ให้รู้ตัวว่ากำลังหายใจเข้าเอาอากาศมาใส่ให้เต็มปอด เพียงแค่เฝ้าดูเท่านั้น ไม่ช้าไม่นานท่านก็จะคุ้นชินกับการรับรู้สิ่งที่ยิ่งใหญ่ว่ามันไม่ใช่แค่การหายใจเข้าออกเท่านั้น มันมีชีวิตอยู่ในนั้นด้วยเช่นกัน การหายใจเข้าแต่ละครั้งเป็นการเติมพลังชีวิตให้กับท่าน และการหายใจออกแต่ละครั้งก็เป็นการตายไปชั่วขณะหนึ่ง ในแต่ละลมหายใจ ท่านได้ตายและได้เกิดใหม่
 
            ตอนที่ท่านเฝ้าดู ท่านถึงรู้ซึ้งถึงความงดงามของการไว้เนื้อเชื่อใจ ตอนที่ท่านหายใจออก ไม่มีอะไรการันตีว่าท่านจะหายใจเข้า ความแน่นอนนั้นอยู่ที่ไหน? ใครจะกล้ามาการันตี? แต่ด้วยเหตุผลกลใดไม่ทราบท่านกลับมีความเชื่ออยู่ในใจลึกๆ ว่าท่านจะต้องหายใจอีก ไม่เช่นนั้นแล้วการหายใจจะกลายเป็นสิ่งที่เป็นไปไม่ได้เลย หากท่านกลัวว่า “ขืนข้าปล่อยให้มีการหายใจออก ยอมผ่านความตายชั่วขณะนี้ จะมีอะไรหรือมีใครมาการันตีข้าได้ไหมล่ะว่าข้าจะสามารถหายใจเข้าได้อีก? และหากข้าไม่สามารถจะหายใจเข้าได้ ถ้าเช่นนั้นข้าก็จะไม่หายใจออกดีกว่า” ถึงตอนนั้นท่านก็ตายทันที! ถ้าท่านหยุดการหายใจออก ท่านจะตาย ซึ่งท่านก็จะไม่ทำเช่นนั้น เพราะท่านมีความเชื่อใจลึกๆ มันเป็นความเชื่อใจที่เป็นส่วนหนึ่งของชีวิต เป็นส่วนหนึ่งของความรัก ไม่มีใครยัดเยียดความเชื่อนี้ให้กับท่าน
 
                                                                                       - โอโช่ จากหนังสือ “ดีไซน์รัก” หน้า 53